حذف پرتغال از جامجهانی برای بسیاری از فوتبالدوستان تلخ بود زیرا باخت به اسپانیا در مرحله یک هشتم نهایی جامجهانی ۲۰۲۶ فقط حذف پرتغال نبود بلکه شب تلخ خداحافظی با یکی از اسطورههای فوتبال جهان بود.
کریستیانو رونالدو همه افتخارات ممکن در فوتبال را کسب کرد به غیر از جامجهانی که بالاترین افتخار فوتبال است. به همین دلیل در ۴۲ سالگی همچنان عطش کسب این افتخار را داشت ولی بخت با او یار نبود. بعضی از کارشناسان فوتبال معتقدند عدم همکاری سایر بازیکنان تیم ملی پرتغال با رونالدو باعث حذف پرتغال شده. عدهای هم معتقدند نا توانی در مدیریت رختکن تیم ملی پرتغال توسط سرمربی و حل نشدن اختلاف نهان بین ملی پوشان و رونالدو دلیل ناکامی پرتغال است. گروهی دیگر هم خود رونالدو را مقصر میدانند که علیرغم سن بالا همچنان اصرار به حضور در تیم ملی دارد و جلوی رشد بازیکنان جوانی مانند گونسالو راموس را گرفته است. در ادامه اظهارات کارشناسان مختلف را میخوانیم.
روی کین کاپیتان سابق تیم ملی انگلیس:
بیاحترامی که کریستیانو رونالدو بعد از هر باخت تحمل میکند، رقتانگیز است. بعضی از شما اصلا فوتبال تماشا نمیکنید؛ منتظر میمانید رونالدو ببازد تا مثل بردن یک جام برای خودتان جشن بگیرید. رونالدو بازیکنی است که خیلی از تیمها را از لحظات غیرممکن عبور داده، رکوردهایی را شکسته که مردم میگفتند هرگز شکسته نمیشود و هر بار که پا به زمین میگذارد، فشار یک ملت را به دوش میکشد. حالا او در غروب دوران حرفهایاش است، و به جای نشان دادن احترام، منتقدانش شادی میکنند. این شرمآور است.
کسانی که امروز رونالدو را مسخره میکنند، بیست سال آینده را صرف این خواهند کرد تا به بچههایشان بگویند چقدر خوششانس بودند که او را تماشا کردهاند. فوتبال بی رحم است. در حالی که بازیکن بزرگی جلوی چشمتان است، از آن منتفرید، و وقتی رفت، وانمود میکنید همیشه قدردانش بودید.
سرخیو آگوئرو بازیکن سابق آرژانتین:
رونالدو وقتی باید سطح بازی خودش را رو بالا ببرد یا وقتی باید صداقت داشته باشد و به مربی بگوید نیمکتنشینش کند و بگذارد بازیکنانی که آماده هستند بازی کنند، اشکهایش را سرازیر میکند.
طرفداران رونالدو، باید صادق باشند. رونالدو امروز واقعا چه به تیم پرتغال اضافه کرد؟ مطلقاً هیچ.
کل بازی را راه رفت، اشاره کرد و دستور داد، در حالی که یک مهاجم واقعی مثل گونسالو راموس روی نیمکت نشسته بود و آماده بود نتیجه بازی را عوض کند.
زلاتان ابراهیموویچ:
تیم پرتغال باید از عملکرد خودش شرمنده باشد. نه به این خاطر که به اسپانیا باختند، بلکه به این دلیل که هرگز مثل تیمی بازی نکردند که بخواهد برنده شود. آنها کریستیانو رونالدو را در زمین داشتند، یکی از بزرگترین گلزنان تاریخ فوتبال، با این حال بیشتر بازی را با پاسهای عرضی، عقبگرد و انتخاب گزینههای آسان گذراندند. اگر قرار است رونالدو را به میدان بفرستید، پس شجاعت داشته باشید و برای او بازی کنید. در عوض، آنها خودخواه و کاملا بی برنامه به نظر میرسیدند.
