نرگس جاجرودی
منبع: ایندیپندنت فارسی
متخصصان در مورد تزریق ژل زیر چشم هشدار میدهند
تزریق بیش از حد بوتاکس زیر چشم عضله را شل و پف آن را بدتر میکند. وقتی صحبت از تقارن صورت میشود، ناحیه زیر چشم یکی از مهمترین بخشهای تاثیرگذار است. به همین دلیل، بسیاری از افراد از کرمها و سرمهای مخصوص برای کاهش پف، تیرگی، چینوچروک و سایر مشکلات این ناحیه استفاده میکنند. در این میان، بسیاری از علاقهمندان به زیبایی به جای سر زدن مداوم به داروخانه برای خرید محصولات مراقبت از زیر چشم، ترجیح میدهند مستقیم به مطب جراح پلاستیک مراجعه کنند. تزریق بوتاکس برای رفع پف زیر چشم یا چینهای ریزی که هنگام لبخند زدن زیر چشم ظاهر میشوند و به بوتاکس «ژلی رول» (jelly roll Botox) معروف است، در بین علاقهمندان به زیبایی بسیار متداول شده است
در این روش، بوتاکس معمولا مستقیم زیر چشمها تزریق میشود تا عضله زیرین چشم را که به نام «اوربیکولاریس اکولی پریتارزال» شناخته میشود، شل کند.. سامی خلیفیان، متخصص پوست میگوید: «آیا تا به حال متوجه برجستگی زیر چشمهایتان هنگام جمع کردن چشمها یا خندیدن شدهاید؟ این به دلیل انقباض عضلات است نه چربی. برای همین است که بوتاکس زیرچشم میتواند اثربخش باشد، زیرا کمک میکند عضله شل شود و این ظاهری صافتر و شادابتر به چهره میبخشد.
این تزریق برای همه مناسب نیست و کسانی که گودی زیر چشم، کیسه چربی (fat pads) زیر چشم یا افتادگی پلک پایین دارند، باید از این درمان پرهیز کنند، زیرا شل کردن بیش از حد عضله میتواند باعث شود زیر چشم شلتر به نظر برسد. این درمان همچنین راهحلی برای رفع دایره تیره زیر چشم نیست. تزریق بوتاکس به زیرچشم نمیتواند کیسههای زیر چشم، گودی یا دایرههای تیره را درمان کند و اگر مشکل مربوط به کیسههای چربی باشد، هم بوتاکس کمکی نمیکند.
محققان پیشنهاد میکنند اگر گودی زیر چشم دارید، تزریق پرکننده به شیار اشکی، لیزرها، میکرونیدلینگ رادیوفرکانسی (RF) یا پلاسمای غنی از فیبرین (PRF) میتوانند موثرتر باشند. همچنین اگر دلیل پف زیر چشمها انقباض عضله باشد، بوتاکس تنها میتواند کمی آن را تغییر دهد.
بوتاکس زیرچشم فقط به آن دسته از افرادی کمک میکند که آن لایه نازک پوست دقیقا زیر خط مژه آنها هنگام خندیدن کمی جمع میشود.
سرمان را هر چند وقت یکبار با شامپو بشوییم؟
اگر موهایتان نازک و ظریف است به شستوشوی بیشتر نیاز دارید و اگر موهای ضخیم و مجعد دارید، نیازتان به شستوشو کمتر است. بسیاری فکر میکنند که برای داشتن موهای سالم و درخشان باید هر روز سرشان را با شامپو بشویند، در حالی که برخی دیگر میگویند شستوشوی زیاد موها را خشک و شکننده میکند
آیا شامپو زدن برای مو مضر است؟
شامپو اساسا مضر نیست و برای حفظ موهای سالم، پاکسازی مو و پوست سر ضروری است .شامپو روغنهای طبیعی را که از فولیکولهای مو و پوست سر محافظت میکنند از بین میبرد، اما «نقطه تعادلی» وجود دارد، اینکه بیش از حد یا کمتر از حد نیاز شامپو نزنید.
