به گزارش اطلاعات آنلاین، این قابلیت جدید پس از آن آشکار شد که یک B-2 در جریان رزمایش SINKEX با آتش زنده، یک LRASM را شلیک کرد و اسکله حمل و نقل آبی-خاکی از رده خارج USS Juneau را در شمال جزایر ماریانا هدف قرار داد. مقامهای آمریکایی از ارائه جزئیات بیشتر در مورد این قابلیت جدید خودداری کردند. B-2 برای پرتاب موشکهای هستهای راهبردی در سراسر اتحاد جماهیر شوروی طراحی شده بود و نقش آن در طول دوران خدمت بسیار تغییر کرده است.
این هواپیما اولین بار سال ۱۹۹۷ وارد خدمت شد و دو سال بعد در حمله هوایی علیه یوگسلاوی، از جمله در یک ماموریت با هدف قرار دادن سفارت چین، به شدت مورد آزمایش جنگی قرار گرفت. ب-۲ برای دههها هیچ قابلیت حمله موشکی نداشت، گرچه قدیمی شدن فناوریهای رادارگریز دوران جنگ سرد سوالاتی را در مورد قابلیت بقا در حملات نفوذی مطرح کرد.
در اوایل دهه ۲۰۲۰، این هواپیما برای ادغام با خانواده موشکهای کروز تهاجمی زمینی AGM-158 JASSM اصلاح شد که به آنها اجازه میداد اهداف را از خارج از حریم هوایی دشمن درگیر کنند. ادغام LRASM برای اولین بار یک سلاح دوربرد اختصاصی فراهم میکند که برای نابودی جنگندههای سطحی با دفاع شدید طراحی شده است. این موشک که از JASSM-ER مشتق شده، شکلدهی رادارگریز، تشخیص خودکار هدف، اقدامات متقابل الکترونیکی و برد دوربرد را ترکیب میکند و آن را قادر میسازد با کشتیهای جنگی در محیطهای رقابتی که GPS و ارتباطات ممکن است مختل شوند، درگیر شود.
از آنجا که LRASM ابعاد اساسی مشابه JASSM دارد، اعتقاد بر این است که این بمبافکن قادر به حمل حداکثر ۱۶ موشک در داخل خود است و در عین حال ویژگیهای پنهانکاری خود را حفظ میکند. این ترکیب منحصربهفردی از پلتفرم و سلاح است: یک بمبافکن رادارگریز که قادر به نفوذ به سامانههای دفاع هوایی یکپارچه پیشرفته پیش از شلیک انبوهی از موشکهای کروز ضد کشتی رادارگریز است.
برخلاف جنگندههایی که LRASM را به صورت خارجی حمل میکنند، B-2 حداقل رد راداری خود را در طول ماموریت حفظ میکند و بقای خود را در برابر شبکههای پیشرفته دفاع هوایی تا حد زیادی افزایش میدهد. گرچه نسل پنجم F-35 هم میتواند LRASM را در خود جای دهد، اما این موشک برای قرار گرفتن در محفظههای داخلی سلاحهای آن بسیار بزرگ است، به این معنی که باید به صورت خارجی حمل شود که قابلیتهای رادارگریزی هواپیما را به خطر میاندازد.
قابلیت جدید ضد کشتی B-2 پیامدهای مهمی برای یک درگیری بالقوه در اقیانوس آرام دارد. شبکه رو به گسترش ضد دسترسی/انکار منطقهای چین بر اساس موشکهای سطح به هوای دوربرد، رادارهای فراافق و هواپیماهای جنگنده پیشرفته ساخته شده که هدف آنها حفظ نیروهای دریایی ایالات متحده در فواصل طولانی است. یک بمبافکن B-2 مجهز به موشکهای LRASM، ابزاری برای عملیات بالقوه در داخل این شبکه دفاعی ارائه میدهد و در عین حال اهداف ارزشمندی مانند ناوشکنها و کشتیهای لجستیکی را از جهات غیرمنتظره تهدید میکند.
این امر میتواند برنامهریزی نیروی دریایی چین را پیچیده کند. با این وجود، انتظار میرود پیامدهای ادغام این موشکها در B-2 به دلیل عوامل مختلفی محدود باقی بماند، که مهمترین آنها اندازه کوچک ناوگان B-2 با کمتر از 20 فروند، نرخ دسترسی بسیار پایین این هواپیما و نیازهای بالای نگهداری و هزینه بسیار بالای LRASM است. به عنوان یک موشک مادون صوت، انتظار میرود رهگیری آن برای پدافند هوایی چندلایه پیشرفته ناوشکنهای مدرن چینی، به ویژه هنگام کار با پشتیبانی AEW&C، نسبتاً ساده باشد.
ادغام LRASM در B-2 نشان دهنده تغییر گستردهتر در دکترین نیروی هوایی ایالات متحده به سمت تأکید مجدد بر قابلیتهای حمله دریایی است و ناوگان بمبافکنهای قدیمیتر اما بسیار بزرگتر B-1B هم ملزم به ادغام LRASM به طور خاص برای نقشهای حمله دریایی در اقیانوس آرام هستند. این امر بسیار مهم است زیرا مزایای قابلیت ناوگان ناوشکنهای چینی نسبت به نیروی دریایی ایالات متحده به سرعت در حال گسترش است.
ناوشکنهای چینی نه تنها بسیار جدیدتر و از بسیاری جهات توانمندترند، بلکه با سرعتی چند برابر ناوشکنهای آمریکایی در حال ساخت هستند و با سرعت بیشتری با نسلهای جدید موشکها مدرن میشوند. تکیه بر بمبافکنها برای انجام حملات گسترده از فواصل ایمن و همچنین موشکاندازهای سیار پراکنده در بخش عمدهای از اقیانوس آرام مانند فیلیپین، ابزاری برای مقابله نامتقارن با این امر فراهم میکند.
ادغام موشک LRASM با بمبافکن B-2، احتمال ادغام همین موشک را با جانشین مستقیم آن، یعنی بمبافکن B-21، برجسته میکند که گرچه کوچکتر است و برد کوتاهتر دارد، اما از قابلیتهای اویونیک و رادارگریزی بسیار پیشرفتهتر برخوردار است. انتظار میرود B-21 بتواند حداقل 10 موشک LRASM را در داخل خود حمل کند.
چین طیفی گسترده از انواع موشکهای کروز و بالستیک ضد کشتی را در ناوگان بسیار بزرگتر بمبافکن H-6 خود ادغام کرده که شامل نه تنها موشکهای مادون صوت مانند LRASM، بلکه سلاحهای مافوق صوت و هایپرسونیک میشود. بمبافکنهای رادارگریز نسل بعدی، از جمله حداقل یک نوع که بسیار بزرگتر از B-21 است در حال حاضر در مرحله آزمایش پرواز هستند و انتظار میرود به نقشهای ضد کشتی نیز مجهز شوند.