دانشآموزان۲ مدرسه کجور مازندران به کارآفرینانی تبدیل شده اند که می توانند گلاب تولید کنند و این مهارت را به خانوادههایشان هم آموزش دهند
گروه شهرستانها: مدرسه پسرانه
امام خمینی شهرستان کجور مازندران با ۲۰۰اصله گیلاس، ۱۷۰اصله گلابی، دهها درخت سیب و گردو، بوتههای تمشک و بیش از ۱۰۰اصله گل محمدی و مدرسه دخترانه سمیه با ۸۰اصله گل محمدی، امسال بیش از ۸۰۰لیتر گلاب تولید کردهاند، معلمها باغبان شدهاند و دانشآموزان کارآفرینی را از خاک و گل یاد میگیرند.
با آن که فعالیت مدارس این روزها مجازی است اما عطر گل و گلاب از فرسنگها دور به مشام می رسد و مقصد مدرسه ای بوده که با ابتکار معلمان و مدیر آموزش و پرورش کجور به باغ گل و گلاب تبدیل شده است.
دانشآموزان این دو مدرسه به کارآفرینانی تبدیل شده اند که میتوانند گلاب تولید کنند و این مهارت را به خانوادههایشان هم آموزش دهند.
مدرسه پسرانه امام خمینی یک باغ ۸هزار متر مربعی دارد که حاصل زحمت معلمان و دانشآموزانی است که خودشان نهالها را کاشته اند.
اما بخش ویژه این باغ، مزرعه گل محمدی است. بوته های گل محمدی در کنار باغ، عطر و بوی خاصی به مدرسه بخشیده است و به گفته مدیر مدرسه امسال از این گلها حدود ۷۰۰لیتر گلاب ناب استحصال شده است.
گلاب و گل خشک حاصل از آن، هم برای مصرف داخلی مدرسه و هم برای فروش به خانوادهها و مردم محلی استفاده میشود.
برای این که این باغ به بهترین شکل ممکن اداره شود، مدرسه یک تصمیم هوشمندانه گرفت و یک باغدار باتجربه و خوشنام محلی را به عنوان شریک مدرسه به کار گرفت. او تجهیزات گلابگیری و دانش فنی خود را به مدرسه آورد و در مقابل، مدرسه هم زمین، آب و نیروی کار دانشآموزی را در اختیار او گذاشت و این مشارکت، باعث شد باغ ۸هزار متری به شکلی حرفهای نگهداری شود و دانشآموزان نیز در کنار یک فرد متخصص، مهارتهای عملی هم کسب کنند.
حاصل این همکاری، گلاب مرغوبی است که امسال در بطریهای شیشهای جا خوش کرده و قرار است به بازار عرضه شود. درآمد مدرسه از فروش این محصولات، صرف بهبود تغذیه دانشآموزان، خرید تجهیزات آموزشی و توسعه بیشتر باغ میشود.
گلهایی که امید آفریدند
مدرسه دخترانه سمیه، هرچند باغ بزرگی ندارد، اما وجود ۸۰ اصله گل محمدی آنچنان شور و شوقی به پا کرده است که کمتر کسی تصور میکرد. دانشآموزان این مدرسه با راهنمایی معلمهای خود، از ابتدای فصل برداشت هر روز صبح گلها را میچیدند و برای گلابگیری آماده میکردند که ماحصل تلاش آنها طی امسال، ۱۲۰لیتر گلاب و چند کیلوگرم گل خشک است.
اما آنچه از این عدد مهمتر است، تأثیر این تجربه بر خانوادههاست. یکی از مادران دانشآموزان، وقتی نتیجه کار را دید، از مدرسه قلمه گل محمدی درخواست کرد و حالا چندین خانواده دیگر هم به فکر کاشت این گل در حیاط خانههای روستایی خود افتادهاند.
در این طرح ، دانشآموزان نقش اول را بازی میکنند، محمد یکی از دانشآموزان مدرسه پسرانه میگوید که اول فکر میکرده این کارها فقط برای پر کردن وقت بوده، اما حالا فهمیده است که یک حرفه واقعی را فرا میگیرد.
مریم دانشآموز دیگر از مدرسه دخترانه هم میگوید : به مادرم یاد داده ام چگونه گل خشک کند و مادرش حالا برنامه دارد که بخشی از حیاط خانه را به کشت گل محمدی اختصاص دهد و محصول آن را بفروشد.
این یعنی مدرسه، نقطه شروع یک زنجیره اقتصادی در خانوادهها شده است.
این الگو را در منطقه گسترش میدهیم
عبدالله نقیپور مدیر آموزش و پرورش منطقه کجور که تلاش ها و زحماتش اکنون به بار نشسته است با اشاره به موفقیت ۲ مدرسه یاد شده گفت: طرح خوداتکایی مدارس شبانهروزی را از ۳ سال قبل در منطقه کجور آغاز و مدرسه پسرانه امام خمینی و مدرسه دخترانه سمیه را به عنوان پایلوت انتخاب کردیم و امسال به نتایج بسیار خوبی رسیدهایم.
وی در گفتگو با مهر افزود: بیش از ۸۰۰لیتر گلاب در ۲ مدرسه تولید شده است و محصولات باغی متنوعی مانند گیلاس، گلابی، سیب، گردو و تمشک نیز برداشت کردهایم، اما مهمتر از همه، تغییری بوده که در نگرش دانشآموزان و خانوادههایشان ایجاد شده است.
نقیپور افزود: مدل مشارکتی مدرسه پسرانه امام خمینی؛ یک الگوی بسیار موفق است و مدرسه بدون اینکه سرمایهگذاری سنگینی انجام دهد، از دانش فنی و تجهیزات یک متخصص محلی بهره برده و دانشآموزان نیز در کنار یک فرد حرفهای، کارآفرینی را به صورت عملی تجربه کرده اند. اجرای این مدل را به سایر مدارس منطقه هم توصیه میکنم.
وی درباره آینده طرح گفت: قصد داریم این تجربه را به همه مدارس شبانهروزی منطقه کجور تعمیم دهیم. در گام اول، برای مدرسه دخترانه سمیه نیز به دنبال تجهیزات بهتر و در صورت امکان مشارکت با بخش خصوصی محلی هستیم.
مدیر اداره آموزش و پرورش کجور با اشاره به حمایتهای مورد نیاز گفت: خوشبختانه استقبال خوبی از این طرح شده و بزرگترین دستاورد آن، تربیت نسلی است که ارزش کار و تولید را میداند.بنا به این گزارش ،اکنون عطر گلاب در کجور ماندگار شده و به روستاهای اطراف هم رسیده است.
جایی که معلم و دانشآموز هر ۲ باغبان شدهاند و از زمین، محصول برداشت میکنند. این همان معنای واقعی آموزش است؛ نه فقط خواندن، که زیستن در مسیر کار، تلاش و امید.
شما چه نظری دارید؟