به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، گذرنامه، پول و یک همراه برای حمایت عاطفی: دونالد ترامپ در سفر اخیرش به ایرلند، تمام ملزومات سفر را به همراه داشت. رئیسجمهور صبح شنبه برای بازی گلف، دیدار با رهبران این کشور و بیان اظهاراتی جنجالی درباره اتحاد [ایرلند] وارد دوبلین شد. ملانیا در این سفر همسرش را همراهی نکرد (ترامپ گفت: «اوه، او سلام میرساند»)، اما دستیار وفادارش، ناتالی هارپ، آشکارا کنار او حضور داشت.
احتمالاً هارپ را میشناسید: این دستیار ۳۵ ساله ماه گذشته خبرساز شد؛ آن هم پس از آنکه جان آساف، سناتور دموکرات، کنایه زد که ترامپ نمیخواهد به وظایفش عمل کند و فقط میخواهد «سالن رقصش را بسازد و با ناتالی سفر کند». اگر واکنش نامتعارف و تند دولت ترامپ نبود، آن اظهارنظر بهسرعت فراموش میشد (نمونهای از آن واکنش: «جان جکآف [توهینی رکیک] باید بزرگترین بازنده و ذلیلترین فرد در دنیای سیاست باشد»)، اما همین واکنش جنجال رسانهای بزرگی به پا کرد.
ناگهان توجهها به سمت هارپ جلب شد؛ کسی که به «پرینتر انسانی» معروف است، زیرا همواره با یک چاپگر قابلحمل به دنبال رئیس جمهوری آمریکا میرود تا نسخههای چاپیِ گزارشهای خبریِ بابمیل و تحسینآمیز را به دست او برساند. به نظر میرسد او شیفتگیِ نگرانکنندهای نسبت به رئیس خود دارد و ترامپ نیز از این توجه استقبال میکند: اخیراً فاش شد که ترامپ به او (و دو دستیار زن دیگر) مبلغ ۴۵ هزار دلاربه عنوان هدیه نقدی برای یک تعطیلات دلچسب پرداخت کرده است.
شاید هارپ چهرهای کنجکاویبرانگیز باشد، اما جریان اخبار بسیار پرشتاب است. سفر کاری اخیر این «پرینتر انسانی» به ایرلند هم اگر رفتار بسیار عجیب کاخ سفید در قبال آن نبود، چندان مهم به نظر نمیرسید. روز شنبه، آرون روپار، روزنامهنگار مستقل، عکسی از این دستیار منتشر کرد و نوشت: «ببینید چه کسی به ایرلند سفر کرده است! #سفر_با_ناتالی». این پست ظاهراً خشم حساب کاربری «Rapid Response 47» (واکنش سریع ۴۷) متعلق به کاخ سفید را برانگیخت و آنها در پاسخ، حملهای شخصی را آغاز کردند و نوشتند: «ترامپ در واقع با کارکنانش سفر میکند. اما آرون، در سوی دیگر، یک آدم بیمار، متوهم و عجیبوغریب (در دهه چهل زندگیاش) است که پشت کیبورد مینشیند و چنین مطالب مشمئزکنندهای منتشر میکند.»
کسانی که خودشان در خانههای شیشهای زندگی میکنند (و آسیبپذیرند)، شاید بهتر باشد سنگ پرتاب نکنند. حالا که صحبت از بهترین رویههاست، بد نیست کسانی که در حوزه ارتباطات حرفهای فعالیت میکنند، متوجه این نکته باشند که نادیده گرفتن توییت «روپار» (Rupar) اقدامی عاقلانه میبود. اما آنها در عوض تصمیم گرفتند آن را برجسته کنند و دوباره بحث درباره رابطه «هارپ» (Harp) و ترامپ را سر زبانها بیندازند.
این موضوع ما را به پرسشی میرساند که در دوران ریاستجمهوری ترامپ بارها مطرح شده است: آیا تمام این ماجراها نوعی ترفند زیرکانه برای منحرف کردن افکار عمومی است؟ آیا تیم ترامپ ترجیح میدهد توجه مردم به جای ایران، پروندههای «اپستین» یا وضعیت اقتصادی، معطوف به «هارپ» باشد؟ یا اینکه رئیس جمهوری صرفاً دور و بر خود را با مشتی احمق پر کرده است؟ با اطمینان بالا میتوان روی گزینه دوم شرط بست.