به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از سرویس حیات وحش کنیا (KWS)، این بچه‌فیل‌ها که در ۷ اکتبر به دنیا آمدند، در کنار مادر خود در حال رشد هستند. تواین، یک فیل ۳۰ ساله از خانواده TC در پناهگاه کیمانا، با پذیرش دوقلوها تاریخ‌ساز شده است.

در حالی که تولد فیل‌ها به خودی خود رویدادی مهم است، دوقلوها چالش خاصی را ایجاد می‌کنند. فیل‌های آفریقایی طولانی‌ترین دوره بارداری را در بین پستانداران زنده دارند، حدود ۲۲ ماه بچه‌های خود را حمل و معمولاً تقریباً هر چهار سال یک بار زایمان می‌کنند.

طبق گفته سازمان حفاظت از محیط زیست «فیل‌ها را نجات دهید»، دوقلوها تنها حدود یک درصد از تولد فیل‌ها را تشکیل می‌دهند و جفت‌های نر و ماده حتی نادرترند. بقای هر دو بچه فیل می‌تواند دشوار باشد زیرا مادر ممکن است برای تولید شیر کافی برای دو فرزندش تلاش کند. با این حال، بچه‌فیل‌ها از سه تا چهار ماهگی شروع به تغذیه از گیاهان و به تدریج با رشد خود شیر مادر خود را تکمیل می‌کنند.

این چالش در سال ۲۰۲۰ آشکار شد، زمانی که فیلی به نام آنجلینا دوقلوهای نر و ماده را در پارک ملی آمبوسلی به دنیا آورد. مادر برای تولید شیر کافی تلاش می‌کرد و باعث لاغری بچه‌فیل‌ها می‌شد و نگرانی‌هایی را در مورد بقای آنها پس از شش ماهگی ایجاد می‌کرد.

خانواده‌های فیل به شدت به مراقبت نزدیک مادرانه متکی هستند و بچه‌فیل‌ها سال‌ها در کنار مادران خود می‌مانند تا رفتارهای ضروری را یاد بگیرند. بچه‌فیل‌های یتیم همچنین ممکن است از سوی ماده‌های شیرده در خانواده خود به فرزندی پذیرفته شوند.

نوزادان تواین در حالی به دنیا می‌آیند که کنیا در زمینه حفاظت از فیل‌ها، با وجود فشار فزاینده بر زیستگاه‌های حیات وحش از سوی سکونتگاه‌های انسانی، زیرساخت‌ها و کشاورزی، پیشرفت‌های گسترده‌ای داشته است. گزارش سرشماری سال ۲۰۲۵ در موسسه تحقیقات و آموزش حیات وحش، جمعیت فیل‌های کنیا را در ژوئن همان سال ۴۲۰۷۲ نفر تخمین زده است.

تعداد فیل‌ها بین سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵، ۵۷۹۶ نفر افزایش یافته که نشاندهنده نرخ رشد جمعیت سالانه ۲.۷ درصد در ۳۶ سال گذشته است. اکوسیستم تساوو میزبان بزرگ‌ترین جمعیت فیل‌های کشور است که ۱۷۲۶۶ حیوان دارد و ۴۱ درصد از کل جمعیت ملی را تشکیل می‌دهد.

پس از آن، اکوسیستم لایکیپیا-سامبورو با ۹۳۶۰ فیل قرار دارد. با این حال، تکه‌تکه شدن زیستگاه‌های فیل‌ها همچنان چالش‌هایی را ایجاد می‌کند و فشار بر فضاهایی را که حیات وحش برای بقا به آنها نیاز دارد افزایش می‌دهد.