مرتضی جوهری

ایده حمله نظامی به مراکز هسته ای ایران از سال ۱۳۸۵ توسط مقامات صهیونیستی به طور علنی مطرح شد اما موساد و دیگر سرویس های امنیتی به شدت با این گزینه مخالف بودند. به ویژه مئیر داگان، رئیس وقت موساد که بر سر همین موضوع اختلاف شدیدی با بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر پیدا کرد. داگان مدعی بود که سیاست‌های نتانیاهو، اسرائیل را به یک کشور دو ملیتی تبدیل می کند و به رویای صهیونیستی پایان می دهد. همچنین از رفتارهای سیاسی او در قبال ایالات متحده و باراک اوباما، رئیس جمهور وقت آمریکا انتقاد می کرد. در همین راستا «یووال دیسکین» رئیس شین بت (آژانس امنیت داخلی اسرائیل) نیز سیاست‌های نتانیاهو در مورد مسائل فلسطین و ایران را به شدت مورد انتقاد قرار می داد.
«تامیر پاردو» از ژانویه ۲۰۱۱ جانشین داگان شد و تا ژانویه ۲۰۱۶ ریاست موساد را برعهده داشت. پاردو، سیاستی برعکس داگان داشت.او محافظه کار بود و با مقامات سیاسی همکاری بهتری داشت.داگان با این که همیشه با نتانیاهو اختلاف نظر داشت اما هیچگاه مخالفت های خود را علنی نمی کرد و انتقاداتش را پشت درهای بسته نگه می داشت. همچنین هر دو، رویکردهای متفاوتی داشتند؛ در حالی که داگان به شدت به عملیات های مخفی اما جنبشی اعتقاد داشت اما پاردو تمامی تلاش ها و سرمایه گذاری موساد را در حوزه سایبری متمرکز کرد و بر این باور بود که «این میدان نبرد اصلی اسرائیل در آینده است.»
تفاوت دیگری که در دوره های ریاست آنها وجود داشت ،این بود که دوره داگان با تغییرات ساختاری، فردی و سازمانی قابل توجهی همراه بود و هدف اصلی‌اش ارتقای قابلیت های عملیاتی موساد بود اما در دوره پاردو، قابلیت های فناوری سازمان بهبود یافت. پس از پاردو، «یوسی کوهن» به ریاست موساد منصوب شد؛ فردی که به ادعای خودش برای جاسوسی به ایران سفر کرده بود. به طور کلی همه آنها به شیوه های مختلف بر اعمال تحریم های سنگین و تغییر نگرش غرب علیه ایران نقش داشتند. نتیجه تمامی تلاش ها و اقداماتی که در زمان آنها انجام شد، شرایط را برای تهاجمات و تجاوزات ارتش اسرائیل و عناصر موساد در سال های اخیر تسهیل کرد. اخیراً تعدادی از مأموران موساد و کارشناسان امنیتی اسرائیل ادعا کردند در طول سال ها فعالیت، عناصر این سازمان به صورت قاچاق و از راه های زمینی و دریایی انواع سلاح، مواد منفجره، قطعات و تجهیزات نظامی را به صورت تکه های مجزا وارد ایران کرده و سپس در زمان عملیات آنها را اسمبل(سرهم بندی نمودن قطعات ریز و کوچک) کردند؛ به ویژه در جنگ ۱۲ روزه که آنها را برای عملیاتی کردن اهدافشان بکار بردند.
یکی از این موارد، ترور اسماعیل هنیه، رهبر سیاسی حماس در تهران در دهم مرداد ۱۴۰۳ بود. به گفته «شالوم بن هانان» رئیس پیشین شین بت، موساد از رفت و آمدهای هنیه به ایران خبر داشت و پیش بینی کرده بود در چنین تاریخی ممکن است به ایران سفر کند. همچنین از محل اقامتش در تهران اطلاع داشت و از چند روز قبل رصد و هدف گیری لازم انجام شده بود. تجهیزاتی که ترور با آنها انجام شد قابلیت هدف گیری از راه دور و تخریب بالا را داشتند و از ابعاد بزرگی برخوردار بودند. این تسلیحات به همراه مواد منفجره از مدت ها قبل به صورت قطعات مجزا وارد ایران و چند روز قبل از عملیات سرهم و نصب شده بودند.
ادامه دارد...