این تصویری از اولین دسته موزیک مدرسه دارالفنون است که در سمت چپ آن، شکرالله‌خان سرهنگ ایستاده است. زمان برداشتن عکس احتمالا حدود سال ۱۲۶۰ شمسی است. استفاده از سازهای ضربی و بادی مختلف توسط دانش‌آموزان که در تصویر مشاهده می‌شود، در نوع خود جالب و دیدنی است.
بنا به نوشته داریوش شهبازی مورخ نامدار معاصر، دارالفنون را باید نخستین مدرسه‌ای در ایران دانست که با الگوی جدید تأسیس شد. بانی این مدرسه، میرزاتقی‌خان امیرکبیر، افتتاح آن را ندید و روزی که استادان فرنگی مدرسه وارد تهران شدند، خبر عزل وی منتشر شد.
بدیهی بود که جانشینان امیر، کیاست و استعداد وی را در تنظیم چنین مراکزی نداشتند و از همین رو، دارالفنون طریقی را پیمود که بانی‌اش خواستار آن نبود.
در این مدرسه، عموماً فرزندان اشراف و شاهزادگان به تحصیل مشغول شدند. یکی از آدابی که در مدرسه دارالفنون، با الگوبرداری از مدارس اروپایی، مورد توجه قرار گرفت، تشکیل گروه موسیقی و سرود بود.
ناصرالدین‌شاه به این کار علاقه داشت و می‌خواست در هر بازدید از مدرسه، اجرای سرود و موزیک را تماشا کند.
بر همین اساس، از اواسط دوره ناصری، دسته موزیک دارالفنون با استفاده از دانش‌آموزان مستعد و عموماً محصل در رشته نظام، تشکیل شد. مسئولیت این گروه بر عهده شکرالله خان سرهنگ بود که در کتاب «تاریخ منتظم ناصری»، از او با عنوان «موزیکانچی‌باشی» نام برده شده است.
شما چه نظری دارید؟