اطلاعات آنلاین ـ بارهنگ با نام علمیPlantago major در نواحی مختلفی می روید و انواع مختلفی دارد. معمولاً دانه های این گیاه کاربرد دارد. از این گیاه برای ناراحتی های تنفسی استفاده می شود و یکی از گیاهان لعاب دار و دارای ماده ای به نام «سافورین» است. بارهنگ یا بارتنگ در کتاب های طب سنتی قدیم از آن به نام لسان الحمل (زبان گوسفند) یاد شده است؛ زیرا پهنک برگ گیاه بارهنگ شبیه زبان گوسفند است.
برگ های تازۀ آن دارای خاصیت ضد باکتری است و برای زخم ها و جراحت ها و نقاط ملتهب بسیار مفید است. مالیدن له شده برگ تازه و تمیز بارهنگ روی زخم ها ضمن این که آنها را از چرکی شدن محافظت می کند، باعث التیام آنها نیز می شود. همچنین کاربرد این گیاه برای زخم های کهنه و چرکی شدید نیز سبب باز شدن سر زخم و خروج چرک و در نهایت، بهبود زخم می شود. در فرانسه مرسوم است برگ ها یا ریشۀ بارهنگ را به مقدار ۵۰ تا ۱۰۰ گرم در یک لیتر آب می جوشانند و برای قطع اسهال می خورند. مالیدن برگ های تازه له شده روی محل گزیدگی حشرات مؤثر است.
دانه بارهنگ حدود ۱۰ درصد مواد روغنی دارد. روغن بارهنگ زردرنگ است و بویی مطبوع و طعمی شبیه روغن گردو دارد. قابض، محرک، تب بر، معرق، مدر و معالج اسهال خونی است و نیز برای رفع اختلالات کلیوی و معالجه مالاریا، سرفه، آسم و قطع خون ریزی و امراض مثانه و سوزاک توصیه شده است. دانه این گیاه هم خاصیت ضد عفونی کننده و هم خلط آوری خوبی برای دستگاه تنفسی دارد. این گیاه عوارض جانبی ندارد.
به عنوان برطرف کننده سرفه های خشک سردردآور و خشکی و خارش گلو، نرم کننده سینه و رفع کننده گرفتگی صدا و به طور کلی برای بهبود انواع سرفه ها و به خصوص سیاه سرفه مورد استفاده قرار می گیرد. معمولاً این مخلوط را در آب جوشیده ولرم، خیس می کنند که این امر باعث ایجاد ماده ژله مانندی می شود که خوردن آن در وعده های منظم موجب از بین رفتن التهابات گلو و سرفه های شدید می شود. این گیاه اثراتی مفیدتر از شربت های اکسپکتورانت، دیفن هیدرامین و مانند آنها دارد.
بارهنگ برای پرندگان هم مصرف می شود و دانه های ریز بارهنگ از غذاهای ناب و مفید پرندگان قفس است.