هر چند وقت یکبار شامپو بزنیم؟
دفعات مناسب شستن سر به عوامل مختلفی از بافت و نوع مو تا نوع ماده شیمیایی، میزان فعالیت، نوع داروهایی که هر فرد مصرف میکند و حتی آبوهوا بستگی دارد و بهطور کلی از یکبار در روز تا یکبار در هفته متغیر است. موهای رنگشده، فر یا صافشده را هم باید کمتر شست، زیرا پس از هر بار استفاده از شامپو شکنندهتر میشوند. شستوشوی موها به عوامل مشخصی مانند بو و شادابی و زیبایی آن بستگی دارد، اما فاصله زیاد بین شستوشوها به ویژه درمورد کسانی که پوستشان چرب است، التهاب و تولید بیش از حد مخمر در پوست را افزایش میدهد و خارش و شوره سر را به همراه دارد.
از چه شامپوهایی استفاده کنیم؟
به کسانی که پوست سر و موهای چرب دارند توصیه میشود از شامپوی شفافکننده یا ضد شوره استفاده کنند، زیرا از چربشدن پوست سر جلوگیری میکند و در عین حال رطوبت کافی به مو میرساند و مانع خشکی آن میشود. افرادی که موهای گردهدار یا بافتهشده دارند هم میتوانند از این نوع شامپو استفاده کنند و برای شستوشوی راحتتر آن را با آب رقیق کنند. افرادی که پوست سر و موهای معمولی دارند میتوانند از شامپوی آبرسان ملایم که رطوبت طبیعی مو را متعادل میکنند استفاده کنند. کسانی که موهایشان را رنگ، فر یا صاف کردهاند، در معرض خشکی و آسیبدیدگیاند و بهتر است سراغ محصولات ترمیمی حاوی سرامید و پروتئین بروند. او تاکید میکند درپی محصولاتی باشید که عبارت «درمان موهای رنگشده» و «مغذی» را داشته باشد.
برای مراقبت بیشتر از موها، شستوشوی موها را با نرمکننده به پایان برسانید. نرمکننده به اتصال فیبر مو کمک میکند و باعث تقویت موها میشود. درنهایت، به خاطر داشته باشید که سلامت موها فراتر از حمام کردن است. پوست سر سالم و رژیم غذایی متعادل کلید اصلی تقویت رشد موها است که نشان از رویکردی درونی دارد.
برای داشتن سلامت روان، ورزش کنید
وقتی با چالشهای روانی مواجه میشوید، اضافه کردن تحرک و ورزش به برنامه روزانه میتواند روش بسیار قدرتمندی برای بهبود وضعیت روحی باشد. به گفته وبسایت پزشکی «هلث»، فعالیت جسمی سبب آزاد شدن اندروفینها در بدن و در نتیجه کاهش استرس افزایش احساس شادی میشوند.
مشکل اصلی اما پیدا کردن انگیزه برای ورزش است. برای از بین نرفتن انگیزه، باید از ورزشهای سبک آغاز کرده و با خودتان مهربان باشید و فعالیتهایی انجام دهید که لذتبخش و قابل کنترل باشند؛ کارهایی مثل پیادهروی کوتاه، تمرینهای کششی یا هر گونه تحرکی که بتواند وضعیت عاطفی شما را تغییر دهد.
وقتی ورزش میکنید، یکسری تغییرات در جسم شما اتفاق میافتد؛ قلبتان سریعتر میتپد، سختتر نفس میکشید و ممکن است عرق کنید. در مغز شما هم تغییراتی به صورت موازی رخ میدهد که میتواند حال روحی شما را بهتر کرده و کمک کند تا سلامت روانی خود را مدیریت کنید.
