به گزارش اطلاعات آنلاین، گاور در این اثر که با نام «دشمنان و اراذل» (Enemies and Rascals) شناخته می‌شود، مخاطب را به فضایی تاریک و کتابخانه‌ای ویکتوریایی می‌برد؛ جایی که به جای کتاب، صدایِ اسناد قرن هجدهم از قفسه‌های فلزی خالی به گوش می‌رسد. در این تجربه متفاوت، او جرج واشنگتن و بنجامین فرانکلین را نه به عنوان قهرمانان ملی، بلکه در قامت سیاستمدارانی حریص تصویر می‌کند که از همان روزهای نخست استقلال، چشم‌طمع به خاک کانادا و زمین‌های مردمان بومی دوخته بودند.

اگرچه نامی از دونالد ترامپ در این اثر برده نمی‌شود، اما سایه سیاست‌های او بر فضای نمایشگاه سنگینی می‌کند. جاناتان جونز، منتقد گاردین، این اثر را تلاش برای اثبات این فرضیه می‌داند که «آزادیِ آمریکا، از همان لحظه تولد مسموم بود». گاور با کنار هم قرار دادنِ متون کهن و رویدادهای معاصر، مدعی است که «ترامپیسم» امروز، ریشه‌ای عمیق در همان نگاه «توسعه‌طلبانه و ریاکارانه» بنیان‌گذاران آمریکا دارد و این جنجال تاریخی، به‌طور مشخص به دنبال تقابل با روایت‌های رسمی از استقلال ایالات متحده است.

با این حال، نگاه یک‌سویه این نمایشگاه از چشم منتقدان دور نمانده است. برخی معتقدند که گاور با شیطان‌سازی از چهره‌های تاریخی آمریکا، ناخواسته امپراتوری بریتانیا را متمدن جلوه داده و پیچیدگی‌های انقلاب آمریکا و تأثیرات مثبتِ آن بر جنبش‌های حقوق بشری جهانی را نادیده گرفته است. در واقع، این اثر به جای بررسی همه‌جانبه، بر تضاد فرهنگی موجود و چگونگی تأثیر کینه تاریخی بر روابط دیپلماتیک امروز میان آمریکا و کانادا متمرکز شده است.

این نمایشگاه که تا ۱۸ اکتبر (۲۶ مهر) در کتابخانه ماگان لندن برپاست؛ نمایشگاهی که بیش از آنکه در پی پاسخ باشد، پرسش‌های چالش‌برانگیزی را درباره هویت، امپریالیسم و میراث سیاسیِ آمریکا مطرح می‌کند.