بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس در سال ۱۴۰۲نرخ فقر مستاجران به ۴۰درصد رسید که یک رکورد تاریخی در این زمینه به شمار می‌رود.
به گزارش  تسنیم، بررسی‌های آماری نشان می‌دهد تعداد خانوارهای مستأجر درگیر فقر در سال ۱۴۰۲ به بالاترین سطح تاریخی رسیده است. برای سنجش دقیق‌تر این وضعیت، شاخص مکملی در کنار روش متداول برآورد نرخ فقر به‌کار رفته است. بر اساس روش متداول، نرخ فقر خانوارهای مستأجر در سال ۱۴۰۲ حدود ۲۷ درصد معادل ۱/۳۳ میلیون خانوار برآورد شده است. اما روش مکمل که تأثیر مستقیم هزینه تأمین مسکن را لحاظ می‌کند، نشان می‌دهد ۶۵۲ هزار خانوار دیگر هم صرفاً به دلیل هزینه مسکن به زیر خط فقر سقوط کرده‌اند و نرخ فقر مستأجران را به ۴۰ درصد افزایش داده‌اند. به این ترتیب، در مجموع ۱/۹۸ میلیون خانوار معادل ۷/۶میلیون نفر از مستأجران کشور درگیر فقر بوده‌اند که شامل فقر درآمدی: ۶۷ درصد (۱/۳۳ میلیون خانوار) با درآمد کمتر از خط فقر و فقر ناشی از هزینه مسکن: ۳۳ درصد (۶۵۲ هزار خانوار) با درآمد بالاتر از خط فقر اما درگیر هزینه‌های مسکن هستند. 
آمارها حاکی از آن است که ۸۹ درصد این خانوارها در پنج دهک هزینه‌ای اول قرار دارند و نسبت به سال ۱۴۰۱، شمار مستأجران درگیر فقر ۵ درصد معادل ۷۹‌هزار خانوار افزایش یافته است. 
  در گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس آمده است: طبق روش متداول برآورد نرخ فقر، در سال ۱۴۰۲ نرخ فقر خانوارهای مستأجر ۲۷ درصد ۱/۳۳  (میلیون خانوار) برآورد شده‌است. اما به‌مدد روش مکمل که خانوارهای درگیر فقر ناشی از هزینه‌های تأمین مسکن (۶۵۲ هزار خانوار) را هم شناسایی می‌کند، نرخ فقر به ۴۰ درصد افزایش پیدا می‌کند.
مقایسه نتایج روش متداول و مکمل برآورد نرخ فقر با شاخص سهم هزینه مسکن از کل هزینه‌کرد خانوارها حکایت از آن دارد که این شاخص دچار دو معضل «بازنمایی سوگیرانه» و «همسان‌نمایی» از وضعیت خانوارهای مستأجر است و در مجموع نه‌تنها برای بررسی وضعیت خانوارهای مستأجر و مالکان دارای وام خرید مسکن مناسب به شمار نمی‌رود، بلکه در پاره‌ای موارد استفاده از آن منجر به کژفهمی‌های سیاستی می‌شود.
طبق برآورد روش متداول و مکمل، خانوارهای مستأجر درگیر فقر را می‌توان به دو گروه درآمد ناکافی درگیر فقر با ۶۷ درصد (۱/۳۳میلیون خانوار که شامل ۵/۵ میلیون نفر می‌شود)  و درگیر فقر ناشی از هزینه‌های تأمین مسکن شامل اجاره به همراه هزینه آب، برق و گاز با ۳۳ درصد (۶۵۲ هزار خانوار که شامل ۱/۲میلیون نفر می‌شود)  تقسیم کرد.
در سال ۱۴۰۲، تعداد خانوارهای مستأجر درگیر فقر هم از نظر تعداد خانوار، تعداد افراد و نرخ فقر به بالاترین مقدار خود در دو دهه گذشته رسید. همچنین سهم خانوارهای مستأجر درگیر فقر در مناطق شهری حدود ۹۴ درصد ۱/۸۷ (میلیون خانوار) و سهم مناطق روستایی ۶ درصد (۱۱۳ هزار خانوار) بوده است.
بیشترین تعداد خانوارهای مستأجر درگیر فقر در سال ۱۴۰۲ مربوط به خانوارهای چهار نفره با ۶۴۹ هزار خانوار (۲/۶میلیون نفر)  برآورد شده است. همچنین ۷۲ درصد از خانوارهای مستأجر درگیر فقر با۱/۴۳ میلیون خانوار معادل ۴/۵۷ میلیون نفر شامل خانوارهای سه، چهار و پنج نفره بوده‌اند.
از سوی دیگر، بیشترین تعداد خانوارهای مستأجر درگیر فقر با ۶۱۲ هزار خانوار (۲/۵۵ میلیون نفر)  مربوط به آنهایی بوده که سن سرپرست آن‌ها بین ۳۵ تا ۴۴ سال بوده است.   ۳۱ درصد این گروه بیشترین سهم از کل خانوارهای درگیر فقر را دارد. در همین حال، توزیع خانوارهای درگیر فقر در سال ۱۴۰۲ نشان می‌دهد ۷۶ درصد از خانوارهای مستأجر درگیر فقر۱/۴۹ با میلیون خانوار (۶ میلیون نفر) مربوط به انهایی هستند که سن سرپرست خانوار کمتر از ۵۵ سال است .
در سال ۱۴۰۲، استان تهران با ۶۲۰ هزار خانوار با نرخ فقر ۴۳ درصد  بیشترین تعداد خانوار مستأجر درگیر فقر را داشته و کمترین تعداد خانوار هم با ۴ هزار خانوار با نرخ فقر ۱۴ درصد در استان چهارمحال و بختیاری برآورد شده است. از سوی دیگر، بیشترین نرخ فقر در استان آذربایجان غربی (۶۲ درصد) و کمترین نرخ فقر در استان چهارمحال و بختیاری (۱۴ درصد) برآورد شده است .
در سال ۱۴۰۲، بیشترین تعداد خانوار مستأجر درگیر فقر درآمدی با ۳۹۰ هزار خانوار و سهم ۶۳ درصد) و درگیر فقر ناشی از هزینه تأمین مسکن با ۲۳۰ هزار خانوار و سهم ۳۷ درصد در استان تهران برآورد شده است .
در همین سال، بیشترین سهم از خانوارهای درگیر فقر درآمدی در استان کرمان گزارش شده است؛ به‌طوری‌که ۸۹ درصد از خانوارهای درگیر فقر این استان (۵۳ هزار خانوار) درگیر فقر درآمدی بوده‌اند. همچنین بیشترین سهم از خانوارهای درگیر فقر ناشی از هزینه‌های تأمین مسکن در استان‌های اردبیل و ایلام ثبت شده است.