به گزارش اطلاعات آنلاین، چند روز پیش رئیس جمهوری آمریکا پس از مواجهه با سوالات چالشی و ناامید شدن از مصاحبه با کریستن ولکر در برنامه «دیدار با رسانه‌ها» آن را ترک کرد. درگیری با رسانه‌ها برای ترامپ چیز جدیدی نیست، اما مفهوم تسلیم شدن در میانه راه، زمانی که اوضاع سخت می‌شود، ممکن است بیشتر نشان‌دهنده طرز فکر فعلی و نمادی از دومین دوره ریاست جمهوری او باشد.

معمولاً تشخیص زمان پایان یک دوره ریاست جمهوری دشوار است. رسماً، ۲۰ ژانویه هر چهار (یا هشت) سال، پایان یک دوره ریاست جمهوری است. اما مدت‌ها قبل از آن، لحظه‌ای فرامی‌رسد که یک رئیس جمهوری قدرت خود را از دست می‌دهد، دیگر نیروی محرکه نیست و به واکنش تقلیل می‌یابد. مانند لحظه‌ای که ماشین جدید شما دیگر جدید نیست و فقط ماشین شماست: شما نمی‌دانید دقیقاً چه زمانی اتفاق افتاده، اما می‌دانید که در گذشته بوده است.

یک سال و نیم پس از بازگشت ترامپ، به نظر می‌رسد همه چیز تغییر کرده است - به جز اقتصاد.

در انتخابات ۲۰۲۴، رأی‌دهندگان چیزی را به ترامپ دادند که کمتر کسی در زندگی به دست می‌آورد: یک پیروزی. ترامپ یک تغییر سیاسی دریافت کرد. اما همزمان با جشن پیروزی‌های ۲۰۲۴ حزب جمهوری‌خواه، شور و شوقی غیرمنطقی بر او غالب شد. فراموش کردند - یا هرگز متوجه نشدند - که همراه با تغییر ترامپ، رأی‌دهندگان به جمهوری‌خواهان این اختیار را دادند که بر مسائل سرسختِ استطاعت مالی که همچنان اقتصاد پس از کرونا را آزار می‌دهد، تمرکز کنند.

برای آمریکایی‌ها در هر سنی، زندگی، غذا خوردن، نفس کشیدن و صرفاً رفتن به سر کار به طرز باورنکردنی و فزاینده‌ای غیرقابل تحمل است، چه برسد به اینکه همه این کارها را با خانواده انجام دهند. مدت‌ها پس از پایان جشن‌های روز تحلیف، حزب جمهوری‌خواه به مهمانی رفتن ادامه داد، در حالی که کشور شاهد فروپاشی هنجارها، تعطیلی DOGE و تیراندازی به شهروندان توسط ICE بود. سپس جنگی با ایران آغاز شد که باعث شد آمریکایی‌ها کیف پول‌های خود را برای پر کردن باک بنزین خود خالی کنند.

تورم دوباره در حال افزایش است، در حالی که پس‌انداز آمریکایی‌ها در حال کاهش است. در یک سال و نیمی که از بازگشت ترامپ می‌گذرد، به نظر می‌رسد همه چیز تغییر کرده است - به جز اقتصاد. خیلی سخت است که بگوییم دومین اقدام رئیس جمهور، زندگی یا وضعیت مالی بسیاری را بهبود بخشیده است، مگر اینکه البته نام خانوادگی شما ترامپ باشد. دولت دوم او یک سوء تعبیر تاریخی از یک مأموریت سیاسی و یک اشتباه غم‌انگیز در دوران ریاست جمهوری بوده است.

گرچه واضح است که ترامپ همچنان حزب جمهوری‌خواه را در چنگال آهنین خود دارد، اما اگر هیچ کاری برای کاهش سختی‌های مردم آمریکا انجام ندهد، چه فایده‌ای دارد؟ تا به امروز، دولت و حزب جمهوری‌خواه هیچ برنامه یا ایده اقتصادی برای آینده ارائه نکرده‌اند. تنها چیزی که جمهوری‌خواهان در کنگره روی آن تمرکز دارند، دادن پول بیشتر به وزارت امنیت داخلی است - که قبلاً آنقدر پول به آن داده شده بود که شروع به خرید دو جت خصوصی، یکی با بار و یک اتاق خواب، کرد.

رئیس جمهوری تمام اعتبار خود را در اقتصاد، اولویت شماره یک مردم آمریکا، از دست داده است. او کنترل پایان دادن به جنگ را از دست داده است. دولت بی‌سکان است. ترامپ شیفته ریاست‌جمهوری است، اما نمی‌خواهد هیچ کاری با این شغل انجام دهد. اعضای کابینه او توجه خود را از خدمت به مردم به خشنود کردن رئیس خود معطوف کرده‌اند. بسیاری از مقامات ارشد اکنون مشاغل خود را موقت انجام می‌دهند - نه فقط در عنوان، بلکه در تأکیدشان بر عملکرد برای مخاطبان یک نفره.

رئیس جمهوری پس از دست کشیدن از حکومتداری، بدون هیچ چشم‌اندازی، به آنچه صرفاً در مسیر دید اوست، روی آورده است. رویداد پس از رویداد نامربوط، سخنرانی پس از سخنرانی‌های پراکنده، او شیفته چیزی است که آن را زیباسازی حباب واشنگتن خود می‌داند. او در مورد فواره‌ها، طاق و سالن رقص خود، استخری که دوباره رنگ‌آمیزی شده و بازتاب نور دارد، یک مبارزه UFC در کاخ سفید و یک تجمع حزبی برای خودش پس از شکست یک کنسرت برنامه‌ریزی‌شده در نشنال مال صحبت می‌کند.

منصوبان او پیشنهاد می‌کنند که چهره ترامپ را روی گذرنامه‌ها و اسکناس‌های ۲۵۰ دلاری بنویسند. بنرهایی با تصویر ترامپ که در حال خودنمایی است، ساختمان‌های دولتی در واشنگتن را زینت می‌دهند، در حالی که او از ناتوانی در ثبت نام خود در مرکز کندی شکایت می‌کند. اوضاع برای حزبی که کنترل هر سه قوه دولت فدرال را در دست دارد، تاریک است. به نظر می‌رسد دموکرات‌ها هیچ برنامه مشخصی برای اقتصاد یا سایر مسائل فوری ارائه نمی‌دهند، اما وقتی رأی‌دهندگان می‌خواهند افراد بی‌عرضه را بیرون کنند، «بی‌عرضه» بودن در قدرت ممکن است کافی باشد.

انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ در پیش است و رقابت‌های ریاست جمهوری ۲۰۲۸ روز بعد از آن آغاز خواهد شد. در عرض چند ماه، توجه از کاخ سفید به سمت مبارزات انتخاباتی معطوف خواهد شد و حتی روسای جمهور موفق نیز برای دور نگه داشتن جانشینان بالقوه خود از توجه عموم تلاش می‌کنند. نامزدهای هر دو حزب فرصتی خواهند داشت تا خود را تعریف کنند و ایده‌های خود را در مورد همه چیز، از هوش مصنوعی گرفته تا مالیات و جنگ و صلح، ارائه دهند. قانون بعدی آمریکا نه در دفتر بیضی یا تالارهای کنگره، بلکه در تالارهای شهر و رویدادهای سراسر آمریکا نوشته خواهد شد.

در همین حال، دولت دوم ترامپ در داخل و خارج از کشور از قبل یک هدف از دست رفته است. او خود را به یک رئیس جمهوری ناتوان تبدیل کرده است و هر روز ناتوان‌تر می‌شود.