دلیل این روند، نیاز روزافزون به مراقبین و گسترش مسیرهای مهاجرتی است که تجربه کاری در کانادا را ارزشمند می‌دانند.

چرا این مسیر اهمیت دارد؟

بخش سلامت در کانادا با کمبود نیروی انسانی مزمن مواجه است. به همین دلیل دولت به‌طور ویژه مسیرهای ساده‌تری برای کارکنان این حوزه ایجاد کرده است. اگر شما پرستار، مراقب یا تکنسین هستید، سابقه کار در کانادا یک سرمایه بزرگ محسوب می‌شود که می‌تواند شانس گرفتن اقامت دائم را چند برابر کند.

نرخ‌های موفقیت

• از اوایل دهه ۲۰۰۰، نرخ دریافت اقامت دائم به‌طور پیوسته افزایش یافته است.

• اکنون بیش از نیمی از کارگران موقت سلامت ظرف پنج سال اقامت دائم می‌گیرند.

• گروه‌های جدیدتر سریع‌تر از گذشته این مسیر را طی می‌کنند.

نکته مهم: برای ارزیابی شرایط و دریافت راهنمایی میتوانید به واتساپ 0016474789991 پیام بدهید یا تماس بگیرید.

مسیرهای اصلی برای دریافت اقامت دائم

۱. برنامه نامزدی استانی (PNP)

• هر استان بر اساس نیازهای خود جریان‌های (streams) مخصوص جذب نیرو دارد.

• نمونه‌ها:

  • انتاریو: پرستاران و دستیاران مراقبتی.

  • بریتیش کلمبیا: Healthcare Professional stream.

  • مانیتوبا: مشاغل کمبوددار شامل تکنسین‌های آزمایشگاه.

• شرط اصلی: داشتن پیشنهاد کار معتبر در همان استان.

۲. کلاس تجربه کانادایی (CEC)

• شرط اصلی: حداقل یک سال سابقه کاری تمام‌وقت در کانادا.

• نمره زبان: CLB 5 (مشاغل نیمه‌ماهر) تا CLB 7 (مشاغل حرفه‌ای).

• مزیت: سریع‌تر بودن روند نسبت به PNP.

۳. مسیرهای خاص و موقت

• TR to PR Pathway (۲۰۲۱): در دوران پاندمی برای کارکنان سلامت باز شد و هزاران نفر از این طریق اقامت دائم گرفتند.

• پایلوت‌های مراقبتی (Home Child Care Provider & Home Support Worker): همچنان فعال هستند و برای مراقبین خانگی طراحی شده‌اند.

چه کسانی شانس بیشتری دارند؟

• زنان: حدود ۷۵٪ از دریافت‌کنندگان اقامت دائم زن بوده‌اند.

• جوان‌ترها: میانگین سن دریافت PR حدود ۳۳ سال است.

• ملیت‌ها: فیلیپین و هند بیشترین سهم را دارند، اما این مسیر برای همه ملیت‌ها باز است.

نکته مهم: برای دریافت مشاوره ویژه برای پزشکان و کارکنان حوزه سلامت فرم مخصوص ارزیابی را در سایت سازمان مهاجرتی ای ام اچ را تکمیل نمایید.

https://amhimmigration.com

ماندن در بخش سلامت بعد از اقامت دائم

کارگرانی که مجوز کار مخصوص سلامت داشتند، بیش از ۷۵٪ حتی پنج سال پس از دریافت اقامت دائم همچنان در همین حوزه مشغول هستند. در مقابل، دارندگان ورک پرمیت باز بیشتر احتمال دارد که به بخش‌های دیگر بروند.

مدارک و پیش‌نیازهای کلیدی

• قرارداد کاری، نامه کارفرما و فیش حقوقی.

• مدرک تحصیلی + معادل‌سازی (ECA).

• مدرک زبان (IELTS یا CELPIP برای انگلیسی، TEF برای فرانسه).

• گواهی‌های حرفه‌ای (لایسنس استانی برای پرستاران و پزشکان).

• گواهی عدم سوءپیشینه و معاینه پزشکی.

چالش‌های رایج

• زمان پردازش طولانی (PNP تا ۱۸ ماه).

• محدودیت ظرفیت استریم‌های استانی.

• الزام نمره زبان حتی برای افراد با سابقه کاری طولانی.

• تعهد به زندگی در استانی که از طریق آن PNP گرفته‌اید.

جدول مقایسه مسیرهای مهاجرت برای کارکنان سلامت

چک‌لیست گام‌به‌گام برای کارکنان سلامت

۱. بررسی نوع ورک پرمیت (اختصاصی سلامت یا باز).
۲. انتخاب مسیر مناسب (PNP، CEC یا پایلوت‌ها).
۳. جمع‌آوری مدارک کاری، تحصیلی و زبان.
۴. تقویت زبان تا حداقل CLB 5–7.
۵. اقدام برای لایسنس حرفه‌ای (در صورت نیاز).
۶. ثبت درخواست و پیگیری منظم در سیستم IRCC.

نکات طلایی برای موفقیت

• برای مهاجرت به کانادا زودتر اقدام کنید و فرصت‌ها را از دست ندهید.

• روی استان‌هایی تمرکز کنید که برنامه‌های قوی برای سلامت دارند (انتاریو، کبک، بریتیش کلمبیا).

• مدارک‌تان را به‌روز نگه دارید.

• از منابع رسمی (وب‌سایت IRCC و PNP استان‌ها) کمک بگیرید.

• شبکه‌سازی کنید: ارتباط با انجمن‌های پرستاری و کارفرماها شانس موفقیت را بالا می‌برد.

سوالات متداول

س: چه درصدی از کارگران موقت سلامت طی پنج سال اقامت دائم می‌گیرند؟
بیش از نیمی از آنها موفق می‌شوند.

س: کدام مسیرهای مهاجرتی پرکاربردتر هستند؟
PNP، CEC و پایلوت‌های مراقبتی.

س: چه گروه‌هایی بیشترین موفقیت را داشته‌اند؟
زنان (۷۵٪)، افراد جوان‌تر (میانگین ۳۳ سال)، و مهاجران از فیلیپین و هند.

س: آیا بعد از گرفتن اقامت دائم می‌توان در بخش سلامت ماند؟
بله، بیش از ۷۵٪ همچنان در همین حوزه مشغول به کار می‌مانند.