به گزارش اطلاعات آنلاین، روزنامه واشنگتن پست روز گذشته در گزارشی تحلیلی از کمبودهای نظامی آمریکا برای آغاز یک کارزار گستردهتر علیه ایران پرده برداشت. در بخشی از این گزارش آمده است: یک مقام آمریکایی هشدار داد که گسترش عملیاتهای آمریکا همچنان محدود خواهد بود، زیرا ذخایر سامانههای دفاع هوایی و مهمات دوربرد رو به کاهش است. به علاوه، محدودیتهایی وجود دارد که ارسال نیروها و هواپیماهای بیشتر به منطقه را به دلیل خسارتهای درگیریهای اخیر، دشوار میکند.
ایده فاجعهبار حمله زمینی
این مقام آگاه آمریکایی میگوید: «ما به اندازه کافی تجهیزات برای ادامه عملیاتها در جبهه جنگ با ایران نداریم و فکر نمیکنم کاخ سفید این موضوع را درک کند.» به نظر میرسد دونالد ترامپ بار دیگر در تله تمام کردن کار ایران در چند روز گرفتار شده است، هر چند او پس از پایان بازی نهایی جام جهانی برای چهل و چندمین بار مدعی شد تمام توانمندیهای دفاعی ایران را نابود کرده و حالا دیگر عبارت «احتمالا» را هم به کار نمیبرد.
سیانان هم در گزارش تازه خود چنین نوشته است: بعید است هر چیزی کمتر از یک کارزار گسترده زمینی و هوایی ، تهران را در آنچه آن را یک مبارزه وجودی میداند، تحت تأثیر قرار دهد. ترامپ هفته گذشته در مصاحبهای با فاکس نیوز در مورد جنگ زمینی گفت: «من نمیخواهم این کار را انجام دهم. گاهی به یک کارزار زمینی نیاز دارید، اما ما افراد دیگری داریم که برای ما این کار را انجام میدهند.»
ترامپ در حال بررسی گزینههای جدید است و ایده حمله به جزیره راهبردی خارک را دوباره مرور میکند. سینا طوسی در مرکز سیاست بینالملل میگوید: «آغاز یک کارزار زمینی به جنوب ایران در گرمای شدید تابستان علیه یک ارتش کاملاً مجهز و جمعیتی که عمدتاً پیرامون یک تلاش جنگی برای نبرد با آمریکا گرد هم آمدهاند، یک قمار فوقالعاده خواهد بود که عملاً یک فاجعه تاریخی را برای ترامپ رقم میزند.»
اگر متحدانی مانند عربستان سعودی مایل نباشند اجازه دهند از خاک و حریم هوایی آنها برای حمله به ایران استفاده شود، چنین کارزاری پرچالشتر خواهد بود. محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان سعودی، در ماه ژانویه به رئیس جمهوری ایران گفت که این پادشاهی اجازه نخواهد داد از حریم هوایی یا خاکش برای هیچ حملهای علیه ایران استفاده شود.
دیدگاه متحدان آمریکا درباره جنگ
متحدان واشنگتن در خلیج فارس پیش از این در مورد شیوه جنگ و مدیریت تنگه هرمز با ترامپ گفتگو کردهاند. به تازگی درخواستهای متعدد از سوی چند دولت منطقهای - از جمله عربستان سعودی، امارات متحده عربی، بحرین و قطر - ترامپ را از اجرای طرح جمعآوری عوارض از کشتیهایی که از این تنگه عبور میکنند، منصرف کرده است.
نگرانیهای گستردهتری وجود دارد مبنی بر اینکه یک درگیری گسترده، آسیبی عمیقتر به اقتصاد کشورهای حوزه خلیج فارس و تنگه هرمز وارد کند، هر گونه توافقی در مورد تنگه هرمز را به تعویق بیندازد و آنها را پس از اینکه واشنگتن تصمیم بگیرد دیگر بس است، با یک دشمن سرسخت در سراسر خلیج فارس درگیر کند.
حال سوال این است که اگر ایران تهدید خود را برای حمله به بنادر و سایر زیرساختهای سراسر خلیج فارس عملی کند، آیا آنها - به صورت فردی یا جمعی - دوباره با یکدیگر تماس خواهند گرفت و آیا چنین درخواستی مورد توجه قرار خواهد گرفت یا نه.
رسانههای ایران روز جمعه به نقل از مفامهای ارشد نظامی هشدار دادند که ایران میتواند در پاسخ به حملات ایالات متحده به بندر چابهار ایران، «شبکهای از بنادر کلیدی» را در کشورهای حوزه خلیج فارس را هدف قرار دهد.
جنگ بر سر تنگه هرمز است
مطمئناً هیچ مدرکی برای ادعای ترامپ مبنی بر اینکه ایران به شدت به دنبال توافق است، وجود ندارد و مسئلهای که باعث آغاز درگیری شد، یعنی برنامه هستهای ایران، تقریباً از دید پنهان شده است، زیرا تمرکز بر روی نزاع بر سر تنگه هرمز تغییر یافته است. اساساً سنگ به جای سختی برخورد کرده است - در دهانه خلیج فارس.
برای بسیاری از تحلیلگران، «تفاهمنامه سوء تفاهم» ابزاری بیاثر بود. کنترل این تنگه به ایران «شمشیر داموکلس بالای سر اقتصاد جهانی» میدهد که تهران آن را برای دریافت هر چیزی از واشنگتن ضروری میداند. اگر درگیری همچنان گسترش یابد، این احتمال وجود دارد که ایران متحدان حوثی در یمن را برای افزایش فشار بر اقتصاد جهانی و عربستان با ایجاد اختلال در کشتیرانی در دریای سرخ در اطراف تنگه حیاتی باب المندب - نوعی تنگه هرمز درجه دو - به کار گیرد.
