مرتضی جوهری

وقتی اسرائیل وارد یک درگیری نظامی می‌شود، موساد وظیفه ایجاد جنگ روانی در کشور طرف مقابل را برعهده می گیرد که در این میان علاوه بر ایجاد تنش و وحشت، می‌کوشد رنج و غصه مردمان آن کشور را افزایش دهد. به‌ویژه‌در جنگ‌های فرسایشی و مواقعی که توان نظامی اسرائیل در حال کاهش است، این شیوه را با هدف فشار برای تسلیم شدن یا پذیرش آتش بس بر دشمن پیاده سازی می کند. همان طور که قبلا اشاره شد اسرائیل هر زمان از نظر نظامی در برابر دشمن خود دچار ضعف می شود، دست به کارهای عجیب، کشتار بی رحمانه و 
وحشت آفرینی می زند، یا به طور مداوم تهدید می کند.
به سال ۱۹۷۰ می رویم، سالی که هنوز درگیری های فرسایشی ناشی از جنگ شش روزه بین مصر و اسرائیل جریان داشت. چند ماه قبل تر، آمریکایی ها در ازای هدیه ای که از صهیونیست ها گرفته بودند، یعنی همان «میگ ۲۱» دزدیده شده، چند فروند جنگنده «اف ـ ۴ فانتوم» به آنها فروخته بودند. اسرائیلی ها هم که تشنه خون هستند، حالا یک جنگ افزار جدید و پیشرفته در اختیار داشتند.
چهارشنبه هشتم آوریل ۱۹۷۰ در حالی که تمامی کودکان مدرسه ابتدایی بحرالبقر در روستایی نزدیک بندر «پورت سعید» در استان شرقیه مصر، صبح در کلاس خود حاضر شده بودند، خبر نداشتند درس آن روز خود را با سایه شوم پنج فروند جنگنده «اف ـ ۴» اسرائیلی آغاز خواهند کرد. این مدرسه با سه کلاس درس همراه ۱۳۰ دانش آموز دبستانی توسط پنج بمب و دو موشک هوا به زمین هدف قرار گرفت که در نتیجه آن ۴۵ کودک کشته و ۵۰ نفر دیگر زخمی شدند. شدت انفجارها به حدی بود که خانه های اطراف نیز آسیب دیدند و برخی کودکان زخمی این حادثه بعدها معلول یا دچار آسیب مغزی شدند. «موشه دایان» که وصف جنایاتش قبلا ذکر شده است، بلافاصه اعلام کرد: «دولت مصر این مدرسه را با هدف پوشش برای پادگان نظامی خود ساخته بود.»
نیویورک تایمز مدتی بعد خبر داد که هیچ پایگاه نظامی در مدرسه یا حوالی آن دیده نشد و فقط یک مرکز نگهداری ماشین آلات کشاورزی در چند کیلومتری مدرسه وجود داشت. این درحالی بود که به گفته اهالی روستا، جنگنده ها هنگام بمباران در ارتفاع خیلی پایین پرواز می کردند. ساعتی هم که بمباران صورت گرفت مصادف با آغاز کلاس درس بود. از آنجا که هر کدام از دانش‌آموزان از فواصل مختلف و دور می آمدند، کلاس زمانی آغاز می شد که همگی حاضر باشند. این حمله بی رحمانه از قبل توسط موساد و آمان طراحی شده بود، چراکه از ساعت حضور کامل دانش آموزان خبر داشتند و تمامی پایگاه‌های نظامی مصر را هم کامل می شناختند و به قول خودشان هیچ خطایی در محاسباتشان 
نمی کنند.
بعدها مشخص شد این بمباران در جریان عملیات پریها (Priha) و به دنبال کاهش درگیری در کانال سوئز و فشار بر دولت مصر برای قبول آتش بس صورت گرفته بود. مصری ها تلاش داشتند صحرای سینا را پس بگیرند، اما این فاجعه نه تنها باعث عقب نشینی آنها نشد، بلکه خشم همگان را برانگیخت و مقاومت دو چندان شد. امروز این مدرسه به موزه ای تبدیل شده است که مدادها، کیف ها و کتاب‌های نیمه سوخته هنوز به چشم می خورد.
ادامه دارد...