به گزارش اطلاعات آنلاین، این خلبان در مصاحبه اخیر خود اظهار داشت: «J-10C یک نسل از F-16 جلوتر است. از نظر رادار، سامانه‌های اویونیک، سامانه‌های جنگ الکترونیک و به ویژه سامانه‌های تسلیحاتی با استفاده از موشک‌های PL-15، F-16 کاملاً با آن غیرقابل مقایسه است.» هر دو نوع جنگنده، طرح‌های سبک تک‌موتوره هستند و نیروی هوایی پاکستان هم از انواع F-16 دوران جنگ سرد و هم از انواع مدرن‌تر F-16 Block 50/52 استفاده می‌کند.

اف-۱۶ در دهه ۲۰۰۰ قابلیت‌های خود را با جنگنده چینی JF-۱۷ مقایسه می‌کرد، تا اینکه در اوایل دهه ۲۰۲۰، جی‌اف-۱۷ بلاک ۳ و پس از آن جی-۱۰سی که توانایی بیشتری دارد، از آن پیشی گرفتند. هر دو این جنگنده‌های چینی که اخیراً خریداری شده‌اند، هواپیماهای پیشرفته نسل ۴+ محسوب می‌شوند که از بسیاری از فناوری‌های اویونیک و تسلیحاتی مشابه جنگنده نسل پنجم جی-۲۰ استفاده می‌کنند. گزارش خلبان پس از تأیید این موضوع منتشر شد که طبق گزارش‌ها، اف-۱۶ در طول درگیری هند و پاکستان در سال ۲۰۲۵ به دلیل برد محدود موشک‌های هوا به هوای AIM-۱۲۰C-۵ خود، محدود شده و این امر نشان‌دهنده اختلاف فزاینده بین جنگنده‌های ساخت آمریکا و هواپیماهای جنگی جدیدتر پاکستان است که از چین تأمین شده‌اند. برد تقریبی ۱۰۰ کیلومتری موشک AIM-120C-5 و جستجوگر قدیمی آن، در مقایسه با برد نزدیک به ۳۰۰ کیلومتری و جستجوگر راداری مدرن AESA موشک چینی PL-15، ضعیف است.

ورود به خدمت J-10C برای اولین بار، مزیت فراوانی را برای واحدهای جنگنده پاکستانی نسبت به واحدهای موجود در خدمت نیروی هوایی هند فراهم کرد، به طوری که این هواپیما در ماه مه ۲۰۲۵، بین یک تا چهار جنگنده رافال هندی را سرنگون کرد. مقامات بنگلادشی در ماه اوت، سابقه جنگی J-10C در خدمت پاکستان را به عنوان دلیلی برای انتخاب این نوع جنگنده نسبت به هواپیماهای رقیب غربی ذکر کردند. پیروزی‌های J-10Cهای پاکستانی بر رافال‌های نیروی هوایی هند، منحصر به فرد نبود و منابع متعدد تأیید کردند که این هواپیما در نبردهای شبیه‌سازی‌شده هوا به هوا علیه یوروفایترهای نیروی هوایی امیر قطر، پیروزی‌های چشمگیری کسب کرده و در طول نبردها به امتیاز ۹-۰ دست یافته است.

چین در حال حاضر نزدیک به یک دهه است که در توسعه جنگنده‌های نسل ششم در جهان پیشرو و اعتبار صنعت هوانوردی جنگنده‌های آن همچنان رو به رشد است. نیروی هوایی پاکستان، به عنوان اولین اپراتور جنگنده‌های نسل «۴+» چینی، نقش مهمی در نشان دادن این مزایا به بسیاری از نقاط جهان ایفا کرده است. قابلیت‌های اثبات‌شده J-10C و پیش‌بینی پاکستان برای خرید انواع پیشرفته‌تر جنگنده‌های چینی، فشار زیادی بر نیروی هوایی هند برای نوسازی بیشتر قابلیت‌های خود وارد کرده و خرید جنگنده‌های نسل پنجم Su-57 روسی و سامانه‌های دفاع هوایی S-400 به عنوان تنها گزینه کوتاه‌مدت برای جلوگیری از تسلط هوایی رو به رشد پاکستان به نظر می‌رسد. گرچه Su-57 از J-20 توانایی کمتری دارد، اما انتظار می‌رود نسبت به J-10C برتری داشته باشد و بالقوه می‌تواند هنگام عملیات در کنار S-400 و سایر دارایی‌های پشتیبانی، با جنگنده‌های پیشرفته‌تر درگیر شود.