به گزارش اطلاعات آنلاین از مشهد،توقف ۲۰ دقیقه‌ای قطار شماره ۱۹۰ شرکت فدک در ایستگاه راه‌آهن تهران جمعه‌شب با اعتراض برخی مسافران همراه شد؛ نه به اصل توقف برای نماز، که اقدامی شایسته و قابل احترام است، بلکه به نحوه مدیریت این توقف و پیش‌بینی‌نشدن شرایط لازم برای استفاده از امکانات ایستگاه و بازگشت به‌موقع مسافران به قطار.
قطار قم ـ مشهد برای سوار و پیاده کردن مسافران ناگزیر در ایستگاه راه‌آهن تهران توقف می‌کند؛ اما پرسش این است که آیا هم‌زمانی این توقف با زمان اقامه نماز، فرصت کافی برای رفت‌وآمد مسافرانی فراهم می‌کند که باید از خط ۹ ایستگاه تا نمازخانه فاصله بگیرند و پیش از حرکت دوباره به قطار بازگردند؟ آیا مسیر نمازخانه و محل بازگشت به قطار به‌روشنی به مسافران معرفی شده و راهنمایی لازم، به‌ویژه برای سالمندان، خانواده‌های دارای کودک خردسال و افراد کم‌توان، در اختیار آنان قرار گرفته است؟
بررسی خبرنگار اطلاعات از مسافران این قطار نشان می‌دهد همه پاسخ پرسش های بالا منفی است.
به گفته مسافران، در این توقف راهنمایی کافی برای دسترسی به نمازخانه و سرویس‌های بهداشتی ارائه نشد و سازوکار مؤثری نیز برای اطمینان از بازگشت همه مسافران پیش از حرکت قطار به چشم نمی‌خورد. نتیجه این وضعیت، جا ماندن یکی از مسافران عرب‌زبان از قطار بود؛ اتفاقی که بنا بر روایت همراهان او، با پاسخ نامناسب یکی از مسولان ارشد این قطار شرکت فدک درباره همسفر جامانده در ایستگاه راه آهن تهران به درخواست پیگیری آنان همراه شد: «با من فارسی صحبت کن!»
شاید در نگاه نخست، این اتفاق جزئی و کم‌اهمیت به نظر برسد؛ اما کیفیت خدمات سفر، بیش از آنکه فقط به امکانات و تجهیزات وابسته باشد، در همین جزئیات آشکار می‌شود: در راهنمایی روشن، مدیریت زمان توقف، توجه به توانایی‌های متفاوت مسافران و اطمینان از بازگشت همه آنان پیش از حرکت قطار.
احترام به مناسک دینی و فراهم کردن امکان اقامه نماز، زمانی با خدمات‌رسانی مطلوب همراه می‌شود که برنامه‌ریزی اجرایی نیز به همان اندازه مورد توجه باشد. توقف برای نماز نباید به موقعیتی تبدیل شود که مسافر برای یافتن نمازخانه یا مسیر بازگشت سردرگم بماند یا از قطار جا بماند.
این نکته، به‌ویژه در سفرهایی که مسافران خارجی نیز از خدمات ریلی ایران استفاده می‌کنند، اهمیت بیشتری دارد. خاطره خوب گردشگران از سفر به ایران و تبلیغ غیرمستقیم آنان برای کشور، لزوماً با اتفاقات بزرگ شکل نمی‌گیرد؛ گاهی یک راهنمایی به‌موقع، برخورد محترمانه یا مدیریت درست یک توقف کوتاه، تصویری ماندگار از مهمان‌نوازی و نظم خدماتی کشور می‌سازد.
با توجه به دریافت هزینه‌ای با عنوان «خدمات ایستگاهی» در بهای بلیت، انتظار می‌رود راه‌آهن و شرکت بهره‌بردار، ضمن فراهم کردن امکان اقامه نماز، درباره کفایت زمان توقف، اطلاع‌رسانی مسیرها، راهنمایی مسافران و اطمینان از بازگشت همه آنان به قطار نیز پاسخ‌گو باشند. رعایت همین جزئیات است که هم رضایت هموطنان و احترام به حقوق مسافران را تضمین می‌کند و هم کیفیت تجربه سفر با قطار در ایران را ارتقا می‌دهد.