به یمن امپراتوری تبلیغاتی و رسانه ای غرب وصهیونیسم جهانی، بخش عمده ای از افکار عمومی جهانیان از تهاجم هوایی رژیم صهیونیستی به رآکتور اتمی عراق و نابودی آن خبر دارند. حال آنکه این نیروی هوایی جمهوری اسلامی بود که نزدیک به یک سال پیش از حمله نیروی هوایی رژیم صهیونیستی در در ۷ژوئن ۱۹۸۱به "اوسیراک" عراق، طی عملیاتی جسورانه و خارق العاده توانست تأسیسات این رآکتور را درهم بکوبد.
 

 براساس این گزارش عملیات نیروی هوایی رژیم صهیونیستی که در یکشنبه ۱۷خرداد ۱۳۶۰صورت گرفت، متشکل از  یک دسته ۸فروندی 
اف-۱۶بمب افکن با اسکورت شش فروند 
اف-۱۵مدلA بود که جنگنده بمب افکنهای اف-۱۶ آن متعلق به ایران بود که به واسطه این رژیم غاصب و تعلل برخی مسئولان سیاسی آن زمان کشور، غصب شده بود  و این جنگنده ها جزو همان اف-۱۶های خریداری شده توسط ایران بود  که آمریکا به رژیم صهیونیستی تحویل داد.
 نیروی هوایی ایران در بین سالهای ۱۹۷۶و ۱۹۷۷سفارش خرید ۳۰۰فروند از این جنگنده را به شرکت جنرال داینامیکس ابلاغ کرد که با موافقت طرف آمریکایی در مرحله اول این معامله، قرارداد خرید ۱۶۰ فروند از این جنگنده میان نیروی هوایی وقت ایران و شرکت جنرال داینامیکس منعقد شد و دولت ایران طی این فرآینده هزینه تمامی آنها را پرداخت کرد. ولی دولت ایران این سفارش و تقریباً تمام خریدهای نظامی ایران از آمریکا را لغو کرد.
 پس از لغو یکجانبه این قرارداد توسط دولت ایران و عدم استرداد مبلغ پرداخت شده از سوی شرکت جنرال داینامیکس، این شرکت به توصیه و پیشنهاد دولت آمریکا تمام ۱۶۰ فروند اف-۱۶ های نیروی هوایی ایران را بدون دریافت یک دلار از رژیم صهیونیستی تحویل نیروی هوایی این رژیم داد و در نهایت این رژیم با همین جنگنده  ها که حق مسلم ایران بود و توسط این رژیم غصب شده بود، برای تحت الشعاع قراردادن توان نیروی هوایی ایران و جسارت و شجاعت بی نظیر خلبانان آن ،یک سال پس از عملیات شمشیر سوزان با اف-۱۶ های ایران به اوسیراک حمله و آن را بمباران کرد .
  یکی از مهمترین   اماکنی که عراق به شدت از آنجا محافظت می کرد و ادعا داشت که سدی نفوذناپذیر است، تاسیسات اتمی اوسیراک بود که توسط دولت فرانسه و در زمان نخست وزیری ژاک شیراک به عراق تحویل شد و به رآکتور اوشیراک معروف شده بود. این تاسیسات در یکی از مناطق دوردست کشور عراق بود وبعثیها حتی عنوان می کردند که این تاسیسات می تواند در آینده جنگ نقش عمده ای ایفا کند.
 
عراق اولین کشور اتمی منطقه 
از آنجا که تاسیسات اتمی اوسیراک برای کشورعراق و شخص صدام حسین اهمیت ویژه  ای داشت و فرانسه در آن دوران به عنوان یکی از مهمترین همپیمانان عراق شناخته می  شد، این کشور کارشناسان خود را برای  راه  اندازی سریعتر این نیروگاه به عراق فرستاد و صدام تاسیسات اتمی اوسیراک را با کمک کارشناسان فرانسوی به قصد انجام آزمایشات هسته ای و دستیابی به بمب اتم بنا کرد.اوازاحداث این تاسیسات فقط یک هدف را دنبال می کرد و آن هم ساختن بمب اتمی بود که این مطلب بارها توسط صدام اعلام شده بود. او در سخنرانیهای خود علناً اعلام می کرد: عراق اولین کشور عربی خواهد بود که بمب اتم را ساخته و به تکنولوژی آن دست می یابد.
