به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از بلومبرگ، این افزوده جدید به زرادخانه پکن در زمانی رخ میدهد که ایالات متحده پس از شش ماه جنگ با ایران، با مشکل تامین موشکهای دفاع هوایی حیاتی و سلاحهای تهاجمی دوربرد مواجه است. این میتواند تهدیدی برای هواپیماهایی مانند تانکرهای سوخترسانی هوایی، جتهای هشدار اولیه و کنترل هوایی و پستهای فرماندهی پرنده، از جمله هواپیمای دیدبان شب E-4B نیروی هوایی آمریکا، باشد.
یک فرد آگاه مستقیم به بلومبرگ گفت که ارتش چین همچنین قابلیتهای هوا به هوا را به برخی موشکهای کروز مافوق صوت افزوده و قابلیتهای ضد کشتی را در چند نوع موشک تعبیه کرده است. چین تنها کشوری است که علناً وسایل نقلیه گلاید مافوق صوت (HGV) را که قادر به پرتاب موشکهای هوا به هوا هستند، به کار میگیرد و توسعه میدهد.
این تحولات نشاندهنده گسترش چشمگیر تلاشهای این کشور برای استفاده از زرادخانه موشکی رو به رشد خود - بزرگترین زرادخانه موشکی جهان با بیش از ۳۱۵۰ سلاح بالستیک - برای طیفی گسترده از ماموریتهای نظامی است.
درباره سلاحهای جدید چین
یک وسیله نقلیه مافوق صوت یا HGV، کلاهکی است که میتواند پس از پرتاب توسط موشک، با سرعت مافوق صوت در جو مانور دهد. توانایی آن در مانور در مسیر خود به سمت هدف، برد را افزایش داده و رهگیری را دشوارتر میکند. یک HGV مستقر از موشک DF-17 چین میتواند حدود ۲۴۱۴ کیلومتر را طی کند که کمی کمتر از فاصله چین تا گوام، یک سایت نظامی بزرگ در غرب اقیانوس آرام، از خاک آمریکا است.
موشک پیشرفتهتر DF-27 چین حداکثر برد تخمینی حدود ۸۰۰۰ کیلومتر دارد که بالقوه اهدافی به دوردست هاوایی را در برد خود قرار میدهد. با این حال، استفاده از سلاحی مشتق از یک موشک بالستیک برای حمله به یک هواپیمای دوردست پرهزینه، دشوار و پرخطر است. یک موشک بالستیک با حداکثر برد، میتواند ۲۰ دقیقه یا بیشتر طول بکشد تا به هدف خود برسد و به اطلاعات هدفگیری بسیار دقیق و بهروزرسانی مداوم نیاز دارد.
بر اساس گزارشها، آن «زنجیره کشتار» طولانیِ رساندن اطلاعات حسگرهای دوردست به موشک، مختل کردن عملیات را آسانتر میکند. همچنین این خطر وجود دارد که حملهای با استفاده از موشک بالستیک با حمله هستهای اشتباه گرفته شود. به گفته بلومبرگ، این مشکل به اصطلاح تمایز، استفاده از این سلاح را پیچیده میکند، بهویژه در طول یک جنگ تمامعیار، زمانی که ممکن است ناخواسته یک پاسخ هستهای را برانگیزد.
درون یک زرادخانه رو به رشد
در گزارشی در سال ۲۰۲۶، موسسه مطالعات هوافضای چین نیروی هوایی ایالات متحده خاطرنشان کرد که تلاشهای نوسازی موشکی چین به شکلی فزاینده «توانایی وارد کردن آسیب هماهنگ و در سطح سیستم در معماری عملیاتی دشمن» را در اولویت قرار میدهد. بلومبرگ در گزارشی در ماه مه، به مقیاس سرمایهگذاری پکن در بخش دفاعی پرداخت و گزارش داد که تولید موشک چین در سال ۲۰۲۵ با سریعترین سرعت خود از زمان روی کار آمدن شی جینپینگ در سال ۲۰۱۳ افزایش یافته است.
طبق برآوردهای پنتاگون، تا سال ۲۰۲۴، چین حداقل ۳۱۵۰ موشک بالستیک و ۳۰۰ موشک کروز زمینی دارد. این تعداد به ترتیب افزایش ۱۴۷ درصدی و ۵۰ درصدی را نسبت به سال ۲۰۱۵ نشان میدهد، زمانی که ایالات متحده شروع به افشای چنین برآوردهایی کرد.
آینده درگیری
سلاحهای هوا به هوای دوربرد، کلید هر گونه درگیری آینده محسوب میشوند. ایالات متحده موشک AIM-174B را از موشک دفاع هوایی SM-6 ساخت RTX Corp. توسعه داده است؛ برد دقیق آن محرمانه است، اما SM-6 زمینی بردی معادل 400 کیلومتر یا بیشتر دارد. روز شنبه، نیروی دریایی ایالات متحده اعلام کرد در حال آزمایش موشک هوا به هوای AIM-424 Malice از واحد RTX شرکت Raytheon است که گفته میشود بردی بیش از 500 کیلومتر دارد.
انتظار میرود موشک AIM-260 ساخت شرکت لاکهید مارتین که در حال تولید است اما هنوز به خدمت گرفته نشده هم برد بسیار بالایی داشته باشد. موشک Meteor متعلق به شرکت MBDA Missile Systems Services SAS که به شکل گسترده در اروپا مورد استفاده قرار میگیرد، مجهز به موتور رمجت است و میتواند اهداف را در فاصله بیش از 150 کیلومتری هدف قرار دهد.
