به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از Nature Today، دانشمندان در اعماق اقیانوس آرام، دنیایی شگفتانگیز از جانوران بسیار کوچک را کشف کردهاند که درون سنگهای سرشار از فلز زندگی میکنند؛ سنگهایی که شکلگیریشان میلیونها سال به طول میانجامد. این سنگها که «گرهکهای چندفلزی» (polymetallic nodules) نامیده میشوند، دارای شکافها و حفرههای ریزی هستند که پناهگاهی برای موجوداتی با ابعاد کمتر از یک میلیمتر فراهم میکنند.
اگرچه این گرهک ها ممکن است شبیه سنگهای معمولی به نظر برسند، اما در اعماق اقیانوس ویژگیهای منحصربهفردی دارند. آنها در محیطی که عمدتاً از گلولای نرم تشکیل شده، سطوحی سخت ایجاد میکنند و فضاهای داخلیشان نیز زیستگاههای بیشتری را در اختیار موجودات دریایی قرار میدهد.
گرهکهای چندفلزی، ساختارهایی تیره و تقریباً به اندازه یک مشت هستند که عمدتاً از اکسیدهای آهن و منگنز تشکیل شدهاند. رشد آنها بهطرز فوقالعادهای کند است؛ بهطوری که اغلب در طول یک میلیون سال، تنها چند میلیمتر به اندازه آنها افزوده میشود. این ندولها که در اعماق ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ متری اقیانوس یافت میشوند، میتوانند میلیونها سال بر بستر دریا باقی بمانند.
پژوهشگران بر آن شدند تا موجودات ریز ساکن در این ساختارهای باستانی را بررسی کنند و دریابند که این گرهک ها تا چه اندازه برای تنوع زیستی در اعماق دریا اهمیت دارند.
محققان ۲۴۴ گرهک را بررسی کردند و بیش از ۴۱۰۰ حیوان را یافتند که در شکافها و حفرههای آنها زندگی میکنند؛ از جمله جوامع منحصر به فردی که با جوامع موجود در گل و لای کف دریا متفاوت هستند. این زیستگاههای مینیاتوری قابل توجه اکنون میتوانند توسط استخراج فلزات ارزشمند در اعماق دریا تهدید شوند.
صدها حیوان کوچک درون یک سنگ پیدا شدند
برای کاوش در این زیستگاههای پنهان، تیم تحقیقاتی گرهکهایی را از منطقه کلاریون-کلیپرتون، منطقهای وسیع در اقیانوس آرام مرکزی، جمعآوری کردند. آنها از تجهیزات نمونهبرداری تخصصی استفاده کردند؛از جمله هستهگیرهای جعبهای که بخشهایی از کف دریا را جمعآوری میکنند و رباتهای غواصی از راه دور که قادر به کار در اعماق بسیار زیاد هستند.
در آزمایشگاه، محققان با دقت گرهکها را باز کردند و حیوانات کوچک پنهان شده در شکافها و ترکهای آنها را استخراج کردند.
نتایج، یک جامعه غنی و غیرمنتظره از حیات دریایی را آشکار کرد. در میان ۲۴۴ گرهک، تیم ۴۱۳۹ حیوان منفرد را شناسایی کرد. هر گرهک به طور متوسط شامل ۱۷ حیوان بود، اما یک نمونه بسیار شلوغ، به طرز شگفتآوری ۲۴۵ موجود زنده را در خود جای داده بود.
این کشف نشان میدهد که این سنگها چیزی بیش از سطوح سادهای هستند که موجودات دریایی بتوانند به آنها بچسبند. ساختارهای داخلی پیچیده آنها فضاهای زندگی سهبعدی ایجاد میکند و به حیوانات اجازه میدهد تا در مناطق حفاظتشده درون خود گرهکها ساکن شوند.
شکافهای موجود در گرهکهای پلیمتالیک به عنوان پناهگاههای کوچک عمل میکنند و خانهای برای حیواناتی فراهم میکنند که در رسوبات نرم کف دریا با آنها مواجه نمیشویم.
اکوسیستمهای پنهان برخلاف اکوسیستمهای اطراف کف دریا
اگرچه گرهکها حاوی حیوانات کمتری نسبت به رسوبات گلآلود اطراف بودند، اما سهم آنها در حیات اعماق دریا همچنان قابل توجه بود.
برای کرمهای گرد (نماتدها)، تعداد موجودات زنده درون گرهکها تقریباً 10 درصد از تعداد موجودات یافت شده در رسوبات اطراف بود. برای سختپوستان ریز (کوپپودها)، این رقم حدود 25 درصد بود.
