مجمع تشخیص مصلحت نظام با پیوستن مشروط ایران به کنوانسیون CFTموافقت کرد.
  سخنگوی مجمع تشخیص مصلحت نظام در گفتگو با فارس با تائید خبر موافقت مجمع تشخیص مصلحت نظام با پیوستن ایران به کنوانسیون CFTبه صورت مشروط تشریح کرد: پس از  برگزاری ۴ جلسه در صحن و نشست‌های کمیسیون مشترک، در جلسه دیروز، مجمع تشخیص مصلحت نظام با پیوستن ایران به کنوانسیون CFTبه صورت مشروط موافقت کرد.
وی درباره شروط آن گفت: آنچه در مجمع مصوب شده این است که جمهوری اسلامی ایران به کنوانسیون CFTدر چارچوب قانون اساسی و قوانین داخلی خودش عمل خواهد کرد. یعنی قبلاً قوانین داخلی در مصوبه مجلس نبود و در مصوبه مجمع اضافه شد که دولت مکلفت است به CFTعمل کند و هر جایی با قوانین داخلی ایران تعارض داشته باشد، قوانین داخلی ایران ملاک خواهد بود و هم در چارچوب قانون اساسی و قوانین داخلی جمهوری اسلامی ایران جزو شروط است.
  مجمع تشخیص مصلحت اردیبهشت‌ماه امسال و پیش از وقوع جنگ ۱۲ روزه لایحه پیوستن ایران به کنوانسیون پالرمو را تصویب کرد، بااین‌حال FATF نه‌تنها از تأثیر مثبت این اقدام در پرونده ایران اسمی نبرده است بلکه یک ماه بعد از تصویب، تأثیر احتمالی آن را منوط به تصویب CFTکرد و گفت که «اگر ایران کنوانسیون‌های پالرمو و CFTرا مطابق با استانداردهای FATFتصویب کند، FATFدرباره مراحل بعدی تصمیم‌گیری خواهد کرد، از جمله اینکه آیا تعلیق اقدامات مقابله‌ای امکانپذیر است یا خیر.»
   لایحه‌ای برای مقابله با تامین مالی تروریسم
CFTبه‌ معنی مبارزه با تامین مالی تروریسم (Combating  the Financing of Terrorism) است و کنوانسیونی بین‌المللی برای شناسایی و جلوگیری از تامین مالی اقدامات و فعالیت‌های تروریستی محسوب می‌شود. نقش اصلی CFTتعیین استانداردهایی برای مقابله با پولشویی و تأمین مالی تروریسم است که سلامت و شفافیت سیستم مالی کشورها را ارتقا می دهد. با اجرای این استانداردها منبع و مقصد پول‌ها در نظام مالی مشخص می‌شود.
 به گزارش   ایرنا  مقابله با تامین مالی تروریسم (CFT) شامل بررسی، تحلیل و جلوگیری از تامین منابع مالی فعالیت‌هایی است که به‌منظور دستیابی‌ به اهداف سیاسی، مذهبی یا ایدئولوژیک از طریق خشونت و تهدید به خشونت بر ضد غیرنظامیان می انجامد. نهادهای مجری قانون با ردگیری منبع مالی که از فعالیت‌های تروریستی حمایت می‌کنند، می‌توانند از انجام بعضی از فعالیت‌های تروریستی جلوگیری کنند. در واقع نهاد مجری قانون به‌جای استفاده از روش‌هایی مانند تحت‌نظر داشتن افراد برای دستگیری مجرمانی که اقدامی تروریستی را طرح‌ریزی یا اجرا می‌کنند، از جنبه‌ مالی برای دستگیری آنها بهره می بر د، یعنی با شناسایی، معاملات مالی مشکوک، تمام افراد و سازمان‌هایی را که در این معاملات نقش دارند، ردگیری می‌کند.
 CFTشامل آموزش تکنیک‌های بازرسی مالی به نهادها و ماموران اجرای قانون، آموزش شناسایی و اثبات پرونده‌های پولشویی به دادستان‌ها و آموزش شناسایی فعالیت‌های مشکوک به مقامات نظارتی و قانونی مالی است. اقدامات CFTبررسی موسسه‌های خیریه، موسسات بانکی زیرزمینی و شرکت‌های خدمات مالی ثبت‌شده و نهادهای دیگر را نیز دربرمی‌گیرد.
 افراد و سازمان‌هایی که منبع مالی تروریسم هستند، نحوه‌ مصرف پول، سرچشمه و منبعی را که پول از آن به‌دست آمده است، مخفی می‌کنند. پول‌های صرف‌شده در فعالیت‌های تروریستی از منابع قانونی (مانند سازمان‌های مذهبی یا فرهنگی قانونی) یا غیرقانونی (مانند قاچاق مواد مخدر و فساد دولتی) تامین می‌شود. گاهی نیز این پول‌ها از منبعی غیرقانونی به‌دست آمده اما به‌ نظر می‌رسد که به‌ دلیل استفاده از روش‌های پولشویی از منبعی قانونی تامین شده است.
 به عبارتی روشن تر، پولشویی و تامین مالی تروریسم با هم مرتبط هستند. وقتی نهادهای اجرای قانون فعالیت‌های پولشویی را شناسایی و از آنها جلوگیری می‌کنند، این اقدام آنها موجب جلوگیری از مصرف این پول‌ها برای اقدامات تروریستی نیز می‌شود بنابراین مبارزه با پولشویی نقش مهمی در CFTدارد. مقدار کمی از پول‌های استفاده‌ شده برای تامین مالی تروریسم از موسسات خیریه‌ دو منظوره تامین می‌شود و بیشتر این پول‌ها از موسسات بانکی زیرزمینی (که هاوالا ( hawala) نامیده می‌شوند) به دست می آید، پولشویی به طور عمده با استفاده از فعالیت‌های تجاری و پول نقد حاصل می‌شود.
 موسسات مالی نقش مهمی در مبارزه با تامین مالی تروریسم ایفا می‌کنند، زیرا تروریست‌ها برای انتقال پول بیشتر از این موسسات (به‌ویژه بانک‌ها) استفاده می‌کنند. قوانینی که بانک‌ها را ملزم به انجام بررسی‌های مقتضی درباره مشتریان خود (مشتریان جدید و سابق) و گزارش معاملات مشکوک (مانند معاملات نقدی با مبالغ بالا) به مقامات می‌کنند در جلوگیری از تروریسم موثر هستند.
 دلیل دیگر استفاده از CFTاین است که مجرمانی که در پولشویی و تامین مالی تروریسم دست دارند از سیستم مالی به عنوان تهدیدی برای ثبات آن استفاده می کنند زیرا مردم به سیستم مالی‌ که نمی‌تواند، فعالیت‌های غیرقانونی را شناسایی کند، اعتماد نخواهند کرد.