حسن فرازمند

۲۱ مهر ۱۳۳۷
در چنین روزی جریده اطلاعات به نقل از خبرگزاری اسوشیتدپرس نوشت که رادیو مسکو اعلام کرده است که دیمیتری شوستاککویچ، بزرگترین  آهنگساز شوروی یک آهنگ جدید کمیک  ساخته است. در این خبر اضافه شده است:
«شوستاگوویچ، یکی از آهنگسازانی است که بارها مورد غضب مقامات شوروی قرارگرفته است و باز به علت نبوغی که درموسیقی دارد،مقام بزرگی را احراز کرده است. درزمان حکومت استالین درشوروی، وی آهنگی ساخت که مورد حملات شد ید قرارگرفت ومتهم به انحراف از اصول حزبی گردید. پس از مرگ استالین دوباره شوستاگوویچ وارد عرصه موسیقی شد. آهنگی که او اخیراً ساخته، مربوط به زندگی عده ای ازهنرمندان شوروی است که درنزدیک ساختمان آسمانخراش  دانشگاه مسکو زندگی می کنند و به طوری که موسیقی شناسان شوروی اظهار نظر کرده اند، از آهنگ های بسیارخوب این آهنگساز می باشد. شوستاگوویچ تاکنون ۱۱ قطعه سمنفونی تصنیف کرده است.»
راجع به این آهنگساز بزرگ شوروی درکتاب موسیقیدانان بزرگ جهان آمده است: او با تأثیر از موسیقیدانانی همچون: پروکفیف و استراوینسکی، شیوه ترکیبی را توسعه بخشید. اولین موفقیت رسمی وی«سمفونی شماره ۱» بود که آن را برای پایان‌نامه‌اش در سن ۱۹ و در سال ۱۹۲۶ اجرا شد. در سال ۱۹۲۷ برونو والتر، رهبر ارکستر آلمانی، سمفونی شماره ۱ را در برلین به اجرا گذارد و شوستاگوویچ جوان را به شهرت جهانی رساند.
شوستاگوویچ سمفونی شماره ۲ را به سفارش حزب و دولت اتحاد شوروی و به مناسبت دهمین سالگرد «انقلاب سوسیالیستی اکتبر» تصنیف کرد و آن را «به اکتبر» نامید. این اثر از بداعت های نخستین سمفونی او تهی است. در سال ۱۹۳۰ آغاز کار روی اپرایی تازه به نام«لیدی مکبثِ ناحیه متزنسک» را آغاز کرد. اپرای «لیدی مکبث» در لنینگراد و مسکو به روی صحنه رفت و تا سال ۱۹۳۶ بارها با موفقیت اجرا شد. 
در این میان، استالین قدرت خود را در حزب و دولت تحکیم بخشیده، پیگرد و سرکوب مخالفان را آغاز کرده بود. در سراسر کشور، روشنفکران و هنرمندان، نخستین قربانیان ماشین ترور بودند. شوستاگُوویچ پس از اعتراض مأموران حزبی به «لیدی مکبث»، سمفونی پنجم را منتشر کرد که از مهم‌ترین کارهای او به‌شمار می‌رود.

  درگذشت ناظم العلوم دارالفنون  و مؤلف جغرافیای «محمد صفی خان »
۲۱مرداد۱۳۳۶ 
درچنین روزی درجریده اطلاعات اعلام شد:«روزگذشته، یکی از خدمتگذاران دیرین فرهنگ و وشخصیت های برجسته علم و ادب  دارفانی راوداع گفت وکلیه علاقه مندان وفرهنگیان را ازدرگذشت خود داغدارنمود.»
فقید سعید مرحوم محمد صفی ادیب (ناظم العلوم )که درسال ۱۲۵۱ شمسی متولد گردیده، فرزند سوم محمدحسن خان ادیب الدوله وبرادرمرحوم محمد حسین خان ادیب الدوله است که خود ایشان و پدرو برادرش قریب نیم قرن مدرسه دارالفنون را صیانت می کرده اند. دارالفنونی که تاچندی قبل به منزله دانشگاه تهران اداره می کردند ودراثرجدیت ومراقبت این اشخاص معارف دوست خیرخواه ، رجال دانشمند وهنرمندی ازاین دارالفنون فارغ التحصیل شده اند وآنهابه قدرمقدورنسبت به این آب وخاک خدمت کرده اند.
مرحوم ناظم العلوم، علاوه برخدمت دردارالفنون، تالیفاتی نیزداشتند؛ از جمله «جغرافیای محمد صفی خان»که مدت ها مورد استفاده دانش آموزان بوده است. وی چندی هم معاونت وکفالت وزارت فوایدعامه راعهده دارشد ودرتمام ادوار زندگی اداری وفرهنگی اش با کمال صداقت و درستی خدمتگذارصدیق جامعه به شمارمی آمد. 

