مرتضی جوهری
گفته شد، عملیات «سرنیزه» یا «خشم خدا» از پاییز ۱۹۷۲ به دستور گلدا مایر، نخست وزیر وقت اسرائیل آغاز شد و تقریباً تا ۲۰ سال ادامه داشت. موساد در طول این عملیات چندین فلسطینی که هیچ ارتباطی با حادثه مونیخ نداشتند را به قتل رساند، در حالی که مغز متفکر این حادثه گروگانگیری یعنی «ابو داوود» را هرگز نتوانست حذف کند.
مایر در یک سخنرانی در نخستین سالگرد حادثه مونیخ گفت: «اگر ما تسلیم شویم و هیچ واکنشی نشان ندهیم، هیچ اسرائیلی در دنیا در امان نخواهد بود.»
مایکل هراری فرمانده بخش سزاریه موساد چندین جوخه ترور در اروپا تشکیل داد و هر کدام از آنها چندین نفر را که اروپایی یا غیر اروپایی بودند به عضویت خود درآوردند. همچنین هر تیم، یک یا دو نفر از واحد سزاریه در اختیار داشت. واحد سزاریه بعدها به «کیدون» تغییر نام داد که وظیفه اصلی آن کشتن و ترور است. هراری جوخه های خود را با حروف الفبای عبری نامگذاری کرد و تمامی مأموران موساد فقط از هراری دستور می گرفتند و با دولت اسرائیل هیچ ارتباطی نداشتند. امروز نیز همین رویه در موساد اجرا می شود. مأموران این سازمان غیر از فرمانده خود از هیچ شخص دیگری اطاعت نمی کنند؛ حتی اگر نخست وزیر یا رئیس رژیم صهیونیستی
باشد.
گاهی در برخی مأموریت ها، فرمانده واحدهای عملیاتی موساد به مأموران خود اختیار کامل می دهد؛ به ویژه در مأموریت هایی که ممکن است ارتباط آنها با یکدیگر قطع شود. در این مواقع هر مأموری یک فرمانده است و هر کاری به نظرش لازم باشد، می تواند انجام دهد.
در آن زمان که حراری مشغول فعالیت های تروریستی خود بود، مقامات کشورهای اروپایی هیچ واکنشی به خرابکاری ها و ترورهای آنها نشان نمی دادند. حتی سرویس های امنیتی این کشورها با آنکه میدانستند گذرنامههای آنها جعلی است، هیچ اقدامی نمی کردند. امروز نیز همین سیاست چشم پوشی اروپایی ها در برابر جنایت های موساد وجود
دارد.
وقتی افراد هراری یک نفر از فهرست قربانی ها را در اروپا پیدا می کردند، بلافاصله در تل آویو جلسه اضطراری متشکل از رئیس موساد، موشه دایان، گلدا مایر و دیگر مقامات سیاسی و امنیتی تشکیل می شد. آنها یک دادگاه جعلی تشکیل می دادند و حکم اعدام آن فرد را صادر می کردند. مأموران هراری نیز چند ساعت قبل از ترور هر کدام از فلسطینی ها، یک دسته گل تسلیت با یک کارت برای خانواده شان می فرستادند. در همه این کارت ها نوشته می شد: «تسلیت ما را بپذیرید با این یادآوری که هرگز نمیبخشیم و هرگز فراموش نمی کنیم».
موسادهر زمان که می خواهد هدف خود را نابود کند، چند ساعت قبل یا بعد از ترور، چنین پیام هایی را برای خانواده، همکاران یا دوستان نزدیک قربانی می فرستد و این کار فقط برای تخریب روح و روان است. به عقیده آنها باید ترسی را در دشمنان بوجود آورد که همیشه به یاد داشته باشند موساد روزی به سراغ شما خواهد آمد. هر چند که در واقعیت همیشه اینگونه نیست و بیشتر اهدافشان از دام مرگ آنها جان سالم به در می برند.
اسرائیلی ها هر زمان که می خواهند جنگ یا تروری انجام دهند به قانون قدیمی کتاب مقدس اشاره می کنند؛ یعنی «چشم در برابر چشم.»
نخستین ترور هدفمند موساد در جریان عملیات خشم خدا، در رم پایتخت ایتالیا انجام شد.
ادامه دارد...
شما چه نظری دارید؟