در عصر اینترنت، حرفه روزنامه‌نگاری هم مانند خیلی از مشاغل دیگر دچار تغییرات فراوانی شده است. برای انسان این عصر نمی‌توان با قواعد روزنامه‌نگاری کلاسیک، خبر نوشت، زیرا بسیاری از نکاتی که تا کنون می‌شد در کتاب‌های آموزش روزنامه‌نگاری و حتی «خبرنویسی مدرن» آموخت، کاربرد خود را از دست داده‌اند.

انسان امروز، رسانه‌ای در دست دارد که اخبار را لحظه‌به لحظه در اختیارش می‌گذارد. او دائما در معرض بمباران اطلاعات است. هر اتفاق سیاسی و اجتماعی و ورزشی و فرهنگی که بیفتد، در لحظه هزاران شهروند-خبرنگار به شرح آن می‌پردازند، استندآپ‌کمدین‌ها درباره‌اش شوخی می‌کنند، بلاگرها تحلیل ارائه می‌دهند و خلاصه تاوقتی روزنامه‌نگار بخواهد خبر را به گوش مخاطب برساند، گروه‌های مختلفی، گوی سبقت را از او ربوده‌اند؛ گویی روزنامه‌نگار عصر حاضر هرروز صبح قرار است در مسابقه‌ای شرکت کند که حریفانش خیلی زودتر از او آن را آغاز کرده‌اند.

حالا تصور کنید روزنامه‌نگاری که هر روز به این شکل از رقبای خود عقب مانده است، بخواهد با پافشاری روی یک سری اصول قدیمی، فقط در فکر رعایت آن‌ها باشد و خیال کند دنیای خبر، همان دنیای چند سال قبل است!

واقعیت این است که ذائقه مخاطب امروز، به کلی باذائقه مخاطب چند سال قبل تفاوت دارد، نیاز او نیز نیازی متفاوت است. او هرروز صبح اول از طریق تلفن همراهش در جریان اخبار قرار می‌گیرد و بعد تلویزیون را روشن می‌کند و درنهایت به سراغ روزنامه می‌رود. بنابراین وقتی به این «بنگاه خبر کاغذی» می‎رسد، تا حدودی در جریان آنچه اتفاق افتاده قرار دارد و درباره «چه کسی»، «کجا» و «چه موقع»  می‌داند. بنابراین در روزنامه بیشتر به دنبال «چرایی» و «چگونگی» است، یعنی آنچه در یادداشت‌ها، مقالات و گزارش‌ها می‌تواند به جوابش برسد. این یعنی بخشی از «عناصر خبر» را قبلا به دست آورده و حالا به دنبال تکمیل اطلاعات قبلی است.

روزنامه‌نگاری و خبرنگاری، حرفه‌ای آمیخته با خلاقیت و نوگرایی است. در روزگاری که یک تازه‌بلاگر یا یک جوان آشنا با تکنولوژی یا حتی یک خواننده، می‌تواند چند میلیون دنبال‌کننده داشته باشد و تریبون بزرگی برای اطلاع‌رسانی به شیوه خودش به دست بیاورد، خبرنگار نمی‌تواند و نباید  همچنان به دنبال شیوه‌های قدیمی باشد. باید از به‌روزترین افراد یک جامعه باشی تا از رقبا عقب نمانی و بتوانی خبرها را به شیوه‌ای  کارآمد و جذاب به گوش مردم و مسئولان برسانی.

دانش روزنامه‌نگاری، آن‌قدر سیال و پویاست که ضمن احترام به همه پیشکسوتانی که تاکنون در این میدان کار کرده‌اند، امروز باید  چشم امید به ذهن جوانانی داشته باشد که شیوه‌های تازه و جذابی برای ارتباط با مخاطبان خود پیدا می‌کنند.

روزنامه اطلاعات در قرن نخست فعالیت خود، وامدار روزنامه‌نگاران استخوان‌خردکرده‌ای بود که هریک، تجربیات خود را در اختیار جوانان نسل بعدی قرار دادند و حالا در دومین قرن فعالیت خود لازم است در کنار استفاده از تجارب گرانمایه روزنامه‌نگاران کهنه‌کار، به جوان‌ها اعتماد کند که زبان نسل جدید را بهتر می‌شناسند و با قواعد کار برای آنان آشنایند.

امروز روز همه کسانی است که قلم برداشته و قدم به راه اطلاع‌رسانی و بالابردن آگاهی عمومی گذاشته‌اند؛ پیام‌آورانی که حتی اگر تلاششان، به بازشدن تنها یک گره از مشکلات مردم انجامیده باشد، شایسته تقدیر و تحسینند. روزنامه اطلاعات نیز می‌کوشد همچنان در این راه قدم بردارد و صدای مردمی باشد که شنیده نمی‌شوند.