به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از واریتی، فیلم بلند جدید یان سییو با عنوان «بیرون از اتاق خودم» که این روزها در بخش پروژههای جشنواره بینالمللی فیلم شانگهای ارائه شده، روایتگر سفر یوان چنگگه، نویسندهای است که از فرسودگی زندگی در پکن به تنگ آمده است. او در سفری که همراه با مادر و مادربزرگش از پکن به چنگدو و سپس روستای دورافتاده لودینگ آغاز میکند، آینهای تمامنما در برابر تحولات پرشتاب چین میگیرد.
آنچه یان سییو در این فیلم به تصویر میکشد، چیزی فراتر از یک سفر جادهای معمولی است. او با ظرافت، تجربیات زیسته سه نسل از زنان چینی را کنار هم میچیند: مادربزرگی که ریشه در سنت دارد، مادری که درگیر اقتضائات میانه بهسر میبرد و دختری که در هزارتوی مدرنیته پکن سرگشته است. یان میگوید: «پرسش اصلی فیلم، چگونه مستقل شدن نیست؛ بلکه این است که چگونه میتوانم در پیوند با این نسلها و روابطم با دیگران، هویت خودم را بازسازی کنم.»
این فیلم با نگاهی غیر سیاه و سفید، زن چینی را از قابهای کلیشهای سنتی یا مدرن خارج میکند. یان با استفاده از تیم حرفهای، از تدوینگر برنده شیر طلایی گرفته تا فیلمبردار نخلطلای کن، فضایی را خلق کرده که در آن جزئیات ملموس زندگی – از اجارهبهای گران در پکن تا سکوت سنگین روستا – بستر تحولی درونی میشود.
پنگ جین، تهیهکننده اثر، این فیلم را «نگاهی جسورانه به عاملیت زنانه» میداند و معتقد است پیام فیلم فراتر از مرزهای چین میرود: «حتی در زمانه عدم قطعیتها، این فیلم باور دارد که پایان شب سیه سپید است.»
«بیرون از اتاق خودم» برای یان سییو، بیش از آنکه یک کارت ویزیت جشنوارهای باشد، بیانیهای صریح درباره عبور از دردهای فردی و رسیدن به درک متقابل در جامعهای است که با سرعتی باورنکردنی در حال دگردیسی فرهنگی است.