با این حال، مهمترین یافته صرفاً تعداد حیواناتی که محققان کشف کردند نبود. بلکه تفاوت جوامع درون سنگها با جوامع ساکن در گل و لای اطراف بود.
تجزیه و تحلیلهای ژنتیکی نشان داد که حیوانات ساکن در گرهکها، جوامع متمایزی را تشکیل میدهند. نکته قابل توجه این است که این جوامع در مکانهایی که با فواصل زیاد (تا ۱۰۰۰ کیلومتر) از هم جدا شده بودند، بسیار شبیه به هم باقی ماندند؛ اگرچه تفاوت قابل توجهی با ارگانیسمهای یافت شده در رسوبات کف دریا در اطراف داشتند.
این نشان میدهد که گرهکهای پلیمتالیک از زیستگاههای تخصصی پشتیبانی میکنند که به راحتی توسط سایر قسمتهای اعماق اقیانوس جایگزین نمیشوند. شکافها و حفرههای آنها شرایط زیستیای را فراهم میکنند که به نظر میرسد برخی جانداران به آن وابستهاند.
استخراج معادن در اعماق دریا می تواند این زیستگاه های باستانی را نابود کند
این یافته ها نگرانی های جدی در مورد پیامدهای زیست محیطی بالقوه استخراج معادن در اعماق دریا ایجاد می کند. گره های چند فلزی حاوی فلزات با ارزش اقتصادی از جمله نیکل، کبالت و مس هستند. این منابع به عملیات معدنکاری صنعتی که گرهها را مستقیماً از کف اقیانوس جمعآوری میکنند، علاقهمند شدهاند.
با این حال، برداشتن سنگها، زیستگاههای مینیاتوری موجود در آنها و حیواناتی که در داخل آنها زندگی میکنند را نیز از بین میبرد.
یک مثال: گونهThurammina sp. 1، یک ارگانیسم تک سلولی که اغلب در داخل گره ها یافت می شود. به نظر می رسد که این گونه به خوبی با فضاهای محافظت شده در داخل سنگ ها سازگار شده است و آن را نمونه ای از حیات تخصصی است که می تواند با حذف آنها تهدید شود.
مشکل این است که این زیستگاه ها نمی توانند به سرعت احیا شوند. از آنجایی که گرههای چند فلزی به میلیونها سال نیاز دارند تا رشد کنند، گره های جدید در طول عمر انسان تشکیل نمیشوند. بنابراین استخراج معادن میتواند اکوسیستمهایی را که جایگزین آنها به زمانبندی زمینشناسی نیاز دارد، حذف کند.
یافتهها نشان میدهد که استخراج تجاری ممکن است منجر به از دست دادن غیرقابل برگشت تنوع زیستی توصیفنشده و منحصربهفرد مرتبط با گرهها شود. این باید در مدیریت زیستمحیطی معدنکاری در اعماق دریا در نظر گرفته شود.
دانشمندان برای درک آنچه ممکن است از دست بروند رقابت می کنند
این کشف جنبه ای را که اغلب نادیده گرفته می شود از حفاظت از اقیانوس ها برجسته می کند. حفاظت از اکوسیستم های اعماق دریا به چیزی بیش از حفاظت از حیوانات بزرگ و قابل مشاهده نیاز دارد. همچنین به معنای در نظر گرفتن موجودات میکروسکوپی و تقریباً میکروسکوپی است که در محیط های تخصصی پنهان در بستر دریا زندگی می کنند.
یک سوال مهم بی پاسخ باقی مانده است: اگر استخراج معادن در اعماق دریا این جوامع سنگی را از بین ببرد، آیا برخی از گونه ها به طور کامل ناپدید می شوند؟
محققان هنوز باید تعیین کنند که آیا ارگانیسمهایی که به گرهها وابسته هستند در سایر بخشهای اقیانوس نیز زندگی میکنند یا خیر. اگر گونه های خاصی به این زیستگاه ها محدود شوند، حذف گره ها می تواند به طور بالقوه به انقراض جهانی آنها کمک کند.
درک این که این حیوانات در کجا زندگی می کنند و اینکه چقدر گسترده هستند برای شناسایی مناطقی که نیاز به حفاظت دارند و ارزیابی آسیب های زیست محیطی بالقوه ناشی از استخراج معادن در اعماق دریا ضروری است.
یافتهها نشان میدهد که حتی یک سنگ در کف اقیانوس میتواند از یک جامعه پیچیده حیات پشتیبانی کند. با افزایش علاقه به برداشت منابع معدنی اقیانوس، دانشمندان در حال کار برای درک این اکوسیستمهای پنهان قبل از از بین رفتن زیستگاههایی هستند که میلیونها سال طول کشید تا برای همیشه از بین بروند.