به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از فورچون، با کاهش خطرناک ذخایر اضطراری نفت جهان و افزایش دوباره قیمتها، به نظر میرسد دولت ترامپ دست بالا را از دست داده و با یک انتخاب دشوار روبرو است: تشدید درگیری در باتلاقی طولانی مانند اوکراین یا تسلیم شدن و اجازه دادن به ایران برای کنترل شریان انرژی پیشرو جهان - با امکان دریافت هزینه خدمات برای عبور و جبران هزینهها.
گرگوری برو، تحلیلگر ارشد ایران و انرژی در گروه اوراسیا، گفت: «فکر نمیکنم هیچ گزینه نظامی برای بازگشایی تنگه هرمز وجود داشته باشد. ایرانیها در اینجا یک اهرم فشار بسیار مهم دارند. بعید است آنها عقبنشینی کنند و صادقانه بگویم، زمان احتمالاً به نفع آنهاست.» به عقیده برو، نتیجه هر چه باشد، خلیج فارس به جریان آزاد انرژی و تجارت بازنمیگردد: «گزینهها تشدید تنش یا قطع توافق است و من فکر میکنم دولت ترامپ احتمالاً پس از شکست گزینه اول، در نهایت به گزینه دوم خواهد رسید.»
وقتی توافق صلح موقت ۶۰ روزه در اواسط ژوئن حاصل شد، قیمت جهانی نفت از بالاترین سطح ۱۲۴ دلار در هر بشکه به ۶۸ دلار کاهش یافت. با این حال، از ۱۷ ژوئیه به بالای ۸۸ دلار در هر بشکه رسید. ذخایر جهانی رو به کاهش است و ذخایر راهبردی نفت آمریکا در پایینترین سطح ۴۳ سال گذشته قرار دارد - انتخابات میاندورهای نزدیک است و چین که واردات خود را به شدت کاهش داده و برای کمک به تعادل بازار جهانی به ذخایر عظیم خود متکی بوده، هنوز خرید نفت بیشتری را آغاز نکرده است.
عزم ایران
با افزایش ترافیک نفتکشها در اواخر ژوئن و اوایل ژوئیه، ایالات متحده کشتیهای بیشتری را تشویق کرد تا از طریق تنگه هرمز، مسیری جنوبیتر و کمعمقتر و نزدیکتر به عمان را طی و از پرداخت هزینههای اضافی به ایران جلوگیری کنند. رژیم ایران این را به عنوان یک تهدید وجودی تفسیر کرد و آتشبس در ۷ ژوئیه هنگامی که ایران به کشتیهایی که به خط ساحلی عمان نزدیکتر میشدند آتش گشود، شکسته شد.
بار دیگر، آمریکا حملاتی به ایران انجام داد و ایران با حملاتی به همسایگان خلیج فارس خود، از جمله به تأسیسات نظامی آمریکا، تلافی کرد. نیروهای آمریکایی این هفته هر شب ایران را بمباران کردهاند، از جمله پلهای غیرنظامی. امارات متحده عربی، کویت و بحرین اذعان کردند که از ایران به شبکههای برق یا پالایشگاههایشان آسیب رسیده است. کویت اعلام کرد برای اولین بار یک کارخانه آبشیرینکن مورد اصابت قرار گرفته و منبع اصلی آب آشامیدنی برای جمعیت خاورمیانه را تهدید میکند.
موضع ایالات متحده همچنان این است که ایران نمیتواند اجازه دریافت هزینه برای عبور و مرور را داشته باشد. با این حال، برو گفت که اکنون «غیرواقعبینانه» به نظر میرسد بتوان از ساختار هزینهای ایران - یا طرح پرداخت به اصطلاح «داوطلبانه» - اجتناب کرد، حتی اگر عوارض، قوانین بینالمللی دریانوردی را نقض کند: «ایرانیها احساس کردند برنده شدهاند. آنها در ماه ژوئن با این باور از جنگ بیرون آمدند که حق دارند نقش دائمیتری در مدیریت تنگه هرمز داشته باشند.»
میانگین قیمت هر گالن بنزین معمولی بدون سرب در آمریکا، این آخر هفته دوباره به ۴ دلار در هر گالن افزایش یافته است. با نزدیک شدن به انتخابات میاندورهای ایالات متحده در ماه نوامبر و با توجه به اینکه ترامپ از تورم و هزینههای بنزین آگاه است، تحلیلگران استدلال کردند که احتمال رضایت ایالات متحده از ایران در مورد تنگه هرمز بیشتر میشود. هزینههای ایران بر نفتکشها ممکن است به یک نگرانی ثانویه کاهش یابد.
