به گزارش اطلاعات آنلاین، پس از نزدیک به ۶۰ سال خشکسالی، گونه‌های مهاجم، بیماری، تنوع ژنتیکی پایین و شکار غیرقانونی، محققان تخمین می‌زنند که تنها چند هزار مار بندجورابی سانفرانسیسکو هنوز در طبیعت وجود دارند.
با این حال، اخیراً طرفداران محیط زیست پیروزی بزرگی برای این مارها به دست آوردند. برای اولین بار، ۶۲ مار جوان متولدشده در باغ وحش سانفرانسیسکو در اوایل پاییز امسال در مکان‌های خاصی در سراسر شهرستان سن متئو رها شدند. احیای موفقیت‌آمیز ده‌ها مار در معرض خطر، لحظه‌ای بزرگ برای تلاش‌های احیای جمعیت این مارها را رقم می‌زند و راه را برای رهاسازی‌های مشابه در آینده هموار می‌کند.
کارین توکاتلیان، زیست‌شناس منطقه فضای باز میدپنینسولا، در بیانیه‌ای گفت: «دیدن بازگشت این مارهای جوان به طبیعت، نشان‌دهنده سال‌ها تحقیق، همکاری، احیای زیستگاه و کار دقیق حفاظتی است. این اولین رهاسازی، گامی مهم در جهت ایجاد جمعیت‌های سالم و مقاوم است که می‌توانند در درازمدت خود را حفظ کنند.»
مار بندجورابی سانفرانسیسکو با رنگ روشن، اگرچه باریک است، اما می‌تواند از ۱۸ تا ۵۵ اینچ رشد کند. چشمان آن از اکثر مارهای بندجورابی دیگر بزرگ‌تر است و به حیوان اجازه می‌دهد در طول ساعات روز فعال بماند. این مار بدون دندان نیش و فقط بزاق کمی سمی، اساساً برای انسان بی‌ضرر است، اگرچه نیش آن برای طعمه‌هایی مانند خزندگان و جوندگان کوچک‌تر کشنده است.
فرآیند رهاسازی حیوانات جوانی مانند این مارها که در اسارت پرورش یافته‌اند، به عنوان سرآغاز شناخته می‌شود. این یک روش مؤثر برای محافظت از موجودات در آسیب‌پذیرترین مرحله زندگی آنهاست. سرآغاز اولین دسته از مارهای بندجورابی سانفرانسیسکو در سال ۲۰۲۵ آغاز شد، زمانی که متخصصان حفاظت از محیط زیست چندین مار ماده باردار را از یک منطقه حفاظت‌شده سالم در میدپنینسولا کالیفرنیا جمع‌آوری کردند.
محققان بعداً مارهای بالغ را پس از زایمان به زیستگاه‌های خود بازگرداندند، اما نوزادان را در باغ‌وحش سانفرانسیسکو نگه داشتند. در آنجا، جانورشناسان آزمایش ژنتیکی روی هر مار انجام دادند تا بهترین مکان‌های ممکن را برای رهاسازی نهایی آنها انتخاب کنند. متخصصان حفاظت از محیط زیست حدود یک سوم آنها را در همان منطقه‌ای که مادرانشان بودند، قرار دادند، سپس دو سوم دیگر را در مکان‌هایی قرار دادند که به ویژه نیاز به ذخایر تنوع ژنتیکی بیشتری برای پرورش داشتند.