به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، کارشناسان علمی در این گزارش با صراحت اعلام کردهاند که اگر قهرمانان داستانهای مارول در دنیای واقعی وجود داشتند، به جای نجات شهر، تنها در عرض چند ثانیه با مرگ یا جراحات هولناک روبرو میشدند.
این گزارش که آب پاکی را روی دست هواداران ریخته، یادآوری میکند که نیش یک عنکبوت رادیواکتیو، آن هم با ابعاد ناچیز، نه تنها ابرقدرتی به شما نمیدهد، بلکه میتواند به یک فاجعه بهداشتی تبدیل شود. طبق محاسبات علمی، تنها در صورتی که عنکبوت در بهترین حالت (و البته بسیار عجیب!) موفق شود مستقیم به اندام تناسلی مرد قربانی نیش بزند، فرد تنها به جای قدرتهای خارقالعاده، با ریسک بالای ناباروری و تورم قرمز عضو مواجه خواهد شد.
معلمان فیزیک و زیستشناسی آکادمی کلوینساید، تاب خوردن در شهر را نیز به چالش کشیدند. آنها معتقدند نیروی کششی حاصل از چرخشهای سریعِ اسپایدرمن، چهار برابر وزن بدن است. این فشار یعنی دررفتگی آنی شانه، پارگی تاندونهای بازو و حتی فشردهسازی ستون فقرات. بدتر اینکه، اگر تار به جای ساختمانهای مستحکم به دیوارهای فرسوده بچسبد، یا مچ دست قهرمان داستان نتواند فشار را تحمل کند، احتمال کنده شدن کامل پوست دست بسیار جدیتر از نجات دادن مردم شهر است.
مارول تنها در مورد اسپایدرمن اغراق نکرده است. در این گزارش آمده که «هالک» نیز در واقعیت نه یک غول قدرتمند، بلکه قربانی دوز وحشتناک تابش گاما است. بر اساس فیزیک رادیولوژی، کسی که در معرض چنین تابشی قرار بگیرد، به جای بزرگ شدن و در هم کوبیدن دشمنان، در عرض چند ساعت دچار استفراغ شدید، اسهال، گیجی و در نهایت «نارسایی چنداندامی» شده و با دردی جانکاه جان خود را از دست میدهد.
کارشناسان معتقدند مارول اگر واقعاً به دنبال واقعگرایی در پروژههای جدیدش است، باید صحنههای خود را بازنویسی کند؛ صحنههایی که در آن رید ریچاردز از نارسایی بافت همبند رنج میبرد و ویکتور وان دووم به جای هیبت ترسناکش، با عفونتهای پوستی ناشی از ماسک همیشگی دستوپنج نرم میکند. از اینرو میتوان گفت این روزها دنیای سینمایی مارول نه با دشمنان فضایی و تخیلی، که بیشتر با قوانین ساده فیزیک و زیستشناسی درگیر است.