 
طراحی پیچیده عملیات هوایی شمشیر سوزان
 عملیات «شمشیر سوزان» (حمله به اوسیراک) یکی از تاثیرگذارترین و سرنوشت سازترین عملیاتها در جهت کاهش زمان جنگ ایران و عراق است  که توسط نیروی هوایی ایران در تاریخ ۸مهر ۱۳۵۹ (۳۰سپتامبر ۱۹۸۰) سازماندهی و اجرا شده است. در این عملیات جنگنده های اف-۴ایران با نفوذ به عمق خاک عراق تاسیسات اتمی اوسیراک را که در شرف تکمیل و دریافت سوخت بود، بمباران کردند. این تهاجم پیچیده هوایی مبتنی بر یک طراحی برنامه ریزی دقیق عملیاتی صورت پذیرفت  که شهید فکوری نقشی ارزنده در آن داشت. این حمله از سویی مقدمه ای برای حمله وسیعتر و نهایی به این تاسیسات بوده و از سویی دیگر حمله ای برای نشان دادن قدرت عملیات هوایی نیروهای رزمی جمهوری اسلامی بود .
 تمامی کشورهای همسایه به خوبی می  دانستند که وجود یک کشور اتمی مانند عراق که دیکتاتوری مثل صدام سردمدار آن است، خطر بزرگی برای تمامی کشورهای منطقه محسوب می شد. بر همه کشورها به ویژه جمهوری اسلامی واضح بود که صدام با دستیابی به بمب اتم از هیچگونه جنایتی فروگذار نخواهد بود. اکثر کارشناسان خارجی هم بر این عقیده بودند که در صورت دستیابی صدام به بمب اتم، به طور قطع باید منتظر فاجعه جهانی بود .
به دلیل اهمیت بالایی که این تاسیسات برای عراق داشت، به شدت مورد محافظت بود. در اطراف تاسیسات اوسیراک انواع و اقسام سامانه های پدافندی زمین به هوا وجود داشت که از آن جمله می توان به سایت موشکی سام ۶در ۲کیلومتری جنوب شرق تاسیسات، موشکهای فرانسوی رولند ۲در فاصله های ۵۰۰متری و بین ۳۰تا ۴۰قبضه توپ ضدهوایی ۲۳و ۵۷میلیمتری که همگی توسط رادار هدایت می شدند، نام برد. 
موشکهای رولند ۲که در اختیار عراق قرار گرفته بود دقیقا همان موشکهایی بود که خود فرانسویان از آن استفاده می کردند و نمونه صادراتی در اختیار عراق قرار نگرفته بود و این به آن دلیل بود که این موشکها برای حفاظت از اوسیراک دراختیار عراق نبود؛ بلکه هدف اصلی حفاظت از ساختمان و کارکنان فرانسوی شاغل در این تاسیسات بود . 
مشکل اصلی خلبانان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران هم همین موشکهای رولند۲بود. دستگاههای اخلالگر الکترونیکی(ECM) نصب شده بر روی فانتومهای ایرانی فقط توانایی اخلال در سیستم موشکهای سام ۲و ۳و ۶را داشت و نیروی هوایی هیچ دستگاهی برای اخلال در کار موشکهای خطرناک رولند ۲در اختیار نداشت؛ به همین منظور باید دو اصل در انجام این عملیات رعایت می شد:
 ۱-سبک بودن جنگنده ها
 ۲-سریع بودن حمله
   عملیات به صورت عملیات «ضربت هوایی» Air Strike طراحی شد. به دلیل حساسیت عملیات و همچنین پیچیدگی آن، تعدادی از بهترین خلبانها انتخاب شدند. با توجه به مسائلی که گفته شد، خلبانان باید در ارتفاع بسیار پایین با حداکثر سرعت ممکن و با استفاده از مهارت شخصی سعی می کردند ازتیررس پدافند قوی این منطقه خود را حفظ کنند وبتوانند عملیات را با موفقیت به پایان برند. قرار بر این شد به دلیل مسافت زیاد هواپیماها سوختگیری هوایی کنند. برای همین منظور مقرر شد یک فروند هواپیمای سوخت رسان بویینگ ۷۰۷با اسکورت دو فروند تامکت اف-۱۴ در نزدیکی مرز مستقر شوند؛ تا فانتومها بتوانند از آن سوختگیری کنند و تامکتها نیز از تانکر محافظت کنند تا پوشش هوایی لازم در مقابل میگهای عراقی ایجاد شود.
