به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، ستاره جذاب فیلم، آلکساندر اسکاشگورد، در نقش «شوهر حصیری» ظاهر شده؛ کاراکتری غیرانسانی که شبکه‌های اجتماعی را به مرز جنون رسانده و از نگاه برندهایی چون آیکیا به عنوان «مترادف ایده‌آل یک همسر» توصیف شده است. اما ماجرا برای استادان هنر سبدبافی اصلا خنده‌دار نیست!
جامعه جهانی سبدبافان پس از انتشار تصاویر این فیلم جنجالی، دیدگاه‌های تند و در عین حال تخصصی خود را مطرح کرده‌اند. بزرگ‌ترین ایراد متخصصان این حوزه به سازندگان فیلم بسیار ساده اما بنیادین است: چرا «شوهر حصیری» از چوب بید (ترکه سنتی این هنر) ساخته نشده است؟ و چرا به جای شیوه اصیل بافت، به شکل «گیس‌باف» (پلاکت‌بافی) مونتاژ شده است؟
دبورا نیدلمن، سردبیر سابق مجله نیویورک تایمز و سبدباف امروزی، با انتشار عکسی در اینستاگرام این دغدغه را علنی کرد و نوشت: «از اینکه جامعه سبدبافان بالاخره یک مرد اول جذاب دارد هیجان‌زده‌ام، اما چطور مردی بافته‌شده در یک روستای ماهی‌گیری انگلیسی، از بید یا حتی حصیر ساخته نشده است؟» بیش از ۱۰۰ سبدباف برجسته دیگر نیز به سرعت به این اعتراض پیوستند.
در مقابل، جو دانکلی، طراح پروتز در استودیوی جلوه‌های ویژه نیوزیلندی «ویتا» (که مسئولیت ساخت لباس ۵۰ تکه اسکاشگورد را با ترموپلاستیک الاستومر و چاپ سه‌بعدی بر عهده داشته)، در دفاع از تیم خود توضیح داد که بید واقعی برای الزامات حرکتی یک فیلم فانتزی کارایی نداشته است: «همان دلیلی که باعث می‌شود در سینما از فولاد واقعی برای ساخت زره استفاده نکنیم.» لوئیس پروسر، سبدباف حرفه‌ای اهل کاردیف نیز با وجود نقد روش‌های فنی فیلم، اعتراف می‌کند که توجه رسانه‌ای این اثر به هنر در حال انقراض سبدبافی ارزشمند است.
این فیلم که اولیویا کولمن را نیز در کنار اسکاشگورد دارد، فراتر از یک اثر رمانتیک فانتزی، ناخواسته کلاس آموزشی بزرگی برای تکنیک‌های بافت سنتی در فضای مجازی به راه انداخته است؛ جایی که حتی خود اسکاشگورد قطعات پروتز حصیری فیلم (به‌ویژه بخش سینه‌ها) را «شاهکار هنری فوق‌العاده» توصیف کرده و به مراجع فرهنگی هدیه داده است!
برای کسب اطلاعات بیشتر درباره فیلم حصیری به خبر شوهری از جنس سبد حصیری مراجعه کنید.