ورزش سه نوشت: خداحافظی کریم باقری از تیم ملی ایران به شکلی ناگهانی و عجیب رقم خورد، جایی که او در روزهای بعد از ناکامی ایران در مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۲ تصمیم گرفت از عرصه ملی کنار برود. این اتفاق در زمانی رخ داد که او یکی از لژیونرهای موفق فوتبال ایران بود و پس از بازی در بوندسلیگا، راهی النصر و سپس چارلتون شد.
کریم باقری چهره تاثیرگذار ایران در مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ بود و به خصوص با گل اول ایران مقابل استرالیا، نام خود را ماندگار کرد. اما او فضای تاریک بعد از ناکامی در صعود به جام جهانی را تاب نیاورد و در نهایت تصمیم به خداحافظی گرفت. اما حتی پس از این تصمیم نیز او همیشه یک چهره پیشنهادشده به مربیان تیم ملی (برانکو ایوانکوویچ، امیر قلعهنویی و علی دایی) بود.
سرانجام در دوره سرمربیگری علی دایی و زمانی که او پروژه صعود تیم ملی به جام جهانی ۲۰۱۰ را آغاز کرده بود، درخواست افکار عمومی به اوج خود رسید و بارها و بارها این موضوع به مرحله طرح در برابر سرمربی تیم ملی رسید.
در نهایت، پیش از اردوی خرداد ۱۳۸۷ و زمانی که علی دایی یک کنفرانس مطبوعاتی را برگزار کرده بود، یکی از خبرنگاران مسئله بازگشت کریم باقری را پرسید و البته دایی هم پاسخی سفت و محکم، با بیشترین صراحت ممکن را به این درخواست داد. تا جایی که روزنامه دنیای فوتبال تیتر زد: «حتی اگر صد هزار تیتر بزنید، کریم به درد من نمیخورد.»
دایی در پاسخ به این سوال گفت: «اولا اینکه کریم باقری از فوتبال ملی خداحافظی کرده است. ثانیا ایشان اصلا در سیستمی که من برای تیم ملی در نظر دارم، جایی ندارد.
دایی درباره اصرار یکی از خبرنگاران توضیح داد: «ببخشید، ببینید شما اگر صد هزار تیتر بزنید که آقای باقری بهترین بازیکن سال جهان و اروپا هم شده، من دعوتش نمیکنم. باقری به درد من نمیخورد. من نکونام را در این پست دارم.»
این یک اظهارنظر تند بوده که شاید در فضای فعلی فوتبال ایران بسیار عجیب باشد و دیگر هرگز تکرار هم نشود اما در آن زمان به خصوص علی دایی از چنین نظرات بیپروایی ابایی نداشت.
جالب اینکه تنها پنج ماه بعد از این اطهارنظر و مخالف سفت و سخت با بازگشت کریم باقری، پروژه بازگشت او به تیم ملی در کمال شگفتی به موفقیت رسید و او بعد از هفت سال پیراهن ملی را پوشید.
کریم باقری در اولین بازی بعد از دعوت در دیدار دوستانه برابر قطر به میدان رفت و حتی بازوبند کاپیتانی تیم ملی را هم بر بازو بست تا این مصاحبه علی دایی کاملا به باد فراموشی سپرده شود.