افلاک سجده میکند ایوان طوس را
سر مینهند درگه سلطان طوس را
بر عرش میبرند و تبرّک همی کنند
با صد خلوص خاک بیابان طوس را
دارا و کیقباد و کی و جم به صد ادب
بوسند بارگاه سلیمان طوس را
خورشید و ماه و جمله کواکب به صد امید
دل بستهاند نیّر تابان طوس را
حاجت برید جمله به اخلاص و با امید
محبوب پاک خالق منّان طوس را
اندر شدایدی که به پیش آورد زمان
دامن بگیر ماه درخشان طوس را
خوشبو نموده این گل بیخار عرش و فرش
یکباره باغ و راغ و گلستان طوس را
دایم بهار کرده همین گل به یک نظر
چون بوستان بهار و زمستان طوس را
آری مثال قرص قمر با عنایتی
روشن نموده نیک شبستان طوس را
منّت نهاد ذات ازل بهر ما بسی
آورد طوس صاحب فرمان طوس را
ای اهل طوس حرمت بسیار بر کنید
بر مقدم مبارک، مهمان طوس را
این نور چشم حضرت خیرالوراستی
کاو داده است لاله نعمان طوس را
آنجا هرآن چه هست ز یمن وجود اوست
او کرده مرحمت سر و سامان طوس را
از اوست آبرو به در و دشت این دیار
او شانه کرده زلف پریشان طوس را
لطف و کرم به اهل تمنّا از این در است
او باز کرده خانه احسان طوس را
تبریک گو تو کاظمیا بهر اهل طوس
میلاد پاک حجّت یزدان طوس را
۵/۴/۹۷
شما چه نظری دارید؟