وزیر علوم، تحقیقات و فناوری با تأکید بر اینکه بازسازی پس از جنگ تنها به ساخت زیرساختها و بازسازی اقتصادی محدود نمیشود، گفت: مهمترین چیزی که باید پس از جنگ بازسازی شود، مفهوم «ما» است و این امر زمانی محقق میشود که گروههای مختلف اجتماعی دوباره منافع مشترکی برای با هم بودن و کنار هم زیستن پیدا کنند.
به گزارش روابطعمومی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، حسین سیمایی، دیروز در آیین رونمایی از مجموعه کتاب ۱۲جلدی «تجربههای جهانی بازسازی پساجنگ» در مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، با اشاره به محتوای این مجموعه گفت: سختترین روز یک کشور، روزی است که جنگ تمام شده و مردم باید ببینند چگونه دوباره با هم زندگی کنند و آبادانی را از کجا شروع کنند و اولویتهایشان چیست. وی افزود: چند درس سیاستگذاری وجود دارد. نخست اینکه بازسازی با امنیت آغاز میشود. اقتدار نظامی، سپر دفاعی و تجهیز به موشک و پهپاد یک ضرورت است، اما برای ساختن کشور کافی نیست. ما نیازمند امنیت روانی، امنیت اقتصادی و امنیت غذایی هستیم.
وزیر علوم، درس دوم سیاستگذاری در دوره پساجنگ را آغاز سریع زندگی عادی دانست و گفت: در پساجنگ باید خیلی سریع زندگی عادی را آغاز کرد. منظورم این نیست که دولت و کشور نباید به پروژههای بزرگ بپردازند؛ پروژههای بزرگ بسیار خوب هستند و باید زیرساختها را ساخت، اما آنچه برای مردم ملموس است، خدمات آب، انرژی، مدرسه، دانشگاه و حملونقل است. وظیفه دولت این است که قابلیت زیستن را ایجاد کند و بعد، توسعه را دنبال کند. وی عدالت را سومین درس سیاستگذاری در دوره پساجنگ دانست و گفت: عدالت یک ضرورت است و در پساجنگ اهمیت بیشتری پیدا میکند، اما عدالت نباید با چرخه انتقام، یکی پنداشته شود.قربانیان جنگ اگر فراموش شوند، احساس بیعدالتی میکنند. سوال این است که با گذشته چه باید کرد؟ اگر گذشته را کاملاً نادیده بگیریم، سختیهایی ایجاد میشود و اگر بخواهیم مدام به فکر انتقام باشیم نیز مشکلات دیگری ایجاد خواهد شد. سیمایی، چهارمین و مهمترین موضوع را بازسازی مفهوم «ما» دانست و اظهار کرد: مهمترین چیزی که باید بازسازی شود، «ما» است. ساختمان را میشود دوباره ساخت، اما اگر گروههای اجتماعی بعد از جنگ همچنان بازسازی نشده باشند، بازسازی واقعی محقق نشده است.
شما چه نظری دارید؟