مجسمه ابوریحان بیرونی از سنگ و فلز است
در شماره ۱۱ شهریور  ماه، به مناسبت روز علوم پایه، روزنامه اطلاعات با انتشار تصویری ازمجسمه دانشمند بزرگ ایرانی، ابوریحان بیرونی، توجه بسیاری را به خود جلب کرد. با این حال، لازم می‌دانم نکته‌ای را جهت حفظ شأن این شخصیت برجسته و دقت در نمایش آثار هنری به اطلاع برسانم.  تصویر منتشر شده، به گونه‌ای است که گویی مجسمه از پارچه بافت نازک ساخته شده است؛ در حالی که این اثر ارزشمند، از سنگ و فلز ساخته و بافت قدرتمند خود را دارد. کیفیت یا زاویه عکس چاپ شده، برخلاف ماهیت استوار و باوقار این مجسمه، جلوه‌ای نادرست به آن داده است. در نهایت، مایه خوشحالی است اگر در مطالب آتی، علاوه بر بزرگداشت دانشمند، از هنرمند خالق این اثر، مرحوم استاد محمدعلی مددی نیز یاد شود تا هنر خالقان این آثار ماندگار نیز در تاریخ ثبت گردد. 
جلوی قراردادهای نجومی در فوتبال و ناترازی بنزین را بگیرید 
با تبریک صدسالگی روزنامه اطلاعات، به‌عرض می‌رسانم که ۶۲ سال است خواننده این روزنامه هستم و همواره مطالب آن را دنبال می‌کنم. نخست آن‌که فوتبالیست‌ها برای یک فصل بازی، قراردادهایی با مبالغ چند میلیاردی می‌بندند. در مقابل، یک کارگر یا کارمند معمولی باید چند سال کار کند تا بتواند معادل چنین درآمدی، دریافت کند. شایسته است مسئولان و نهادهای مربوط، برای کاهش این فاصله و برقراری عدالت در پرداخت‌ها، چاره‌ای بیندیشند. همچنین درباره ناترازی بنزین پیشنهاد می‌کنم سهمیه بنزین با نرخ‌های ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ تومان همچنان به دارندگان وسایل نقلیه اختصاص یابد و چنانچه پس از تأمین این سهمیه‌ها، مقداری بنزین مازاد بر نیاز کشور  باقی ماند، به جای عرضه آن در جایگاه‌ها، معادل آن به کارت دارندگان وسایل نقلیه واریز شود. شاید با اجرای چنین طرحی، هم مصرف مدیریت شود و هم بخشی از مشکل ناترازی بنزین کاهش یابد. 
خواننده بسیار قدیمی روزنامه 
سرمایه‌های ملی در حال نابودی؛ تدبیر شهرداری کجاست؟ 
اخیراً گزارش‌هایی مبنی بر خشک شدن درختان پارک‌های جنگلی چیتگر و سرخه‌حصار منتشر شده که مسئولان شهرداری دلیل آن را کمبود منابع آبی عنوان کرده‌اند. جای تعجب و تأمل است که در همین شرایط، شاهد آبیاری شمشادهای حاشیه بلوار پیروزی هستیم؛ در حالی که می‌دانیم این گیاه نیاز آبی کمی دارد و در این شرایط بحرانی، اولویت‌بندی مصرف آب باید بر حفظ ریه‌های تنفسی شهر (پارک‌های جنگلی) متمرکز باشد. معلوم نیست بر چه اساسی مدیریت منابع آب در شهرداری صورت می‌گیرد که درختان تنومند و ارزشمند در حال نابودی‌اند؛ اما آب برای گیاهان کم‌اهمیت‌تر هدر می‌رود. از مدیریت شهرداری انتظار می‌رود پیش از آنکه فاجعه زیست‌محیطی وسیع‌تری رخ دهد، در شیوه آبیاری و اولویت‌بندی خود تجدیدنظر کند. 
با تشکر ـ آشتیانی