به گزارش اطلاعات آنلاین، کارشناسان میگویند این نتایج بینشهایی تازه در مورد اهلی شدن سگ به ما ارائه میدهد. با این حال، محققان میگویند کاهش اندازه مغز به این معنی نیست که سگها از اجداد گرگمانند خود ضعیفترند. دکتر توماس کوچی، نویسنده اول این مطالعه از مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه، گفت: شیوه زندگی سگها در حال حاضر به آنها این فرصت را نمیدهد که همیشه بیشتر هوش خود را ابراز کنند. اما آنها بسیار باهوش هستند و اهلی شدن احمقشان نکرده، بلکه آنها را واقعاً قادر به خواندن ما و برقراری ارتباط با ما کرده است.
رابطه بین انسانها و سگها باستانی است و تحقیقات نشان میدهد قدیمیترین شواهد ژنتیکی مستقیم برای سگهای اهلی به بیش از ۱۵۰۰۰ سال پیش برمیگردد. اما در حالی که کاهش اندازه مغز معمولاً از نشانههای اهلی شدن محسوب میشود، مدتهاست بحث بر سر این است که دقیقاً چه زمانی سگها مغزهای کوچکتری نسبت به گرگها پیدا کردند و برخی کارشناسان معتقدند که این اتفاق ممکن است در اوایل رابطه سگ و انسان رخ داده باشد.
برخی دیگر میگویند اندازه کوچکتر مغز نشانه اهلی شدن نیست، بلکه نشان دهنده ظهور نژادهای اصیل در ۲۰۰ سال گذشته است. کوچی و همکارانش در مجله Royal Society Open Science، سیتیاسکن جمجمه ۲۲ گرگ و سگ ماقبل تاریخ، مربوط به ۳۵۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش و همچنین سیتیاسکن جمجمه ۵۹ گرگ مدرن و ۱۰۴ سگ مدرن را بررسی و از این اسکنها برای ردیابی چگونگی تغییر اندازه مغز در طول تاریخ تکاملی سگها استفاده کردند.
نتایج نشان میدهد در مجموع نژادهای سگ مدرن، دینگوها، سگهای روستایی و سگهای اواخر نوسنگی، ۳۲ درصد مغز کوچکتری نسبت به گرگهای باستانی و مدرن داشتند. به ویژه، سگهایی که در دوره اواخر نوسنگی - حدود ۵۰۰۰ تا ۴۵۰۰ سال پیش - زندگی میکردند، مغزهایی ۴۶ درصد کوچکتر از گرگهای همان دوره داشتند. تحقیقات بیشتر نشان داد مغز این سگها حتی با در نظر گرفتن اندازه بدن، به شکلی چشمگیر نسبت به گرگهای باستانی کوچکتر بود.
هر چند این تیم هیچ نشانهای پیدا نکرد که مغز دو سگ که ۳۵۰۰۰ و ۱۵۰۰۰ سال پیش کنار انسانها زندگی میکردند - که گاهی «پروتوداگ» نامیده میشوند - از آن گرگهای باستانی کوچکتر باشد. مشخص نیست که چرا اهلیسازی منجر به سگهایی با بدن و مغز کوچکتر نسبت به اجداد گرگمانندشان شده است. تحقیقات نشان داده که وقتی اندازه مغز کاهش مییابد، دوباره سازماندهی میشود.
یک دلیل دیگر میتواند این باشد که منابع غذایی محدود در محیط روستایی نوسنگی، سگهای کوچکتر با مغزهای کوچکتر را ترجیح میداد. دکتر جولیان کامینسکی، متخصص سگشناسی در دانشگاه پورتسموث، معتقد است یک کشف بسیار مهم این بود که مغز سگهای اولیه نسبت به گرگها کوچکتر بود. این یعنی رابطه بین انسان و سگ ابتدا سست بوده و سپس به پیوند بسیار قوی تبدیل شده است.