نادر صدیقی در یادداشتی با عنوان «هم‌نشینی سبک‌های گوناگون زیستی در کشتی صمود جهانی» نوشت:

رومیسا جعبه‌چی، مجری برنامه پربیننده خبری تلویزیون «شو ترک» در واکنش به راهزنی دریایی اسرائیل علیه یکی از کشتی‌های قافله گلوبال صمود گفت:

و از کشتی‌ها صمود بگوییم: آن کشتی‌ها فقط حامل کمک‌ها نبود، هریک از آن کشتی‌ها افتخار انسانیت ما بود، آخرین نفس باقی‌مانده وجدان ما بود. اسرائیل فقط به آن کشتی شلیک نکرد، به انسانیت ما شلیک کرد، باورهای ما را، روسری ما را، مرحمت ما را هدف گرفت. اکنون همه دنیا می‌داند اسرائیل نه فقط در غزه که در عرصه وجدان انسانیت باخت. تاریخ اسرائیل را در ردیف ظالم‌هایی که آب را از انسان‌ها دریغ کردند خواهد نوشت.

ایتالیایی‌ها، ترک‌ها، اندونزیایی‌ها، فرانسوی‌ها و انسان‌هایی با فرهنگ‌ها و زبان‌هایی اساسا دیگرگون که در زورق‌های آزادی فلسطین با خود آب وغذا و دارو و عروسک برای کودکان غزه می‌بردند، اکنون در رهاورد دریانوردی خود قصه‌ها آوردند در توصیف سبعیت تروریست‌های دریایی اسرائیل.

قصه مسلمان شدن تومی ایتالیایی در تاثر نمازجماعت صبح اسرا در شکنجه‌گاه اشدود، قصه آن وزیر کابینه ترور که با توپی به‌ظاهر پر از تهدید به شکنجه‌گاه آمد اما به قول اقبال گورپینار (یکی از اکتویست‌های صمود) اسرا چنان با شعار «فری پالستاین» بر او توپیدند که «مثل موش فرار کرد». قصه مارگریت هفتادوچند ساله از اسکاتلند که در پاسخ تهدید بازجوی اسرائیلی گفت «سن من از کشور جعلی شما بیشتر است» و به هنگام بازگشت، تروریست‌های ملبس به لباس سربازی اشغالگران را تهدید کرد «چند هفته دیگر با یک کشتی دیگر بازخواهم گشت»...

در این میان حکایت روسری بس دلکش است و بامعنا؛ اسرائیلی‌ها پس از بازرسی شنیع و شکنجه‌آلود پوشش اسرا، روسری بانوان محجبه را پس ندادند. در واکنش به این خشونت فرهنگی بود که همان‌جا همبستگی نوینی میان بانوان محجبه و بانوان باحجاب خلق شد. بی‌حجاب‌ها تی‌شرت‌های خود را به خواهران محجبه خود دادند که از آن روسری سازند.

آن‌چه در فیلم مذکور می‌بینیم جلوه‌ای است از همان همبستگی که در فراسوی تفاوت و گوناگونی سبک‌های زندگی، گوهر مشترکِ زیست-کرامت بشری بر ضد هویت‌های مرگبار تروریستی-صهیونیستی را عیان می‌سازد. رومیسا جعبه‌چی مجری فرهیخته تلویزیونی ترکیه درعین بی‌حجابی، تهاجم اسرائیل به کشتی صمود و به روسری سرنشنیان کشتی را «هدف‌گرفتن باورهای ما، روسری ما» می‌نامد. در یک سو روسری و در جانب دیگر به گفتمان درآمدن روسری در متن یک مقاومت ضد صهیونیستی. رومیسای بی‌روسری واژگان غنی خود را در ارزشی اسلامی و آناتولیایی به نام حجاب درهم می‌بافد. آیچین کانت اوغلو، مترجم فرهیخته وکارشناس میتولوژی که او نیز درهمان کاروان صمود، از تی‌شرت خود حجابی ساخت برای خواهر محجبه خود، حکایت دیگری دارد و در مقالی دیگر به آن خواهیم پرداخت.