به گزارش اطلاعات آنلاین، مطالعه جدید دیوان محاسبات آمریکا نشان می‌دهد مسئله پیش‌پاافتاده تعمیر و نگهداری، همین حالا هم توان ناوگان موجود را می‌خورد و جنگ شکست‌خورده با ایران، آشکار کرده که چقدر ظرفیت اضافی باقی مانده است.

بیش از ۱۵۰۰۰ روز عملیاتی به دلیل تأخیر در تعمیر زیردریایی‌های تهاجمی طی دهه گذشته از دست رفته و حدود ۳.۵ میلیارد دلار صرف نگهداری خدمه و زیردریایی‌هایی شده که هیچ توان عملیاتی ارائه نکرده‌اند.

هزینه هر روز توقف زیردریایی‌های کلاس لس‌آنجلس تقریباً ۲۲۰ هزار دلار است؛ رقمی که برای زیردریایی‌های کلاس ویرجینیا از ۲۳۷ هزار دلار در روز فراتر می‌رود. یکی از زیردریایی‌ها، یواس‌اس پاسادنا، از ژانویه ۲۰۲۵ در انتظار از رده خارج‌شدن است و انتظار نمی‌رود تا نوامبر ۲۰۲۸ جایگاهی در حوضچه تعمیراتی پیدا کند.

دیوان محاسبات آمریکا هشدار می‌دهد که «زمان توقف غیرفعال زیردریایی‌ها بدتر خواهد شد» و بین سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۰ نیروی دریایی با ۱۵ زیردریایی و ۱۴۰۰۰ روز توقف غیرفعال روبه‌رو خواهد بود؛ با هزینه تخمینی بیش از سه میلیارد دلار بدون هیچ خروجی عملیاتی.

علاوه بر این، زیرساخت‌ها در حال فروریختن‌اند. تعمیرات به چهار حوضچه دولتی — پورتسموث، نورفولک، پوجت ساند و پرل هاربر — به‌علاوه دو حوضچه خصوصی وابسته است که همه اینها از تأسیسات فرسوده، کمبود مزمن نیروی کار و محدودیت مواد رنج می‌برند.

در همین حال، راه‌حل‌های پیشنهادی نیروی دریایی ناکافی است: تخلیه سوخت در کنار اسکله (بدون مطالعه امکان‌سنجی)، استفاده از حوضچه‌های خشک شناور (بدون تحلیل فنی)، یا انتقال خدمه (که به دلیل همان کمبود ظرفیت مسدود است).

به گزارش دیوان محاسبات، مشکلات گزارش‌شده برای زیردریایی‌های تهاجمی در دیگر بخش‌های ناوگان هم بازتاب دارد و بخشی از یک فساد ساختاریافته است.