به گزارش اطلاعات آنلاین، رئیسجمهور ایالات متحده، که کارنامه املاک و مستغلاتش همواره با ادعاهای گزاف و نماهای سطحی از تجمل شناخته شده، پایتخت آمریکا را به قلمروی شخصی برای اجرای رویاهای مالیخولیایی و پرزرقوبرق خود تبدیل کرده است. این روند که منتقدان آن را «مارآلاگوئهسازی واشنگتن» مینامند، ترکیبی آشکار از ابتذال، خودنمایی بیرحمانه و سقوط کامل معیارهای زیباییشناختی است.
نخستین و جنجالیترین شاهکار این دوران، سالن رقص جدید و گلوگشاد کاخ سفید است؛ سازهای شبیه به کیک عروسی چندلایه که با لوسترهای عظیم و جزئیات کلاسیک سرهمبندیشده، روی یک پناهگاه هستهای ششطبقه سوار شده است. این بنا که حجم آن سه برابر ساختمان اصلی کاخ سفید است، توازن بصری محوطه را کاملاً به هم ریخته و کاخ سفید را شبیه به خرچنگی نامتقارن کرده که ضمیمهای غولپیکر آن را بلعیده است. طراحان این پروژه حتی پیشبینی کردهاند که روی سقف این سالن، یک پایگاه پهپاد و سیستم پدافند موشکی نصب شود؛ ترکیبی نامتوازن از یک تالار رقص سلطنتی و یک تاسیسات نظامی مخوف که گویی از فیلمهای درجهیک هالیوودی الهام گرفته شده است.
اما این پایان ماجرا نیست. دومین پروژه خودنمایانه ترامپ، ساخت یک طاق پیروزی عظیم ۲۵۰ فوتی در جزیره کلمبیا است که در بالاترین نقطه آن، مجسمهای غولپیکر از «بانوی آزادی با بالهای طلا» خودنمایی میکند. این بنای عظیم که به دستور مستقیم ترامپ و برای تجلیل از خودش طراحی شده، با بلوکهای سفید گرانیتی و تزئینات بیش از حد، استانداردهای طراحی کلاسیک را به تمسخر گرفته است. ماکت اولیه این طاق که تابستان گذشته با مواد ارزانقیمت در یک نمایشگاه به نمایش درآمد، در برابر گرما تاب برداشت و پوستهپوسته شد تا منتقدان بلافاصله لقب تحقیرآمیز «طاق تمو» را روی آن بگذارند.
در کنار این سازههای عظیم، ولخرجیهای سلیقهناشناسانه دیگری نیز در جریان است. میلیونها دلار صرف طلاکاری مجسمههای اسبسوار، بازسازیهای شتابزده استخر یادبود لینکلن که به جای آب زلال به رنگ سبز مردابی درآمده، و خرید اقلام لوکس و دکوراسیون افراطی برای دفتر بیضی شده است. فضایی که اکنون بیشتر به نمایشگاه یک انبوهساز ورشکسته شبیه است تا دفتر کار رهبر یک کشور قدرتمند.