به گزارش اطلاعات آنلاین، در جزیره‌ای کوچک به اندازه سه زمین فوتبال (پنج هکتار)، جامعه کوچکی از ماهیگیران در هماهنگی فوق‌العاده‌ای در کنار صدها و شاید هزاران مار کبرا زندگی می‌کنند که از تهاجمی‌ترین و سمی‌ترین مارهای آفریقا هستند.

اینجا جزیره «موسامبوا» است که حدود ۱۰ کیلومتر از سواحل شمال غربی دریاچه ویکتوریا در اوگاندا فاصله دارد. در اینجا کبراهای جنگلی (با نام علمی: Naja melanolauca) آزادانه در داخل و اطراف سکونتگاه‌های انسانی حرکت می‌کنند و با این حال در دهه‌ها زندگی مشترک روزانه، هیچ گزش مرگباری رخ نداده است.

راز این جزیره چیست؟

برای حدود ۱۰۰ ماهیگیر که از گروه قومی باگاندا در جنوب شرقی اوگاندا هستند، پاسخ: احترام متقابل است. مارها به عنوان موجودات الهی مورد احترام هستند؛ نام «موسامبوا» نام بومی لوگاندایی برای «خدایان» یا «ارواح» است و بنابراین این جزیره به شدت محافظت می‌شود و آسیب رساندن به مارها ممنوع است. در حالی که ماهیگیران اعتراف می‌کنند که ترس عمومی از مارها دارند اما هیچ نگرانی در مورد گزش کبراهای موسامبوا وجود ندارد. به نظر می‌رسد که کبراها می‌دانند که انسان‌ها هیچ تهدیدی برای آنها نیستند و هیچ خصومتی وجود ندارد. همچنین بریدن درختان اینجا یا خوردن تخم هزاران پرنده‌ای که در این جزیره زاد و ولد می‌کنند، گناه است.

کبرای جنگلی بزرگترین گونه از کبراهای واقعی» در آفریقا است که طول آن به بیش از ۳ متر می‌رسد اما در موسامبوا به طور متوسط ​​۱.۷ متر است. نام ملانولئوکا به معنی «سیاه و سفید» است و در حالی که رنگ آن متغیر است، معمولاً نوارهای سفید روی بدن وجود دارد؛ در حالی که فلس‌های پشتی سیاه ظاهری صاف و براق دارند. مانند اکثر کبراها، سر کبرای جنگلی بزرگ، پهن و مسطح است و کمی از گردن متمایز است.

در سایر بخش‌های محدوده‌ی آفریقایی خود، کبرای جنگلی در کمین پستانداران کوچک، خزندگان، دوزیستان و ماهی‌ها است اما در موسامبوا رژیم غذایی تخم پرندگان آبزی، جوجه‌ها، پرندگان بالغ و احتمالاً ماهی‌ها و مارهای دیگر است. دلیلش این است که این جزیره محل بزرگترین کلونی مرغ‌های دریایی سرخاکستری در جهان است که روی هر صخره و لبه‌ای که جزیره را احاطه کرده لانه می‌کنند. همانطور که بازدیدکنندگان گواهی می‌دهند، صداهای گوشخراش و بوی مداوم تا ۲۰۰۰۰۰ از این مرغ‌های دریایی در چنین منطقه‌ی کوچکی طاقت‌فرسا است.

گونه‌های مختلفی از باکلان، حواصیل، حواصیل و ماهی‌خورک همگی در اینجا لانه دارند و از ذخایر غنی ماهی در دریاچه ویکتوریا بهره می‌برند و همه طعمه‌ کبراها هستند. فراوانی غذا ممکن است به عدم پرخاشگری کبراها کمک کند.

چرا استرس داشته باشیم وقتی زندگی آسان است؟

تنها گزشی که تاکنون روی یک انسان در اینجا ثبت شده، تصادفی و در هر صورت، "گزش خشک" بوده است. گزش خشک به معنی گاز گرفتن بدون تزریق سم است. کبراها مانند بسیاری از مارهای سمی با یک حمله سریع و بدون آزاد کردن زهر از خود دفاع می‌کنند، زیرا تولید زهر انرژی زیادی می‌برد.

ماهیگیران همچنین می‌گویند که موسامبوا خاص و مقدس است زیرا آنها قوانین سختگیرانه‌ای در مورد پرهیز از رابطه جنسی در این جزیره دارند. گزارش‌های زیادی وجود دارد که هیچ زنی اجازه ورود به این جزیره را ندارد و اگرچه این کاملاً درست نیست زیرا برخی از تاجران و گردشگران زن اجازه بازدید دارند، اما قانون عدم رابطه جنسی در موسامبوا اجرا می‌شود و ورود زنان در دوران قاعدگی نیز ممنوع است زیرا تصور می‌شود که آنها بدشانسی می‌آورند.

رئیس قبیله جامعه ماهیگیری این جزایر که به عنوان رئیس شناخته می‌شود، در سال ۲۰۲۰ به زیست‌شناسان قومی آمریکایی بازدیدکننده گفت: "یک زوج یک بار در این جزیره رابطه جنسی برقرار کردند که باعث طوفانی ویرانگر شد که قایق‌ها و خانه‌ها را نابود کرد". ماهیگیران که اکثراً در دهه‌های ۲۰ و ۳۰ زندگی خود هستند، خانواده‌هایی در سرزمین اصلی دارند و با قایق ظرف مدت ۱.۵ ساعت به جزیره می رسند که هر چند هفته یکبار به آن سر می زنند.

جزیره موسامبوا علاوه بر اینکه حیات وحش و زیستگاه‌های وحشی آن توسط مردم محلی گرامی داشته و محافظت می‌شود، بخشی از سیستم تالابی «سانگو بی-جزایر موسامبوا-کاگورا» (SAMUKA) است؛ منطقه‌ای به مساحت ۵۵۰ کیلومتر مربع که طبق کنوانسیون رامسر به عنوان تالابی با اهمیت بین‌المللی تعیین شده و بنابراین تحت حفاظت شدید بین‌المللی است. این بدان معناست که اگرچه گردشگری مجاز است، اما با دقت مدیریت می‌شود تا از بوم‌شناسی ظریف جزیره محافظت شود.