به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از Discover Food، محققان با کنترل دقیق نور مورد استفاده برای رشد جلبک ها، بر یک مشکل بزرگ با اسپیرولینا معمولی غلبه کرده اند که عمدتا حاوی نوعی B۱۲ است که بدن انسان نمی تواند از آن استفاده کند. سیستم کربن خنثی می تواند منبع پایدارتری از ویتامین ضروری را فراهم کند.

پژوهشگرانی از ایسلند، دانمارک و اتریش با استفاده از بیوتکنولوژی پیشرفته و شرایط نوری با دقت کنترل شده، زیست توده اسپیرولینای غنی از کربن و غنی از مواد مغذی حاوی ویتامین B۱۲ فعال تولید کردند. به گفته محققان، این اولین بار است که ویتامین B۱۲  فعال بیولوژیکی در اسپیرولینا گزارش شده است.

مشکل جهانی ویتامین  B۱۲

ویتامین B۱۲ یک ریز مغذی ضروری است که در چندین فرآیند حیاتی در بدن از جمله تشکیل گلبول های قرمز خون و عملکرد طبیعی سیستم عصبی نقش دارد. تخمین زده می شود که بیش از یک میلیارد نفر در سراسر جهان سطوح پایینی از این ویتامین دارند.

برای بسیاری از مردم، گوشت و محصولات لبنی منابع غذایی مهم B۱۲ هستند. میزان مصرف توصیه شده توسط محققان ۲.۴ میکروگرم در روز است. با این حال، تولید غذاهای حیوانی در مقیاس مورد نیاز برای پاسخگویی به تقاضای جهانی هزینه‌های زیست‌محیطی را نیز به همراه دارد که باعث علاقه به جایگزین‌های پایدارتر شده است.

جلبک سبز آبی اسپیرولینا (Arthrospira platensis) اغلب به عنوان یکی از این گزینه ها تبلیغ می شود زیرا مواد مغذی آن متراکم است و می تواند با ردپای محیطی نسبتاً کمی کشت شود. اما یک مانع بزرگ وجود داشته است.

اسپیرولینا سنتی حاوی مقدار زیادی از B۱۲ خود به شکل شبه ویتامین B۱۲ است. اگرچه از نظر شیمیایی شبیه به ویتامین مورد نیاز انسان است، اما این فرم برای افراد در دسترس زیستی نیست، به این معنی که بدن نمی تواند به طور موثر از آن استفاده کند. این محدودیت مانع از آن شده است که اسپیرولینا معمولی به عنوان یک جایگزین قابل اعتماد برای ویتامین B۱۲ حیوانی عمل کند.

برای رفع این مشکل، پژوهشگران یک مطالعه اکتشافی روی یک پلت فرم بیوتکنولوژی توسعه یافته توسط VAXA Technologies در ایسلند انجام دادند. آنها طراحی مهندسی سیستم، ورودی‌های آن (مانند انرژی) و ترکیب تغذیه‌ای زیست توده‌ای که تولید می‌کرد را بررسی کردند.

یکی از ویژگی های اصلی این فناوری مدیریت فوتونیک (شرایط نور اصلاح شده) است. با تغییر محیط نوری که در آن اسپیرولینا رشد می کند، محققان توانستند تولید ویتامین B۱۲ فعال بیولوژیکی را تشویق کنند.

اسپیرولینا کشت شده همچنین حاوی ترکیبات زیست فعال دیگری است که با خواص آنتی اکسیدانی، ضد التهابی و تقویت کننده سیستم ایمنی مرتبط است.

مهمتر از همه، زیست توده کربن خنثی حاصل حاوی ۱.۶۴ میکروگرم ویتامین B۱۲ فعال در هر ۱۰۰ گرم بود، در حالی که در گوشت گاو ۰.۷-۱.۵ میکروگرم در هر ۱۰۰ گرم بود.

یافته‌ها نشان می‌دهند که اسپیرولینا با کنترل فتوسنتزی می‌تواند سطوح مطلوبی از ویتامین B۱۲ فعال تولید کند که جایگزینی پایدار برای غذاهای سنتی حیوانی است.

منبعی پایدارتر از یک ویتامین ضروری

اگر بتوان این رویکرد را با موفقیت گسترش داد، اسپیرولینا با کنترل فتوسنتزی می‌تواند راه دیگری برای رفع کمبود ویتامین B۱۲ فراهم کند و در عین حال وابستگی به تولید گوشت و لبنیات را کاهش دهد.

این کار همچنین نشان می‌دهد که چگونه بیوتکنولوژی می‌تواند خواص تغذیه‌ای میکروارگانیسم‌ها و دیگر منابع غذایی با رشد سریع را تغییر دهد. محققان به جای کشت ساده اسپیرولینا معمولی، شرایط رشد آن را تغییر می دهند تا تولید ترکیبات خاصی را که برای انسان مفید است، تشویق کنند.

این یافته ها نشان دهنده گامی به سوی توسعه منابع پایدارتر مواد مغذی ضروری است؛ اگرچه تحقیقات بیشتر و تولید در مقیاس بزرگتر برای تعیین این که چگونه این فناوری می تواند در سیستم های غذایی دنیای واقعی جا بیافتد مورد نیاز است.