 
اسکورت هوایی سوخت رسان   
طبق نقشه فانتومها بعد از عملیات سوختگیری باید به دو گروه تقسیم شوند؛ گروه اول ارتفاع خود را افزایش داده از مرز عبور کنند تا رادارهای عراقی آنها را دیده و تمرکزشان از گروه دوم منحرف شود. در این هنگام گروه دوم باید ارتفاع خود را کم با حداکثر سرعت به سمت اوسیراک حمله کند. افزایش ارتفاع برای گروه اول بسیار خطرناک بود؛ به این دلیل که با افزایش ارتفاع احتمال هدف قرار گرفتن گروه اول توسط موشکهای زمین به هوا تا ۸۰درصد افزایش مییافت؛ ولی خلبانان خطرات آن را پذیرفتند. گروه اول  باید نیروگاه برق بغداد را هم بمباران می کرد .
 پایگاه نوژه که یکی از مهمترین پایگاههای هوایی ایران بود، مامور انجام این عملیات شده بود. شب قبل از عملیات، بنا به دستور صادره مسئولان فنی تا صبح بیدار بودند. آنها وظیفه داشتند در تاریکی شب و با رعایت اصول حفاظتی چهار فروند هواپیمای جنگنده بمبافکن اف-۴را آماده عملیات کنند. هر هواپیما به شش فروند بمب ۵۰۰پوندی MK۸۲و دو تیر موشک هوا به هوای راداری اسپارو مجهز شدند. همچنین محلهای قرارگیری فشنگهای مسلسل ۲۰میلیمتریM ۶۱فانتوم با حداکثر فشنگ لود شد .
در اولین ساعات صبح روز ۸مهر ۱۳۵۹
( ۳۰سپتامبر ۱۹۸۰)، چهار فروند فانتوم مسلح متعلق به گردان ۳۳پایگاه سوم شکاری همدان با قرار گرفتن در ابتدای باند پرواز آماده پرواز شدند. در همین زمان یک فروند هواپیمای سوخترسان ۷۰۷با اسکورت دو فروند تامکت اف-۱۴مسلح به موشکهای دوربرد فونیکس به پرواز در آمده بود و به سوی منطقه ملاقات با فانتومها پیش می رفتند. در نقطه ایستایی فانتومها با تانکر سوخترسان ملاقات می کنند  و کار سوختگیری انجام می شود. بعد از اتمام عملیات سوختگیری فانتومها به سمت مرز حرکت می کنند. قبل از عبور از مرز طبق طرح قبلی به دو گروه دو فروندی تقسیم شدند؛ گروه اول شروع به افزایش ارتفاع کرد. این افزایش ارتفاع به قدری زیاد بود که رادارهای عراق به راحتی می توانستند آنها را ردگیری کنند و به همین دلیل متوجه گروه دیگر که در ارتفاع بسیار پایینی پرواز می کردند نشدند .  
بعد از عبور گروه دوم از مرز، گروه اول بلافاصله ارتفاع خود را بسیار کم می کند و با سرعت به سمت نیروگاه برق بغداد روانه می  شود .در این هنگام گروه دوم در راه تاسیسات اوسیراک بود. با توجه به سرعت بالای فانتومها و همچنین پرواز در ارتفاع پایین، هرلحظه امکان داشت هواپیماها با کابلهای برق و عوارض طبیعی برخورد کنند.   
