مرتضی جوهری

درسال‌های آخر ریاست ایسر هارل، برنامه موشکی مصر به یکی از نگرانی های بزرگ اسرائیل تبدیل شده بود و این باعث شد بیشتر فعالیت های موساد برای مقابله با آن متمرکز شود. این نگرانی تا آنجا پیش رفت که اختلافاتی در این باره شکل گرفت و در نهایت به استعفای هارل منجر شد.
صهیونیست ها از زمان اشغال فلسطین تاکنون در یک ترس و نگرانی همیشگی به سر می برند که با هر جنگ و خونریزی که به پا می کنند بیشتر می شود؛ به خیال این که با کشتن و وحشت آفرینی می توانند برای خود امنیت به‌وجود آورند. به همین دلیل است که با دستیابی هر کشوری به یک جنگ افزار جدید، موجی از ترس و نگرانی، آنها را فرامی گیرد؛ حتی اگر با آن کشور روابط خوبی داشته باشند یا در برابرش احساس خطر نکنند.
تسلیحات نظامی برای آنها مانند اسباب بازی است و هر نوع جدیدی از آن را می خواهند برای خود داشته باشند تا لذت کشتن انسان ها را با یک ابزار جدید تجربه کنند. جدا از این که از سایه خودشان هم وحشت دارند، توهم این که مبادا روزی با سلاح جدید ساخته شده به آنها حمله شود برایشان آزار دهنده است. اگر کشور سازنده دوست آنها باشد، می ترسند روزی چنین تسلیحاتی را در اختیار دشمنانشان قرار دهد. اکنون نمونه ای از این ترس و نگرانی آنها را از تصمیم آمریکا برای فروش جنگنده های «اف - ۳۵» به ترکیه می بینیم. صهیونیست ها انتظاری که از ایالات متحده آمریکا یا کشورهای اروپایی دارند این است که هر سلاح جدیدی که می سازند ابتدا در اختیار آنها قرار دهند.
مشارکت دانشمندان آلمانی در برنامه موشک سازی مصر، یک شوک بزرگ به اسرائیلی ها بود. اسرائیلی ها در آن زمان بیشتر از هر کشور دیگری از مصر می ترسیدند و نسبت به هر تحرکی از سوی این کشور احساس خطر می کردند. تنش اسرائیلی ها با مصر از زمان ملی شدن کانال سوئز توسط جمال عبدالناصر، رئیس جمهوری وقت مصر در سال ۱۹۵۶ بیشتر شد. حمله به شبه جزیره سینا و ترور عبدالحکیم عامر، رئیس ستاد مشترک ارتش مصر در دستور کار بن گوریون و موشه دایان قرار گرفت. این ترور ناموفق بود، زیرا پس از سرنگون کردن هواپیمایی که قرار بود عامر با آن از قاهره به دمشق برود، اسرائیلی ها متوجه شدند عامر با یک هواپیمای دیگر رفته است. آنها برای پنهان کردن شکستشان اعلام کردند هیچ دخالتی در این حادثه نداشتند و ادعا کردند هواپیما بر اثر نقص فنی سقوط کرده است.
نیروهای نظامی اسرائیل پس از اشغال شبه جزیره سینا به کمک فرانسه و انگلیس، در یک پایگاه اطلاعاتی و امنیتی به اسنادی محرمانه دسترسی پیدا کردند که در آن فهرستی از اسامی و مشخصات مبارزان فلسطینی وجود داشت. وقتی این فهرست به دست صهیونیست ها افتاد شروع به ساخت بمب های دستی کردند و تعدادی جاسوس عرب را برای جاسازی و ارسال آنها برای ترور ده ها مبارز فلسطینی به‌کار گرفتند. مصری ها به دلیل نگرانی از سقوط هواپیما و حمله غیر منتظره چتربازهای فرانسوی و انگلیسی فراموش کرده بودند این اسناد را با خود ببرند.
ادامه دارد...