به گزارش اطلاعات آنلاین، یک داروی آزمایشی جدید به نام CS18 ممکن است با غیرفعال کردن چندین مکانیسم دفاعی که تومورها برای زنده ماندن در برابر درمان استفاده می‌کنند، به شکستن مقاومت دارویی سرطان کمک کند. این دارو درمان‌های موجود را تقویت کرده، حساسیت دارویی را در سلول‌های مقاوم سرطان ریه بازیابی کرده و رشد تومور را در مدل‌های حیوانی کند کرده است.

محققان کالج پزشکی بیلور یک داروی آزمایشی به نام CS18 توسعه داده‌اند که ممکن است به درمان‌های سرطان علیه تومورهای مقاوم در برابر درمان کمک کند. این مطالعه، شواهد اولیه‌ای را ارائه می‌دهد که از تحقیقات بیشتر در مورد CS18  به عنوان یک درمان احتمالی سرطان در آینده حمایت می‌کند.

مقاومت درمانی مانع اصلی برای دستیابی به درمان‌های مؤثر و بادوام سرطان است. در حالی که برخی از درمان‌ها در ابتدا مؤثر هستند، بسیاری از بیماران در نهایت عود می‌کنند زیرا سلول‌های سرطانی می‌توانند مسیرهای بیولوژیکی جبرانی و همگرا را فعال کنند که به آنها اجازه می‌دهد بر اثرات سمی درمان غلبه کنند و بقای خود را افزایش دهند..

هدف قرار دادن شبکه بقای سرطان

محققان به جای تمرکز بر یک مسیر واحد سرطان، تصمیم گرفتند دارویی را توسعه دهند تا بتواند در یک مرکز کنترل گسترده‌تر تداخل ایجاد کند که در چندین فرآیند ترویج سرطان به طور همزمان دخیل است. هدف آنها پروتئین متصل شونده به توپوایزومراز IIß 1 (TopBP1) بود که تیم آن را به عنوان "صفحه کلید بیولوژیکی" توصیف می‌کند زیرا به تنظیم مسیرهای متعدد مرتبط با رشد و بقای سرطان کمک می‌کند.

محققان می‌خواستند مشخص کنند که آیا مختل کردن این نقطه کنترل مرکزی می‌تواند پاسخ‌های درمانی طولانی‌تری ایجاد کند و به غلبه بر مقاومت کمک کند یا خیر.

آزمایش CS18 در چندین سرطان

محققان این دارو را در چندین نوع سلول سرطانی، از جمله سرطان سینه سه‌گانه منفی، سرطان تخمدان، آدنوکارسینوم ریه، کارسینوم سلول سنگفرشی ریه و لوسمی میلوئید حاد مشاهده کردند. داروی CS18 برای سلول‌های غیرسرطانی سمیت کمتری داشت.

نتایج به ویژه زمانی قابل توجه شد که CS18 با داروهای سرطانی که در حال حاضر استفاده می‌شوند، جفت شد. ترکیب CS18 با درمان‌هایی مانند مهارکننده‌های PARP یا اوسیمرتینیب، سلول‌های سرطانی را مؤثرتر از هر دو درمان به تنهایی از بین برد.

در مورد سلول‌های سرطان ریه که از قبل در برابر اوسیمرتینیب مقاوم بودند، افزودن CS18 حساسیت سلول‌ها را به اوسیمرتینیب بازگرداند و مرگ سلول‌های سرطانی را افزایش داد. پژوهشگران کاهش قابل توجهی در رشد تومور در مدل‌های حیوانی مشاهده کردند که هیچ کاهش وزن عمده یا علائم دیگری از سمیت نداشت.

یک استراتژی بالقوه علیه مقاومت دارویی

بر اساس این یافته‌ها، محققان پیشنهاد می‌کنند که CS18 به عنوان یک جزء احتمالی از درمان‌های ترکیبی سرطان، نیاز به توسعه بیشتر دارد. چنین درمان‌هایی می‌توانند به طور بالقوه به جلوگیری از ظهور مقاومت دارویی کمک کنند یا سرطان‌های مقاوم را دوباره به درمان پاسخگو سازند.

نتایج این مطالعه در نشریه علمی Science Advances منتشر شده است.