فعالیت جسمی سبب آزاد شدن ادروفینها میشود که انتقالدهندههای عصبیای هستند که استرس را کاهش داده و شادی را افزایش میدهند، احساس موفقیت را تقویت کرده و حس رنج و اندوه را کم میکننند. همچنین فعالیت جسمی کورتیزول را کاهش میدهد که هورمون مخصوص استرس است. همچنین میزان هورمونهای مربوط به احساس گرسنگی، انرژی و خواب را به تعادل میرساند و علاوه بر آن، سطح هورمونهای سروتونین و دوپامین هم افزایش مییابد که مسئول بهبود حال روحی و احساس خوشبختی هستند. ورزش منظم با بهبود سلامت روانی همراه است. پژوهشها نشان میدهد که ورزش منظم اضطراب و افسردگی را کاهش میدهد؛ دو عارضه روانی که بسیار رایج هستند. پژوهشی که روی بیش از ۲۶۰ هزار نفر انجام شده، ثابت میکند که افرادی که همیشه ورزش میکنند کمتر دچار افسردگی میشوند. پژوهش دیگری که روی ۶۹ هزار نفر انجام شده، نشان میدهد که ورزش به شکلی معنادار اضطراب را کاهش میدهد. ورزش همچنین سبب میشود که افراد بیشتر و با کیفیت بهتری بخوابند و در نتیجه، وضعیت سلامت روانی و جسمی آنها بهبود مییابد. ورزش همچنین برای معتادان هم مفید است. کسانی که به افسردگی یا استرس مبتلا هستند، به شدت در معرض ابتلا به اعتیاد قرار دارند. پژوهشها نشان میدهد که ورزش میتواند به آنها کمک کند و بهویژه برای آنهایی که به الکل اعتیاد دارند، خیلی مؤثر است.
فقط یکچهارم ضدآفتابهای موجود ایمن و موثرند
برخی محصولات ضدآفتاب چند نوع ماده شیمیایی مضر دارند که بلافاصله پس از مصرف جذب خون میشوند. بر اساس یک گزارش سالانه که بیش از دو هزار و ۲۰۰ نوع ضدآفتاب موجود در بازار آمریکا در سال ۲۰۲۵ را بررسی کرده، فقط یکچهارم این محصولات در برابر اشعههای مضر خورشید محافظت ایمن و موثر ایجاد میکنند. محققان می گویند: «ما هم میخواهیم مردم ضدآفتاب بزنند و هم بدانند که برای محافظت از پوست روشهای دیگری هم وجود دارد؛ مثل پیدا کردن سایه، استفاده از کلاههای لبهدار، پیراهنهای بلند یا شلوارهای سبک و بلند برای پوشاندن پاها که روشهای بسیار موثریاند، به ویژه اگر به مواد تشکیلدهنده ضدآفتابها زیاد
اطمینان نداشته باشید.»
همچنین تحقیقات به طور گسترده نشان دادهاند که اشعه ماوراء بنفش خورشید یکی از دلایل اصلی سرطانهای پوستی مانند ملانوما است و این انکارپذیر نیست. ما اکنون میدانیم که هر دو نوع اشعه ماوراء بنفش یعنی یوویای و یوویبی به دیانای سلولهای پوست آسیب میزنند.
ضد آفتابها به دو نوع شیمیایی و معدنی تقسیم میشوند. ضدآفتابهای شیمیایی به گونهای طراحی شدهاند که به پوست نفوذ میکنند و در این فرایند، اشعه ماوراء بنفش را بهعنوان انرژی جذب و به صورت گرما پخش میکنند. آزمایشی نشان داد که پس از یک روز استفاده از ضدآفتاب، هفت ماده شیمیایی از پوست به جریان خون وارد میشوند و میزان این مواد با هر بار استفاده افزایش مییابد و پس از یک هفته، همچنان بالاتر از حد مجاز میماند.
این مواد پس از ورود به جریان خون و دفع از بدن، از طریق فاضلاب وارد منابع آبی میشوند که برای صخرههای مرجانی و موجودات دریایی تهدید به شمار میروند. همچنین با کاهش سطح تستوسترون در پسران نوجوان، تغییرات هورمونی در مردان و زایمان زودرس و وزن پایین نوزاد هنگام تولد هم ارتباط دارد. اما ضدآفتابهای معدنی به شیوهای متفاوت عمل میکنند. این محصولات از طریق پوست جذب نمیشوند، بلکه روی پوست میمانند و به شکل فیزیکی و مستقیم، اشعه خورشید را بازتاب میدهند.
شما چه نظری دارید؟