به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از پالیتیکو، رئیس جمهوری آمریکا پس از آنکه فشارهای اقتصادی و سیاسی نتوانست دولت کمونیستی کوبا را سرنگون کند، طرح حمله به این جزیره را مطرح کرده است. اما حضور گسترده نیروی دریایی در منطقه - بزرگترین حضور نیروی دریایی در جهان پس از خاورمیانه - به ایالات متحده اجازه میدهد فوراً اقدام کند.
این داراییهای استراتژیک، زمینه را برای اقدام نظامی، از دستگیری رهبری هاوانا، دقیقاً مانند دستگیری رئیس جمهوری سابق ونزوئلا، نیکولاس مادورو، گرفته تا مجموعهای از حملات دقیق، فراهم و این احتمال را ایجاد میکنند که ایالات متحده خود را درگیر سومین درگیری بینالمللی دولت ترامپ کند.
مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، روز چهارشنبه در جلسه کامل کابینه گفت: «کوبا غرق در مشکلات زیادی است. وجود یک دولت شکستخورده در ۹۰ مایلی سواحل ما، تهدیدی برای امنیت ملی ایالات متحده است.» نیروهای مستقر در منطقه کمی کوچکتر از ژانویه است که ایالات متحده مادورو را دستگیر کرد. اما گروه ضربت ناو هواپیمابر USS Nimitz در ماه مه به همراه چندین ناوشکن و رزمناو موشکانداز هدایتشونده که میتوانند موشکهای دقیق را به اهداف ساحلی شلیک کنند، وارد کارائیب شدند.
طبق گزارش سایتهای ردیابی پرواز، مجموعهای از پهپادها و هواپیماهای نظارتی پیشرفته آمریکایی ماههاست بر فراز کوبا در حال پروازند. کشتیهای آبی-خاکی و اسکورتهای یواساس کرسارج که حامل ۲۵۰۰ تفنگدار دریایی هستند، در سواحل ویرجینیا در حال آماده شدن برای استقرار جدید هستند و میتوانند جایگزین برخی کشتیهایی شوند که به خانه بازمیگردند. این افزایش نیرو گزینههای نظامی متنوعی را فراهم میکند، اگرچه پنتاگون برای یک تهاجم زمینی گسترده به نیروهای اضافی نیاز دارد.
ناو نیمیتز در همان روزی که ایالات متحده، رائول کاسترو، رئیس جمهوری سابق، را متهم کرد، وارد منطقه شد، اقدامی که به نظر میرسد یک نمایش قدرت عمومی باشد. مارک کانسیان، یک مقام سابق پنتاگون و تحلیلگر ارشد فعلی مرکز مطالعات استراتژیک و بینالمللی، گفت: ناو نیمیتز احتمالاً در درجه اول برای ارعاب آنجاست، اگرچه در صورت نیاز میتواند در یک عملیات نظامی مورد استفاده قرار گیرد.
وی گفت که این کشتی، به همراه هواپیماهای جنگنده مستقر در فلوریدا و پورتوریکو، احتمالاً در هر گونه اقدام نظامی در کوبا نقشی ایفا خواهند کرد: حملات هوایی برای از بین بردن دفاع هوایی آنها برای انجام عملیات هوایی گستردهتر یا شاید نابودی رهبری آنها با ایده ایجاد رابطهای مانند آنچه با ونزوئلا داریم، امکانپذیر است. رائول کاسترو اولین هدف آنها خواهد بود.
اما دولت با یک جدول زمانی برای اقدام روبرو است. بسیاری از بزرگترین کشتیهای جنگی مستقر در تابستان به ۱۰ ماه حضور در دریا نزدیک میشوند، که بسیار فراتر از شش تا هفت ماه معمول است. این امر باعث نگرانی مقامات دفاعی در مورد افزایش بیش از حد خدمه شده و به استرس نیروی دریایی که در حال محاصره کشتیهای ایرانی در خلیج فارس نیز هست، میافزاید. کاخ سفید سوالات را به پنتاگون ارجاع داد. نیروی دریایی از اظهار نظر در مورد استقرارهای فعلی خودداری کرد. فرماندهی جنوبی نیروهای دریایی به درخواست اظهار نظر پاسخ نداد.
یک مقام دفاعی که نخواست نامش فاش شود تا صادقانه در مورد عملیات نظامی صحبت کند، گفت: این استقرارهای طولانی و پشت سر هم به مرور زمان افزایش مییابد. نگه داشتن آنها در آنجا برای مدت طولانی، در درازمدت مشکلات بیشتری ایجاد میکند، وقتی که صحبت از بازسازی و تعمیر این کشتیها پس از بازگشت آنها به خانه میشود.