به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از تایمز هند، کان که تحت طرح ملی هواپیماهای رزمی ترکیه توسعه یافته، پیش از این آزمایش‌های تاکسی موتوردار را با نمونه اولیه P1 خود در تأسیسات صنایع هوافضای ترکیه در آنکارا به پایان رسانده است. اولین پرواز نمونه اولیه P0 در اوایل سال 2024 انجام شد که نشان‌دهنده گذار سریع از طرح مفهومی به آزمایش پرواز بود.

نمونه اولیه P1 که اخیراً مراحل آزمایشی را پشت سر گذاشته، دارای آیرودینامیک بهبودیافته، ورودی‌های هوای بازطراحی‌شده، نرم‌افزار کنترل پرواز پیشرفته و یک رادار بومی ترکیه است. گرچه در حال حاضر از موتورهای وارداتی جنرال الکتریک F110 - همان موتورهای F-16 ترکیه - استفاده می‌شود، آنکارا در حال توسعه موتور TF35000 خود است تا از خودکفایی در درازمدت اطمینان حاصل کند.

رویکرد ترکیه به خاطر راهبرد آزمایش چند نمونه اولیه آن بسیار مهم است، به طوری که انتظار می‌رود چند فروند از این هواپیماها به زودی پرواز کنند و این امر امکان اعتبارسنجی همزمان سامانه‌های مختلف و فشرده‌سازی جدول زمانی توسعه را فراهم می‌کند. انتظار می‌رود تحویل اولیه در سال ۲۰۲۸ آغاز شود و تولید انبوه برای اوایل دهه ۲۰۳۰ برنامه‌ریزی شده است.

در مقابل، برنامه AMCA هند هنوز حتی یک نمونه اولیه هم تولید نکرده است. آژانس توسعه هوانوردی (ADA) و شرکت هوانوردی هندوستان (HAL) مرحله طراحی را تکمیل و بودجه آن را تأمین کرده‌اند. اما اولین پرواز آن قبل از اوایل دهه 2030 بعید است. چالش‌های مداوم شامل تأخیر در انتخاب موتور، پیشرفت کند در توسعه مواد پنهان‌کاری و فقدان یک راهبرد نمونه‌سازی موازی است.

نمونه‌های اولیه و مدل تولیدی اولیه از موتور GE F414 بهره خواهند برد که نیروی محرکه LCA Mk-2 را نیز تأمین خواهد کرد. با این حال و با وجود توافق هند و ایالات متحده برای انتقال ۸۰ درصد فناوری، پیشرفت کمی در مورد قرارداد موتور حاصل شده و افزایش هزینه‌ها و سایر مسائل، امضای توافق نهایی را به تأخیر انداخته است.

AMCA به عنوان یک جنگنده رادارگریز دو موتوره با محفظه‌های داخلی تسلیحات و حسگرهای پیشرفته در نظر گرفته شده، اما پیشرفت ملموس در این زمینه همچنان کند بوده است. مهلت باز کردن پیشنهادها برای انتخاب یکی از سه نهاد رقیب برای این برنامه، تا پایان این ماه تمدید شده که باعث می‌شود جدول زمانی طولانی‌تر شود.

پیشرفت ترکیه در کان نشان می‌دهد چگونه نمونه‌سازی تهاجمی، ادغام حسگرهای بومی و اولویت‌بندی سیاسی پایدار می‌تواند توسعه را تسریع کند. اتکای هند به چرخه‌های طراحی طولانی‌مدت و مشارکت‌های خارجی، خطر افزایش شکاف را به همراه دارد. مگر اینکه جدول زمانی فشرده و قابلیت‌های بومی تقویت شود.

هند می‌تواند در رقابت برای به میدان فرستادن جنگنده‌های نسل پنجم، عقب‌تر از بقیه قرار بگیرد، در حالی که چین در حال حاضر تعداد چشمگیری از این هواپیماها را در اختیار دارد و انتظار می‌رود پاکستان هم جنگنده‌های نسل پنجم را از پکن خریداری کند.