بیش از دو هفته از قطعی سراسری اینترنت در ایران می‌گذرد و کسب‌وکارهای وابسته به شبکه‌های اجتماعی، به‌ویژه هنرمندان صنایع دستی، شدیدترین ضربه را متحمل شده‌اند. بسیاری از تولیدکنندگان و کارآفرینان این حوزه که عمده فروش خود را از طریق اینستاگرام و سایر شبکه‌های مجازی انجام می‌دادند، اکنون با توقف کامل سفارش‌ها مواجه هستند و مجبورند کارگاه‌ها را تعطیل کنند.
به گزارش ایسنا، نرگس طهماسبی، کارآفرین صنایع دستی در رشت، می‌گوید: فروش مجازی ما به صفر رسیده و رویدادهای پایانی فصل که انتظار درآمد قابل توجه داشتیم، متوقف شد. هنرمندان و هنرجوها در شوک کامل هستند و نمی‌دانیم چه باید بکنیم. المیرا صیامی، تولیدکننده سفال و سرامیک، خسارت تعطیلی گالری خود را حدود ۳۰۰میلیون تومان برآورد می‌کند و از ادامه فعالیت با شرایط موجود ناامید است.
این بحــران فقــط به پایتخت محــدود نمـی‌شود. کلپورگان، نخستین روستای ثبت جهانی صنایع دستی در آسیا، به دلیل قطعی اینترنت فروش سفال‌های ۷۰۰۰ساله خود را به صفر رسانده‌است. گل بی‌بی، هنرمند پیشکسوت این روستا و نوادگانش می‌گویند دسترسی مشتـریان داخـلی و خارجـی به محصـولات آنها به‌شدت محــدود شده و بسیاری از هنرهای سنتی با خطر فراموشی مواجهند.
حمید قاسمی‌زاده، هنرمنــد خراطی از قم نیز درباره دشواری‌های استفاده از اپلیکیشن‌های داخلی برای ادامه کار گفته‌است: اگر قطعی اینترنت ادامه پیدا کند، مجبور به تغییر شغل می‌شویم. مینا و نیلوفر جوان، کارآفرینان حوزه چرم و سراجی سنتی، با بیش از ۱۷۶هزار دنبال‌کننده بین‌المللی، فعالیت کارگاه خود را متوقف کرده و امکان ارتباط با مشتریان خارجی را از دست داده‌اند. آنها نگران تأمین حقوق زنان سرپرست خانواری هستند که تحت آموزش و همکاری آنها فعالیت می‌کنند.
به گفته مقداد کریمی، رئیس اتحادیه صنایع دستی گلستان، بسیاری از هنرمندان پس از قطعی اینترنت به شغل‌های دیگر روی آورده و کارگاه‌ها و فروشگاه‌های خانگی خود را تعطیل کرده‌اند. صنایع دستی به‌دلیل ماهیت دست‌ساز و مواد اولیه طبیعی، مخاطبان خاص و محدود دارد و ادامه این شرایط، نه تنها معیشت هنرمندان، بلکه جایگاه ایران در بازارهای جهانی و استمرار هنرهای سنتی را تهدید می‌کند .
مسئولان وزارت ارتباطات، خسارت اقتصادی ناشی از قطعی اینترنت را بین ۴۰۰تا ۶۰۰میلیارد تومان در روز برآورد کرده‌اند و ستار هاشمی، وزیر ارتباطات، می‌گوید: بیش از ۱۰میلیون نفر در کشور، مستقیم و غیرمستقیم به اقتصاد دیجیتال وابسته‌اند. اما برای هنرمندان صنایع دستی، که بخش مهمی از فروش و بازاریابی آنها به شبکه‌های اجتماعی متکی است، این بحران به‌معنای توقف کامل فعالیت و تهدید جدی برای ادامه کار حرفه‌ای و انتقال هنرهای نسل به نسل است.
با وجود مشکلات، بسیاری از هنرمندان همچنان امیدوارانه به دنبال راه‌حل‌های جایگزین برای بازاریابی و فروش محصولات خود هستند. اما تجربه‌ای که این گروه طی سال‌ها کسب کرده‌اند نشان می‌دهد، بدون دسترسی به بازارهای دیجیتال، ادامه فعالیت حرفه‌ای و حفظ هنرهای سنتی ایران دشوار و پرچالش است.
شما چه نظری دارید؟