کلر جونگمن، مدیر ریسک و اطلاعات دریایی ورتکسا، گفت: «هر گونه سؤالی در مورد تأثیر عوارض بر حجم نفت در پاییندست یک سؤال اساسیتر قرار دارد - اینکه آیا تنگه باز است یا نه.» اگر ایالات متحده کنترل را به ایران واگذار کند، حداقل تنگه باز خواهد بود. با توجه به اینکه همسایگان خلیج فارس در پرداخت هزینهها مرددند، تا حد امکان نفت را از خطوط لوله منتقل میکنند و در عین حال به سرعت خطوط لوله و بنادر جدید میسازند تا هرمز را در درازمدت کماهمیتتر کنند.
امارات متحده عربی در حال دو برابر کردن اندازه خط لوله غرب به شرق خود و برنامهریزی برای ساخت بندر جدید فجیره برای دور زدن هرمز و انتقال مستقیم نفت بیشتر به خلیج عمان است. عراق در حال ساخت خط لوله بصره-حدیثه است و مسیرهایی را به مراکز نفتی در ترکیه، سوریه و اردن ایجاد میکند. عربستان به سرعت خطوط لوله خود را برای صادرات نفت از طریق دریای سرخ گسترش داده، اما حملات جدید شورشیان حوثی متحد ایران در یمن میتواند مسیر جایگزین را تهدید کند.
پیکرینگ گفت ایران ممکن است در این نبرد پیروز شود اما در درازمدت نفوذ خود را از دست بدهد. اهرم فشار آن در حال حاضر قویترین است و باید به مرور زمان کاهش یابد: «آنچه ما در پنج سال آینده به آن خواهیم رسید، مسیرهای صادراتی متعدد از خاورمیانه است. به جای جنگ بر سر مسیرهای هرمز که به ایران یا عمان نزدیکترند، اینها فقط دو مورد از شاید شش راه برای صادرات نفت از خاورمیانه خواهند بود.»
منابع نفتی ناپایدار
دولت ترامپ به وضوح معتقد بود که میتواند به ایران حملهای سخت و سریع انجام دهد، تغییر رژیم را قطعی کند یا ایران را به تن دادن به خواستههای ترامپ وادارد، مشابه عملیات ونزوئلا در ژانویه. دولت به هشدارها مبنی بر اینکه ایران از نظر نظامی قویتر، رادیکالتر و نفوذ استراتژیک و جغرافیایی بیشتری دارد، توجه نکرد.
اکنون، ذخایر انرژی تجاری ایالات متحده و ذخایر استراتژیک نفت (SPR) به سرعت در حال کاهش است و تنها چین - که واردات نفت خام خود را تقریباً پنج میلیون بشکه در روز کاهش داده - مانع از افزایش قیمتها شده است. اما چین فقط میتواند این وضعیت را تا مدتی و زمان آغاز خرید نفت بیشتر حفظ کند.
پیکرینگ گفت، ایران به وضوح ارزش بالای تنگه هرمز را نشان داده و به همین دلیل است که اصرار دارد به هر قیمتی از نظر نظامی و اقتصادی کنترل خود را حفظ کند تا منتظر خروج ایالات متحده بماند: «ما دیدهایم که بستن همه چیز چقدر گران است. طنز ماجرا این است که قبل از شروع همه اینها، این ارزش برای همه شرکتکنندگان به صورت رایگان وجود داشت. بنابراین، آیا قرار است اوضاع بدتر شود؟ بله.»
برو گفت ایالات متحده گزینههای بسیار محدودی برای پیشبرد بحران دارد: «ترامپ میتواند درگیری را تشدید و به طور بالقوه آن را به یک درگیری با خسارات بیشتر تبدیل کند و قیمت نفت را حتی بالاتر ببرد. یا میتواند سعی کند از ایران بیشتر دوام بیاورد، یک راه میانه که بعید به نظر میرسد موفق شود. یا مدیریت تنگه را به ایران واگذار کند.»
از آنجا که ذخایر اضطراری نفت هنوز تمام نشدهاند و قیمت هر بشکه زیر ۱۰۰ دلار باقی مانده، بریو انتظار دارد ترامپ قبل از اینکه احساس کند واقعاً در یک یا دو ماه دیگر گزینههایش تمام میشود، برای تشدید اوضاع تلاش کند: «احساس من این است که اوضاع قبل از بهتر شدن، بدتر خواهد شد. آمریکا حملات خود را تشدید میکند و ایران زیرساختهای انرژی بیشتری از همسایگان خلیج فارس، از جمله احتمالاً مسیر نفتی دریای سرخ عربستان را هدف قرار میدهد.»
به گفته بریو، حتی یک توافق صلح دیگر هم بعید است دوام بیاورد: «موضوع به طور کامل حل نخواهد شد. احتمالاً شاهد ادامه درگیریها، دورهای مداوم درگیری و خصومت خواهیم بود. من انتظار چیزی بادوامتر از یک توافق موقت که اجازه میدهد ترافیک تا حدودی از سر گرفته شود، ندارم. در عین حال، ما در دو یا سه هفته آینده شاهد آتشبازیهای بیشتری خواهیم بود تا شاهد هر گونه پیشرفتی در جهت کاهش تنش یا سازش باشیم.»