جلال میرزایی استاد دانشگاه و تحلیلگر حوزه سیاسی و بینالملل در گفت وگویی درباره تصمیم احتمالی نشست فصلی شورای حکام گفت: با توجه به مجموعه شرایط کنونی به نظر من فعلا آن چیزی که قطعی به نظر میرسد، موضوع صدور قطعنامه علیه ایران در چارچوب انپیتی و عدم اشاعه خواهد بود.چون با وجود تمام اختلافات، گسلها و بنبست جاری بین آژانس و غرب با ایران، طرف مقابل سعی دارد در این مقطع حساس و شکننده فقط با صدور قطعنامه، فرصت و بازه زمانی را به عنوان همکاری بیشتر تهران با آژانس تعریف کند.
وی افزود: با توجه به روند مذاکرات هستهای بین ایران و آمریکا از قبل انتظار میرفت که طرف مقابل بخواهد از اهرم شورای حکام و آژانس هم برای فشار بیشتر به تهران استفاده کند. اما به باور من این فشار به شکل مدیریتشده خواهد بود، بنابراین اگر موضوع فعالشدن مکانیسم ماشه یا ارجاع پرونده به شورای امنیت در نشست فصلی مطرح شود، دیگر ادامه مذاکرات برای تهران موضوعیت نخواهد داشت و به همین دلیل فعلا گزینه مهم و قطعی برای غربیها، صدور قطعنامه جدید خواهد بود. و چون آمریکا و شخص دونالد ترامپ در این مقطع، کماکان به ادامه مذاکرات با ایران برای حصول توافق نیاز دارد، سعی نخواهد کرد وضعیت به سمتی پیش برود که مذاکرات رسما به شکست برسد، درعینحال طرف غربی همه فشارها را به تهران وارد میکند تا توافق مد نظر دونالد ترامپ به ایران تحمیل شود.
میرزایی در گفت وگو با شرق درباره روند آینده مذاکرات ایران و آمریکا گفت: اکنون تهران به دنبال پاسخ به بسته پیشنهادی آمریکاست و بعد از آن خواهد بود که زمان و مکان دور ششم مذاکرات مشخص خواهد شد، بنابراین آژانس، تروئیکای اروپایی و همچنین آمریکاییها در این مقطع دست به اقدام انتحاری و واکنش حداکثری مانند ارجاع پرونده به شورای امنیت یا فعالسازی مکانیسم ماشه و بازگشت شش قطعنامه نمیزنند. ضمن اینکه ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت به یک قطعنامه دیگر هم نیاز دارد که تاکنون خبری از قطعنامه دوم نیست و فعلا پیشنویس قطعنامه اول بین اعضای شورای حکام توزیع شده است.
وی یادآور شد: جمهوری اسلامی ایران همواره و در هر شرایطی ثابت کرده اهل مذاکره است و هیچ نگرانی و ترسی از گفتوگو با هیچ طرفی ندارد. اما مذاکره بر مبنای عدالت با رعایت حقوق ایران و با حفظ خطوط قرمز و از موضع برابر باشد. اکنون پیشرفتهای چشمگیر و بیسابقهای در برنامه هستهای داریم که ظرفیت بسیار بالایی برای مذاکرات به ما میدهد. پس حتی اگر ما با یک سناریوی بد مواجه شدیم، باز هم میتوان امیدی به مذاکرات داشت؛ چون تکتک این پیشرفتها میتواند یک اهرم چانهزنی به تهران بدهد و من اتفاقا به دکتر عراقچی پیشنهاد میکنم که تأخیر یا توقف در مذاکرات جایز نیست و ضمن رعایت همه جوانب و ابعاد موضوع و بدون هیچگونه شتابزدگی، باید مذاکرات ادامه پیدا کند؛ چون ما ظرفیت، اهرم و برگ برنده هستهای برای مذاکره کم نداریم.
