بهای میوه،سبزی وصیفی ودیگرمحصولات کشاورزی در سال جاری به طور قابل توجهی افزایش یافته ومردم را ناراضی کرده است.کمبودهای مقطعی منجر به افزایش قیمت مانند ماجرای پردامنه سیب زمینی تا گرانی اخیر گوجه فرنگی درکنار رسیدن آستانه قیمتی هر کیلو میوه به متوسط ۱۰۰ هزارتومان،نمونه هایی دراین باره هستند.
دراین باره،مدیران اتحادیه‌ها و انجمن‌های صنفی معتقدند عواملی مانند تورم و قیمت ارز به عنوان دوقلوهای مشکل ساز، کاهش نیروی کار نسبتا ارزان و تغییر رویکرد کشاورزان برای افزایش درآمد، بیشترین نقش را داشته‌اند.
به گزارش خبرگزاری صدا و سیما، محمدمهدی برومندی، معاون امور باغبانی وزارت جهاد کشاورزی درباره علل گرانی میوه در بازار گفت: افزایش هزینه‌های تولید از جمله بالا رفتن قیمت بذر، کود، سم، دستمزدها، حمل و نقل و بسته بندی باعث افزایش قیمت میوه در بازار می‌شود، اما اگر فروشندگان نهایی و غرفه دارها به ویژه در میادین میوه و تره بار به سهم تعیین شده خود قانع باشند، افزایش قیمت‌ها منطقی‌تر خواهد بود.
وی تصریح کرد: برخی از مغازه دارها به سود ۱۵ تا ۳۵ درصدی خود که توسط سازمان حمایت و تعزیرات تعیین شده، قانع نیستند و ۲۰۰ درصد سود اعمال می‌کنند که به معنی دو برابر شدن قیمت از میدان تا مغازه است.
اسدالله کارگر، رئیس اتحادیه میوه و سبزی تهران هم  دراین باره با تاکید بر اینکه خرده فروشان نقشی در گرانی میوه ندارند، گفت: میوه در مبدأ و توسط واسطه‌ها گران می‌شود و میوه‌فروش هم که ناچار است با قیمت بالاتر خرید کند، نمی‌تواند آن را زیر قیمت عرضه کند.
سید رضا نورانی، رئیس اتحادیه ملی محصولات کشاورزی عوامل متعددی را در افزایش قیمت میوه موثر دانست واظهارکرد: رخدادها و شرایط پس از جنگ ۱۲ روزه نقش بسیار پررنگی در نابسامانی بازار و گرانی‌ها داشته است.
وی همچنین اخراج کارگران افغانستانی را  در  رخدادهای بازار میوه و صیفی موثر عنوان کرد وادامه داد: این موضوع باعث کاهش نیروی کار و افزایش هزینه‌ها در این بخش از تولید شده است.
درکنار اینها وبر اساس صحبت‌های باغداران و کشاورزان، افزایش نرخ ارز و تورم به عنوان دوقلوهای مشکل ساز و بیش فعال ،تغییر اساسی در رویکرد و تعامل کشاورزان با بازار را به همراه داشته، چراکه به گفته آنها، هر کشاورزی می‌بیند که همه چیز به مرور گرانتر می‌شود، پس دیگر نه تنها مثل سابق نیازی به عجله در فروش محصول و تن دادن به شرایط دلال‌ها و خریداران عمده نمی بیند، بلکه باید تا حد امکان، فروش و عرضه محصول را به تاخیر انداخته و هر لحظه به افزایش قیمت امیدوار و برای بالا بردن قیمت آماده است.
درعین حال ،مرور خبرهای چند ماه اخیر نشان می‌دهد که امسال گزارش‌های مربوط به ماندن محصول روی دست کشاورز و گلایه و ناراحتی از نبود مشتری به فراوانی سال‌های قبل نبود.  این تنها بخش نسبتا مثبت ماجرا نیست و در بررسی اوضاع بازار میوه می‌توان نشانه‌های آشکاری از حرکت کشاورزان به سمت روش‌ها و فناوری‌های نوین را مشاهده کرد.
بالا رفتن هزینه‌های زندگی و معیشت خانواده‌های باغدار و تولیدکننده اگرچه تمایل به افزایش قیمت در مبدا را تشدید کرده، اما بسیاری از کشاورزان را به اتخاذ رویکردهای جدیدی در تعاملات اقتصادی تشویق کرده است که ورود به عرصه‌های فروش اینترنتی (اپلیکیشن ها، شبکه‌های اجتماعی و سایت ها) و یا اقدام به عرضه مستقیم محصول به مصرف کننده نهایی یکی از آنهاست.
درکنار این، آنچه که در بازار برنج رخ داد و کشاورزان به امید اینکه خودشان برنج های تولیدی شان را مستقیما گرانتر بفروشند ودرنتیجه از عرضه برنج به واسطه‌ها و بنکداران خودداری کردند، ظاهرا در بازار میوه نیز رخ داده که هرچند به شدت و گستردگی بازار برنج نیست، اما به سهم خود در برهم خوردن زنجیره توزیع و افزایش قیمت میوه موثر بوده است.
به گفته علی قنبری، پژوهشگر اقتصاد کشاورزی، تجمیع عوامل ذکر شده گواهی می‌دهد که زنجیره عرضه میوه از نظم پیشین خارج شده و تلاش برای تقویت حلقه‌های سنتی این زنجیره نیز درمانگر نیست، بنابر این لازم است مسیر و زنجیره‌ای جدید مبتنی بر روش‌ها و فناوری‌های نوین تعریف شود.