به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از خبرگزاری رویترز، این آتش‌سوزی از یک خط لوله گاز متصل به واحد هیدروتریتر دیزل پالایشگاه آغاز و باعث توقف فعالیت کل مجموعه از جمله دیگ‌های بخار شد. کارکنان پالایشگاه بلافاصله تخلیه شدند و منابع خبری به رویترز گفتند که آتش‌سوزی تحت کنترل درآمده است.
پالایشگاه کاردون بخشی از مجتمع پالایشی پاراگوانا است که روی کاغذ ظرفیتی معادل ۹۵۵ هزار بشکه در روز دارد و تامین‌کننده اصلی سوخت ونزوئلا به شمار می‌رود. ونزوئلا در حال حاضر بیش از هر زمان دیگری در هفت سال گذشته نفت خام صادر می‌کند: حدود ۱.۲ میلیون بشکه در روز از ماه ژانویه تاکنون، که نسبت به رقم زیر ۸۰۰ هزار بشکه در روز افزایش یافته است.
با این حال، این کشور قادر نیست پالایشگاه‌های خود را فعال نگه دارد. دلیل این مسئله به مقصد بشکه‌های نفت بازمی‌گردد. با کنترل درآمدهای حاصل از فروش نفت توسط ایالات متحده، نفت خام به سمت خریداران خارجی سرازیر می‌شود؛ به‌ویژه پالایشگاه‌های ساحل خلیج آمریکا که برای نفت سنگین ونزوئلا ساخته شده‌اند.
آنچه باقی می‌ماند به پالایشگاه‌های داخلی می‌رسد. این پالایشگاه‌ها با نقص خوراک و قطعات یدکی مواجه‌اند و کارگران قطعات واحدهای غیرفعال را برای استفاده در بخش‌های دیگر جدا می‌کنند. تحلیلگران هزینه بازسازی صنعت پالایشی ونزوئلا را ۲۰ میلیارد دلار یا بیشتر برآورد می‌کنند و هیچ‌کس صف نکشیده تا این هزینه را پرداخت کند.
مشوق‌های موجود علت این موضوع را توضیح می‌دهند: پالایشگاه‌های آمریکایی خواستار نفت خام سنگین هستند، واشنگتن درآمدهای صادراتی را ترجیح می‌دهد که خودش بتواند بر آن نظارت کند و شرکت‌های خارجی به دنبال پروژه‌های بالادستی نفت و گاز هستند (مانند قراردادهای گاز فراساحلی شل در سال جاری) و بخش پالایش را به حال خود رها کرده‌اند.
آنچه همچنان نامشخص است اینکه پالایشگاه کاردون چه مدت غیرفعال خواهد ماند و آیا ونزوئلا مجبور خواهد شد برای جبران این کمبود، سوخت بیشتری وارد کند یا نه.