در ۱بهمن ۱۳۰۶ اعلانی از سوی بلدیه طهران در ستون اعلانات جریده اطلاعات به این شرح منتشر شد: صنف محترم و کاروانسرا دار برای تکمیل اثاثیه سالون بلدیه مبلغ یکهزار و شصت تومان وجه نقدبه این موسسه هدیه نموده . بلدیه طهران درضمن تقدیر از این احساسات  رقیقه که ناشی از علاقمندی و رشدملی است، هدیه مذکوره را  مطابق قسمت ۱۳ از ماده ۷۰ از فصل سوم قانون بلدی  به نام پایتخت با عظمت شاهنشاهی قبول و امتنان دارد. 
درباره صنف علاف باید این را  اضافه کنیم که کلمه «علاف » از علوفه وعلوفه فروش گرفته می‌شد  و چون آدم‌های علوفه فروش معمولا از مردم دهاتی علف می‌خریدند و سر آنها کلاه هم می‌گذاشتند ضرب المثل «گیر علاف افتاده‌ام» از همان جا رایج شده است که مقصود شان معطل شدن و سرگردان و گیج شدن روستایی‌هایی بود که علوفه به شهر می آوردند و برای گرفتن پولش اسیر دست علوفه فروش‌ها  می‌شدند.