برونو فرناندز یکی از با استعدادترین بازیکنان فوتبال است، اما استعداد بدون استفاده درست از آن بیمعنی است. بارها به جای اینکه توپ را جایی بفرستد که مدافعان را آزار دهد و در حالیکه رونالدو، درخواست سانتر میکرد و داخل محوطه جریمه منتظر بود، هیچ پاسی به او نرسید. چه فایدهای دارد که بهترین تمامکننده را داشته باشید، اگر از تغذیه او امتناع کنید؟
لوئیس فیگو کاپیتان سابق پرتغال:
تعجبی نکردم که به اسپانیا باختیم، چون ما خیلی بدشانسیم که مربی متوسط و خوششانسی داریم که همیشه تیم بزرگی به چنگ میآورد. روبرتو مارتینز همان مربی است که با نسل طلایی بلژیک هیچ افتخاری کسب نکرد در حالیکه بازیکنانی مثل ادنهازارد، کویندیبروینه، تیبو کورتوا، اکسل ویتسل و روملو لوکاکو را داشت.
وقتی در بلژیک ناکام ماند، ترکشان کرد و مربی تیم ملی ما شد. اگر به بازیکنانی مانند برونو فرناندز، ویتینیا، ژائو نوس، نونو مندس، گونسالو راموس، پدرو نتو، ژائو فلیکس و کریستیانو رونالدو که ما در تیم ملی پرتغال داریم نگاه کنید، متوجه میشوید که همه چیز داشتیم تا جامجهانی را ببریم. این شرمآورترین جامجهانی جهان برای پرتغال بود. نتوانستیم کنگو را شکست بدهیم. ازبکستان را بردیم، با کلمبیا مساوی کردیم و در حالیکه کرواسی بهتر بود در لحظه آخر آنها را هم بردیم. حالا هم به اسپانیا باختیم. یعنی دو برد در پنج بازی.
زیر نظر روبرتو مارتینز، رختکنمان به هم ریخته و پر حاشیه بود و حالا اعلام کرده که بعد از جامجهانی پرتغال را ترک خواهد کرد.
یک نسل طلایی دیگر نابود شد. کریتسیانو رونالدو اسطوره پرتغال است و کاری که برای کشورمان کرده است فراموش نمیشود.
بیانیه رسمی روبرتو مارتینی سرمربی پرتغال:
پس از بررسی دقیق، تصمیم گرفتهام که از سمت سرمربیگری تیم ملی پرتغال کنارهگیری کنم.
میدانم که بسیاری از افراد، به ویژه کسانی که فوتبال را از نزدیک دنبال نمیکنند، انگشت اتهام را به سمت من نشانه خواهند رفت و خواهند گفت که من شانس پیروزی پرتغال در جامجهانی را از بین بردم. به این افراد میگویم، من همه چیز خودم را برای این شغل گذاشتم. بهترین بازیکنان پرتغال را انتخاب کردم، تیم را به طور کامل آماده کردم و برنامهام را واضح بیان کردم. نتیجه آن چیزی نبود که امیدوار بودیم. اما این به دلیل کم کاری از جانب من نبود.
آنچه بیش از همه به من آسیب زد این بود که بازیکنانی که در سطح باشگاهی درخشش فوقالعادهای دارند (برای مثال برونو فرناندز و ویتینیا) نتوانستند پاسهای قاطع و تعیینکنندهای که مهاجمان ما نیاز داشتند، ارائه دهند. پیش از مسابقه مقابل اسپانیا، به بازیکنان خیلی واضح گفتم با فشار از زمین حریف، نگذارید نفس بکشند ولی در عوض آنها عقبنشینی کردند و توپ را بدون هدفی مشخص بین خودشان پاسکاری کردند. این چیزی نبود که برنامهریزی کرده بودیم.
میخواهم خیلی واضح بگویم. من کریستیانو رونالدو را نابود نکردم. هم تیمیهایش این کار را کردند. رونالدو سالها همه چیز خود را برای پرتغال گذاشته است و او شایسته حمایت بهتری در زمین بود.
من مسئولیت کامل تصمیم برای دعوت از بازیکنان را بر عهده میگیرم، اما پس از این تورنمنت به این نتیجه رسیدهام که برخی از آنها دیگر شایستگی فراخوانده شدن به تیم ملی را ندارند. از هواداران پرتغالی، فدراسیون فوتبال پرتغال، کریستیانو و همه کسانی که از ما حمایت کردند سپاسگذارم. شما شایسته بیشتر از این بودید. با قلبی سنگین میروم. اما با این باور که هرچه در توان داشتم ارائه دادم.
شما چه نظری دارید؟