یکشنبه ۱ آذر ۱۴۰۵ - ۱۶:۳۸
نظرات: ۰
۰
-
ستاره‌ای که نمی‌داند ستاره است

یک بازیکن معمولی فوتبال حق دارد در دوران اوج خود به فکر امرار معاش و قراردادهای پر و پیمان باشد و بیرانوند هم تا وقتی یک دروازه‌بان معمولی بود حق داشت که نسبت به رفاه خود و خانواده‌اش حساسیت داشته باشد.

انتخاب علیرضا بیرانوند دروازه‌بان شایسته تیم ملی فوتبال کشورمان به عنوان مرد سال فوتبال آسیا موفقیت بزرگی برای این بازیکن و فوتبال ما بود. موفقیتی که بعد از ۲۲ سال نصیب ما شد.
حتما بسیاری از هواداران فوتبال توقع داشتند که بعد از انتشار این خبر در رسانه‌ها و به ویژه رسانه‌های ورزشی شاهد بازتاب گسترده‌ای باشند و مربیان، پیشکسوتان و کارشناسان فوتبال درباره کسب این افتخار ساعت‌ها صحبت کنند، ولی اینطور نشد.
وضع تا آنجا غیر عادی پیش رفت که حتی در شبکه‌های اجتماعی تعدادی از هواداران و کارشناسان این سئوال را مطرح کردند که چرا بیرانوند انتخاب شد؟
دلیل این اتفاق غیر عادی، شاید رفتار و کردار خود بیرانوند در سال‌های اخیر باشد.
یک بازیکن معمولی فوتبال حق دارد در دوران اوج خود به فکر امرار معاش و قراردادهای پر و پیمان باشد و بیرانوند هم تا وقتی یک دروازه‌بان معمولی بود حق داشت که نسبت به رفاه خود و خانواده‌اش حساسیت داشته باشد و آینده‌نگری کند ولی بعد از اینکه یک بازیکن فوتبال تبدیل به ستاره شد و قراردادهایش خود به خود به بالاترین سطح ممکن رسید، چانه‌زنی بابت مبلغ قرارداد در شأن یک فوق ستاره نیست و به خاطر دل هواداران تیم که یکسال حمایتش کرده‌اند باید قید پیشنهاد باشگاه‌های دیگر را بزند تا در دل هواداران جا بگیرد ولی بیرانوند در پرسپولیس و در تراکتورسازی طوری رفتار کرد که هم کادر مدیریتی باشگاه و هم هوادار عطای حضورش را به لقایش بخشیدند.
دلیل عدم بازتاب گسترده موفقیت بیرانوند در آسیا شاید این بود که هواداران دو باشگاه‌ پرطرفدار فوتبال کشور دل خوشی از او نداشتند زیرا فکر می‌کردند بیرانوند به خاطر پول حاضر است آنها را تنها بگذارد.
ارادت «مدوید» به «تختی»
ما در ورزش شخصیت برجسته‌ای مانند تختی داریم که محبوب دل مردم است. دلیل محبوبیت تختی مدال‌هایش نیست زیرا چندین ورزشکار داریم که بعد و قبل از تختی مدال‌های بیشتری کسب کردند ولی تختی بعد از اینکه ستاره شد و از نظر مالی تامین بود، تمام تمرکز خود را گذاشت روی اینکه از مردم جدا نشود و دل هوادارانش را نشکند.
در سفری که چند سال پیش به بلاروس داشتم، افتخار دیدار با الکساندر مدوید اسطوره کشتی بلاروس دست داد. 
دولت بلاروس یک باشگاه مجهز به نام «خانه مدوید» ساخته بود و در اختیار وی قرار داده بود تا با مدیریت خودش نسبت به تربیت ورزشکاران جوان تلاش کند.
جالب این بود که در ورودی این ورزشگاه، عکس کشتی تاریخی مدوید و تختی خودنمایی می‌کرد. وقتی یکی از همراهان به الکساندر مدوید تعارف کرد که به ایران بیاید در پاسخ گفت: در صورتی که توانایی داشته باشم و بیماری قلبی‌ام اجازه دهد خیلی دوست دارم بر سر مزار دوست عزیزم تختی حاضر شوم. مدوید ادامه داد: من در بین مردم بلاروس محبوبیت دارم ولی تختی در قلب مردم ایران جا دارد.
اینکه بعد از سال‌ها کسی که خودش اسطوره ورزش کشورش است و با قهرمانان زیادی در دنیا مراوده داشته، به هم صحبتی و رفاقت با تختی افتخار می‌کند نشان می‌دهد که تختی می‌دانست که چه جایگاهی دارد و گفتار و کردارش متناسب با جایگاهش بود.
بیرانوند هم باید جایگاه واقعی خود را درک کند و گفتار و کردارش مانند یک فوق ستاره باشد تا در دل مردم قرار گیرد و نامش ماندگار شود.

شما چه نظری دارید؟

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
0 / 300
captcha

پربازدیدترین

پربحث‌ترین

آخرین مطالب

بازرگانی