در حدود ۴کیلومتری تاسیسات، فانتومها خود را برای زدن ضربه نهایی آماده کردند؛ لذا به سرعت ارتفاع خود را افزایش دادند و در یک موقعیت مناسب با شیرجه ای دقیق همه ۱۲بمب خود را بر روی هدف رها کردند. بنابر گزارش خلبانان ایرانی، کل زمانی که فانتومها بر روی تاسیسات بودند به ۶ثانیه هم نمی رسید، به همین دلیل هیچکدام از پدافندهای مستقر در تاسیسات فرصت این که به هواپیماها شلیک کنند را پیدا نکردند. در همین زمان و در نقطه ای دیگر، گروه اول به هدف خود رسیده و نیروگاه برق نزدیک بغداد را با موفقیت کامل منهدم می کند. عملیات این گروه به قدری با دقت انجام شده بود که شهر بغداد تا چند روز بعد از آن حمله برق نداشت.
 علیرغم اینکه عملیات بدون هیچگونه تلفات به پایان رسید و خواست  های عملیات توسط هردو گروه محقق شد، ولی قدرت تخریبی بمباران به حدی نبود که قابل جبران نباشد. این عملیات دقیق عملاً چند ماه پیشروی پروژه را به عقب بازگرداند و عراقیها از ادامه فعالیت برای ساخت این راکتور ناامید نشدند؛ از این رو آنها با کمک کارشناسان فرانسوی اقدام به بازسازی نیروگاه کردند.
 پس از چند روز از پایان این عملیات، نیروی هوایی تصمیم گرفت برای مطلع شدن از میزان خسارات وارد از منطقه پایگاه عکسبرداری هوایی کند.
  نهاجا  باید یک فروند فانتوم شناسایی آراف-۴بی بر روی منطقه پرواز   و عکسهای لازم را تهیه می کرد  تا میزان خسارت وارد به اوسیراک را بررسی کند، لذا یک فروند فانتوم شناسایی آراف-۴بی با اسکورت دو فروند فانتوم مسلح به موشکهای هوا به هوا، به سمت هدف به پرواز درآمد. بعد از ورود به خاک عراق، فانتومهای اسکورت برای جلب توجه رادارهای عراق سمت خود را تغییر می دهند تا هواپیمای فانتوم شناسایی بدون هیچ مزاحمتی به راه خود ادامه دهد.  فانتوم شناسایی در حالی که هیچگونه مهماتی را حمل نمی کرد، در ارتفاع پایین و با سرعت مافوق صوت به سمت اوسیراک در حرکت بود و در نهایت در ارتفاع خیلی پایین از جنوب تاسیسات اوسیراک وارد این منطقه شد و با سرعت از روی تاسیسات   عبور کرد. در لحظه عبور دوربینهای فانتوم شناسایی مشغول ثبت عکسهای بعد از این عملیات بود . 
فانتوم شناسایی بلافاصله گردش  و با تمام سرعت به سمت ایران حرکت می کند. در نزدیکی مرز دو فروند فانتوم مسلح منتظر او بودند و فانتوم شناسایی با اسکورت آنها به سلامت در پایگاه هوایی همدان به زمین می نشیند. بعد از ظهور عکسها، میزان خسارات وارده به اوسیراک و موفقیت عملیات تائید می شود. قابل ذکر است که حدود ۳ماه بعد از این عملیات، اسرائیل عملیات مشابهی را با ۸فروند اف-۱۶انجام داد و موفق به انهدام کامل تاسیسات مذکور شد.
 
اظهارات مقامات عراقی بعد از عملیات 
عراقیها بعد از عملیات مدعی شدند که حمله فانتومهای ایرانی به آنجا موفق نبوده و خسارت وارد بسیار کم بوده است. عراقیها همچنین مدعی شدند که این حمله کار اسرائیل بوده و آنها با تغییر رنگ فانتومهای خود به شکل فانتومهای ایرانی این کار را انجام داده بودند.
بعدازاین  حداقل ۵حمله علیه تاسیسات اتمی بوشهر متعلق به ایران از جانب رژیم بعث انجام شد و تمامی این حملات در خلال جنگ ایران و عراق انجام گرفت لیکن   هیچکدام از این حملات نتوانست خسارات سنگینی را به نیروگاه وارد کند. زمان اجرای این عملیاتها به شرح زیر است :۲۴مارس ۱۹۸۴،۱۲فوریه ۱۹۸۵،۴مارس ۱۹۸۵،۱۲ژوییه ۱۹۸۶و۱۷نوامبر ۱۹۸۷
 
*دفاع پرس