خودکشی  مشکوک«مرلین مونرو» وانتشار آخرین حرف ها ومصاحبه اش
۲۱ مرداد۱۳۴۱
درچنین روزی جریده اطلاعات، خبرخودکشی «مرلین مونرو»، یکی از جنجالی ترین ستارگان سینمای امریکا را منتشر ساخت. درگزارشی که به نقل از روزنامه لایف منعکس شده،یاد آوری گردیده که «مرلین مونرو»درآخرین مصاحبه اش گفته است:«من اصلاً عادت ندارم خوشبخت باشم.»
 او دراین مصاحبه گفته که شیرین ترین روزهای زندگی اش مربوط به دورانی است که با آتورمیلر(نمایشنامه نویس مشهور امریکایی و خالق نمایشنامه دستفروش) بوده است. درابتدای این گزارش آمده است:
«دلالان هالیوود، مرلین زیبا را ازگمنامی به اوج شهرت رساندند ودراین کارهمه وجود اورا به خدمت گرفتند، ولی روحش را کشتند وهنگامی که احساس کردند وجود او جلوه و جذابیت سکسی لازم را ازدست داده، او را یکسره رها کردند. این زن درآخرین روزهای عمرش، تنهاترین هنرپیشه هالیوود بود و تنها چند روز قبل از خودکشی با خبرنگار مجله لایف مصاحبه ای کرد و گفت:برای من شهرت،یک خوشبختی گذراست و اصولاً نحوه تربیت من اکثراً با کودکان امریکایی فرق داشت. آنها رازخوشبخت بودن را می آموزند، ولی من کسی را نداشتم که چنین نکته هایی را برایم بازگو کند. می دانید که شهرت مثل خاویار است. خوراکی بسیار مطبوع است، ولی
نمی شود هرروز آن را خورد.»
شیرین ترین خاطره زندگی مرلین مونرو مربوط به دورانی است که با آرتورمیلر زندگی می کرد. ستاره زیباروی دراین باره گفته است: «هنگامی که کنگره امریکا روش  مبارزات سیاسی آرتورمیلر را محکوم کرد، من صمیمانه از او دفاع کردم و احساسم این بود که زندگی درکنار او 
غرور آمیز است.» 
او به مجله لایف نیز گفته است:«من هربارهدفی که برای خوشبخت بودن درنظرگرفته ام و بدان رسیده ام، احساس کردم که راضی نشده ام و هیکس هیچگاه مرا خوشبخت نکرده است.» او درسال ۱۹۴۷ به نام «نورمان ژان»شهرت کوچکی داشت و درهمین سال نام «مرلین مونرو» را برای خود برگزید. او درسال ۱۹۵۳ درفیلم «چگونه می توان با یک میلیونر ازدواج کرد؟»شرکت کرد و شهرتش از همین جا شروع شد. درهمین سال نیز فیلم«مردها موطلایی هارا می پسندند» را به پایان رسانید که معروفیت خاصی برای او همراه داشت.

انتشار اولین نسخه های کتاب  زندگی سیاسی اتابک اعظم 
۲۱ مرداد۱۳۴۷
درچنین روزی درجریده اطلاعات اعلام شد:«کتاب زندگی سیاسی اتابک اعظم، تالیف مهراب امیری  با مقدمه ای از استاد ابراهیم صفایی منتشر شد.» در این اطلاعیه اضافه شده است:«این کتاب مشتمل بربیست و شش بخش و حاوی پنجاه سندمهم سیاسی است که دریک دوره تاریخ سیاسی حکومت قاجاریه را روشن می کند و حقایق ناگفته و مهم را آشکارمی سازد و نقش مهم و شخصیت توانای اتابک را درصحنه سیاست معرفی می نماید. مرکز پخش این کتاب کتابخانه سخن - خیابان نادری  بهاء۳۰۰ ریال- تلفن ۶۷۷۹۶». 
درباره مهراب امیری مؤلف این اثرتاریخی نوشته اند که: «او متولد ۱۳۰۷و درگذشته به سال ۱۳۷۶ می باشد و در روستای جار از توابع هفتگل مسجد سلیمان زاده شد. خانواده وی از قائدان و بزرگان طایفه مکوندی بودند. او در سال ۱۳۲۴ توانست مدرک سیکل نهم را از دبیرستان سیروس مسجد سلیمان دریافت کند. بلافاصله در همین سال معلم اداره فرهنگ شد و بین سال های ۱۳۲۴ تا ۱۳۲۷ توانست دیپلم نظام قدیم را اخذ نماید. در این سال ها وی آموزگاری و مدیرییت دبستان روستای جارو را به مدت سه سال به عهده داشت.»

نمایش فیلم سینمایی «فابیولا»درسینما سعدی و پلازا
۲۱ مرداد۱۳۴۰
درچنین روزی درجریده اطلاعات اعلام شد:«بعد از نمایش فیلم های پولیکوشکا و کنت مونت کریستو، ازامشب درسینماهای سعدی و پلازا، یکی ازسه حماسه تاریخ سینما وشاهکارعظیم پرشکوه و باارزش فابیولا به نمایش درمی آید.» 
درباره این فیلم نتوانستم اطلاعات چندانی به دست آورم، ولی درپوستر آن درجریده اطلاعات خاطرنشان شده است که:«این فیلم به سیستم پانورامیک دوبله به فارسی با شرکت میشل مورگان، هانری ویدال، میشل سیمون ،جینوچروی و پائولو استوپا تهیه شده وبعد از فیلم هایی چون بن هور و اسپارتاکوس از آن به عنوان سومین حماسه سینمای جهان یادشده است.»