دکتر ایرینا نیکولینا، متخصص تغذیه، خاطرنشان می‌کند که بوی بدن تنها تحت تأثیر بهداشت فردی، دمای هوا یا میزان تعریق نیست، بلکه عوامل و فرآیندهای درونی گوناگونی بر آن اثر می‌گذارند.
به گفته او، اگر بوی معمول بدن تغییر کند و این تغییر برای مدتی طولانی ادامه یابد، مشورت با یک متخصص توصیه می‌شود.
به نقل از باشگاه خبرنگاران، او توضیح می‌دهد: «عرق به خودی خود بی‌بو است؛ بوی خاص آن ناشی از واکنش ترکیبات عرق با باکتری‌های سطح پوست است. اگر بویی غیرعادی ناگهان ظاهر شود و ماندگار گردد، باید به سایر مشکلات احتمالی سلامتی توجه کرد و وضعیت جسمانی را مورد ارزیابی قرار داد.»
این متخصص اشاره می‌کند که بوی ترش ممکن است ناشی از اسیدی بودن مزمن بدن یا مصرف مقادیر زیاد غذاهای ناسالم و فرآوری‌شده باشد. در چنین مواردی، بازنگری در رژیم غذایی توصیه می‌شود.
استشمام بوی شیرین، بررسی سطح قند خون را ضروری می‌سازد؛ زیرا چنین تغییراتی می‌تواند ناشی از اختلالات متابولیسم کربوهیدرات، از جمله بالا بودن قند خون، باشد. اگر این بو ناگهان پدیدار شود، انجام آزمایش توصیه می‌گردد.
بوی مداوم شبیه به آمونیاک اغلب با مصرف زیاد پروتئین و کمبود مایعات در بدن مرتبط است. بنابراین، نخستین گام باید افزایش مصرف مایعات باشد.
به گفته این متخصص، اگر بوی نامطبوعی در ناحیه زیر بغل حتی پس از استحمام باقی بماند، ممکن است بدن دچار انباشت بیش از حد سموم شده و در تلاش برای دفع آنها از طریق عرق باشد. از این رو، توجه به رژیم غذایی و در نظر گرفتن روزه‌داری به عنوان یک اقدام پیشگیرانه می‌تواند مفید باشد. بوی شبیه به ماهی نشان‌دهنده نیاز به بررسی عملکرد کبد و کلیه است. علاوه بر این، تشدید بوی معمول بدن ممکن است نشانه یک مشکل روده‌ای باشد، زیرا تغییرات در دستگاه گوارش بر پوست و سلامت کلی بدن تأثیر می‌گذارد.
اگر بوی پا شدیدتر یا نامطبوع‌تر شود، ممکن است ناشی از عدم تعادل در میکروبیوتای روده یا ابتلا به کاندیدیازیس (عفونت قارچی) باشد. تکیه صرف بر محصولات بهداشتی برای پنهان کردن علائم کافی نیست؛ بلکه باید علت اصلی مشکل شناسایی شود.
نیکولینا تأکید می‌کند که بوی بدن تنها یک شاخص است؛ بنابراین باید با رویکردی جامع و از طریق ارزیابی کلی وضعیت بدن — شامل تغذیه، عملکرد گوارش، متابولیسم، الگوی خواب و سطح استرس — به آن پرداخته شود. علاوه بر معاینات معمول و درمان‌های پزشکی، ممکن است متخصص اقدامات درمانی ملایمی را نیز توصیه کند.
با این حال، اگر علائم بیش از چند روز ادامه یابند — یا با تشنگی، ضعف، تغییرات وزن یا درد شکم همراه باشند — باید فوراً به پزشک مراجعه کرد.